Waar de hemel de aarde raakt

Als 18-jarige jongen maakte ik ooit met mijn vader een zeiltocht van San Diego naar Cabo San Lucas. Zeven dagen waren we op zee dus we hadden een technicus ingehuurd, voor het geval er iets mis zou gaan. Midden in de nacht werd ik wakker gemaakt door mijn vader, ik had net een paar uur geslapen. De technicus was ziek geworden, vertelde hij.
‘Wat?’ zei ik. ‘We betalen hem toch om de koers te houden?’
‘Ja maar hij is zeeziek geworden. Jij moet sturen, Bobby!’

Ik verliet mijn kooi en ging naar de brug. Wat ik toen zag, zal ik nooit vergeten, het was zo’n zeldzame nacht met volle maan. De Mexicaanse woestijnheuvels glansden als zilver in het maanlicht en boven mij was een zee van sterren. Maar onder mij gebeurde ook van alles onwerkelijks. Ik zag lichtgevend plankton: bij elke beweging van het water lichtte het groen op, alsof de zee zelf vol sterren zat. En toen zag ik ze: dolfijnen. Eerst dacht ik dat er twee groene torpedo’s op ons afkwamen. Ze zwommen voor de boot uit, speels, lichtgevend. Ik kon geen woord uitbrengen, maar mijn hart was in vervoering. In aanbidding. Ik voelde me onderdeel van iets wat God deed. Het was alsof ik even achter het gordijn van de hemel mocht kijken.

Hoewel we vaak in eerste instantie bij aanbidding denken aan muziek, is dat niet waar aanbidding begint. Aanbidding begint bij relatie. Wanneer je God werkelijk ontmoet, wil je Hem het beste dat je in je hebt geven, wat dat ook is. Dat is aanbidding. Soms is dat diep en stil. Soms eenvoudig en soms uitbundig en vol vreugde. Ik heb zeker zulke momenten ervaren bij muziek in een dienst. Iemand van Hillsong zei ooit: ‘Ik geloof dat God muziek heeft geschapen om het menselijk hart met de hemel te verbinden.’ Dat herken ik volledig, muziek is een geweldig medium, maar ik heb die momenten ook zonder muziek. Dat ik in aanbidding ben door een bijbeltekst, een kerkdienst, de stilte. Aanbidding is niet gebonden aan één vorm. Het is de houding van een hart dat zich opent voor God.

Ik geloof met heel mijn hart dat iedereen aanbidt. Zelfs mensen die zeggen niet religieus te zijn, aanbidden iets. Kijk bijvoorbeeld naar sport en hoe mensen uit hun dak gaan als er gescoord wordt. Of naar de politiek of naar filmsterren. Toen ik in 2000 verslag moest doen voor een Canadese christelijke zender tijdens de Wereldtentoonstelling in Duitsland, bezocht ik concerten en clubs. We gingen ook naar Amsterdam, naar een nieuw geopende club. Ik weet niet meer wat de naam was. Midden in de nacht waren er honderden, misschien ee paar duizend mensen. Drugs, drank, kooien die aan het plafond hingen, het was een overweldigende sfeer. Het was intens, maar ook duister. Ik weet niet of die mensen zich ervan bewust waren, maar zewaren in vervoering, in aanbidding. Zij voelden zich misschien levend, maar het was een leven dat hen uiteindelijk verdoofd zou achterlaten. Als het niet God is, Die we aanbidden, zullen we altijd iets anders kiezen om voor te leven. En wat het ook is dat je aanbidt, het vormt je.

Misschien heb je ook gekozen om voor iets of iemand anders dan God te leven. Een relatie. Een baan. Een droom. Je hebt je leven erop afgestemd en er alles voor gegeven. En dan stelt het je teleur. Dat zal altijd gebeuren als we kiezen voor iemand anders dan God, want jij bent gemaakt om Hem te aanbidden. Niet omdat God dat nodig heeft, maar omdat jij daarin tot leven komt. God wil jou kennen. Hij wil dat je Hem ervaart. Natuurlijk is het niet altijd zo zwart-wit, want in het Oude Testament zie je voortdurend, dat het Joodse volk God niet helemaal de rug toekeerde, maar het liefst van twee walletjes at. Ze wilden én Jahweh én de afgoden dienen. Maar dan vraagt God hen te kiezen. Dat doet Hij ook vandaag, want Hij leeft, Hij is persoonlijk en is betrokken bij jouw leven.

Aanbidding is niet alleen iets persoonlijks, het is ook iets wat we samen doen. In het bijbelboek Openbaring, hoofdstuk vijf zien we een indrukwekkend beeld: duizenden en tienduizenden engelen rondom de troon. Alle schepselen die roepen: ‘Alle macht en rijkdom en wijsheid en sterkte en eer en majesteit zijn voor het Lam.’ Dat is niet iets wat alleen in de toekomst zal plaatsvinden, het is een realiteit waarin je nu al kunt stappen. Wanneer wij namelijk met elkaar in verbondenheid samen aanbidden, stemmen we ons af op wat er nu al in de hemel gebeurt. Ik geloof dat Johannes dit visioen gaf als een soort liturgie. Zo mag de kerk aanbidden: in lijn met de hemel. Wat een indrukwekkende gedachte, dat onze aanbidding hier op aarde resoneert met aanbidding in de hemel. Ik geloof dat op die momenten hemel en aarde weer even samenkomen.

Als we aanbidden, komen we tot leven. Angst voor dood en ziekte verliest zijn grip. Verdriet wordt niet weggenomen, maar er komt hoop bij. Want voor de gelovige is sterven als ontwaken. Waar je aandacht naartoe gaat, daar gaat je leven naartoe. De auteur en spreker Oswald Chambers zei het zo: ‘God aanbidden is God het beste geven van wat Hij jou gegeven heeft.’ Dat vraagt een open hart. Een verwonderd hart. Een dankbaar hart. Als je leeft met ontzag, dankbaarheid en Gods Woord centraal stelt, ontdek je dat aanbidding overal is. En dat de Heilige Geest je meeneemt in iets wat groter is dan jijzelf.

Begrijp me goed: God nodigt je uit om te komen zoals je bent, niet zoals je volgens jezelf of volgens anderen zou moeten zijn. Je hoeft niet alles op orde te hebben of alles te begrijpen. De basis is dat je al geliefd bent door God. Stem daarom je leven af op Gods Woord, op de leiding van de Heilige Geest en ontdek in aanbidding dat God het beste met je voor heeft. Je bent gemaakt om te aanbidden want daarin vind je leven.

• Zowel Openbaring 4 als 5 een enorme invloed hebben gehad op Händels Messiah? Op 57-jarige leeftijd was Händel neerslachtig tot hij teksten kreeg aangereikt uit Jesaja, Ezechiël en Openbaring. Toen hij die las, zei hij: ‘Ik geloof dat ik de hemel voor mij zie, en de grote God daarin.’ In 24 dagen schreef hij een muziekstuk van vier uur. Sommigen noemen dit het grootste muziekwerk ooit. En toen koning George II het Halleluja hoorde, stond hij op. Hij kon niet blijven zitten. Dat is wat aanbidding doet. Het tilt je op. Letterlijk.
• Openbaring 4 ook de inspiratie is geweest voor het organiseren van non-stop 50 uur worship event, beter bekend als het Zera Worship Festival? In dit hoofdstuk lees je dat in de hemel rondom de troon de aanbidding voortdurend doorgaat.

Is aanbidding iets wat je op je hart hebt voor 2026 en wil je graag daarin groeien? Dan is het Zera Worship Festival misschien iets voor jou. Vorig jaar was het eerste festival en ook deze zomer wordt er weer volop aanbeden. Wil je hierover meer informatie, klik dan op de button hieronder.