Opening

Ik wens mijn vrienden in Nederland een gelukkig nieuw jaar. Ik heb altijd een zwakke plek gehad

voor de Hollanders. Daarom groet ik jullie in het bijzonder en wens jullie het allerbeste. U ziet binnenkort de eerste opnamen vanuit Shepherd’s Grove, onze nieuwe kerk. Het is geweldig, de mensen kwamen in groten getale, de kerk zat stampvol. Wat een opwindende tijd is dit. Ook geweldig is, dat we in Nederland nu al vijftien jaar uitzenden via RTL. En vlak voor de zomer komt onze 800e

Nederlandse Hour of Power-uitzending.Ik zie uit naar mijn bezoek aan Nederland in maart. Hopelijk zie ik u dan. Bedankt dat u naar Hour of Power kijkt en ons steunt. We zijn dol op u, op Nederland en verheugen ons op aanstaande maart. En natuurlijk: God houdt van u en ik ook.

Samenzang – Joyful, Joyful

Vreugde, vreugde, louter vreugde is bij U van eeuwigheid. Schepper, die ‘t heelal verheugt en bron Van eeuw’ge vreugde zijt. Gij, die woont in licht en luister drijf de schaduwen uiteen hij, die zoekend Doolt in ‘t duister vindt het licht bij U alleen. Amen! Amen! Amen!

Welkomstwoord

Door Bobby Schuller

Dit is de dag die God heeft gemaakt. Laten we ons daarover verheugen. Goeiemorgen. Een goede dag om naar de Crystal Cathedral te komen. Het is de laatste protestantse dienst. Je kunt zelfs zeggen: De laatste dienst in de Crystal Cathedral, want na vandaag wordt dit ‘Christ Cathedral’, en heet onze kerk niet meer Crystal Cathedral, maar Shepherd’s Grove. Een uitstekende naam. Fijn dat iedereen er is. Richt u tot de mensen rondom en groet hen in naam van de Heer: God houdt van u en ik ook. Een bijzondere dag. Een soort ceremonie om het ene af te sluiten en het andere aan te vangen. Leuk. Ik heet speciaal mijn Tree of Life-vrienden welkom, daar achterin. Welkom, mensen. Ik wil ook graag onze stafleden even bedanken. Wilt u uw hand even opsteken? We willen jullie ook bedanken, mensen van de kerkenraad. En nog een bijzonder iemand. Ik hoop dat ze er is. Waar is Doris? Daar ben je. Wacht, u weet niet waarom u klapt. Doris. We kennen haar allemaal. Doris is het laatste nog levende van de oprichtingsgroep. Ze was aanwezig bij de eerste drive-in kerkdienst. Wat heerlijk dat je erbij bent. Je bent een bijzonder iemand, Doris. Ook wil ik het team bedanken dat de opnamen verzorgt. We bedanken altijd de muzikanten, maar deze mensen nooit. Nu wil ik het productieteam bedanken, dat hier onder ons zit. Zij regelen altijd alle opnamen. Jay, Mark, Diane, Nancy. Misschien kunnen we ze hierheen halen. Dag jongens. Leuk om jullie even te zien. Grappig. Bedankt ook geluidsmensen: Keith, John, Ray, Terry. We houden van jullie. En de cameramannen die her en der staan. En Bill en Casey, die zorgen dat iedereen z’n plekje vindt. Laten we bidden.

Gebed

Vader, we zijn U dankbaar dat U ons hebt geroepen om te leven in uw tegenwoordigheid. We hebben U lief, we eren U. We bidden dit in Jezus’ naam, amen.

Samenzang – “A Song of Peace”

Ik bouw op U mijn Schild en mijn Verlosser niet eenzaam ga ik op de vijand aan sterk in uw kracht

Gerust in uw bescherming ik bouw op U en ga in uwen Naam sterk in uw kracht gerust in uw Bescherming ik bouw op U en ga in uwen Naam gelovend ga ik eigen zwakheid voelend en telkens Meer moet ik uw kracht verstaan toch rijst in mij een lied van overwinning ik bouw op U en ga in uwen Naam toch rijst in mij een lied van overwinning ik bouw op U en ga in uwen Naam ik bouw op U mijn Schild en mijn Verlosser Gij voert de strijd de huld’ is U gewijd in ‘t laatste uur zal ‘k zegevierend Ingaan in rust met U die mij hebt voortgeleid in ‘t laatste uur zal ‘k zegevierend ingaan in rust met U Die mij hebt voortgeleid ik bouw op U o Heer amen

Schriftlezing – Jozua 1: 1-9

door Robert A. Schuller

U mag de hele dienst blijven staan, maar u mag ook gaan zitten. Mij maakt het niets uit, ik sta sowieso. Doris…Ik ben blij dat ik niet als enige bij die eerste dienst was. Ze hebben me gevraagd één van mijn favoriete bijbelteksten te lezen. Na de dood van Mozes leidde Jozua het volk Israël door de woestijn naar het Beloofde Land. Deze passage gaat over dat gewichtige gebeuren. Nu moet jij je gereedmaken om de Jordaan over te trekken met heel dit volk. Ga naar het land dat Ik het volk van Israël zal geven. Elk stuk grond dat jullie zullen betreden geef Ik jullie, zoals Ik Mozes heb beloofd. Van de woestijn tot aan de Libanon en van de grote rivier, de Eufraat met het land van de Hethieten,

tot aan de Grote Zee in het westen zal jullie gebied zich uitstrekken. Niemand zal tegen je kunnen standhouden, zo lang je leeft. Zoals Ik Mozes heb bijgestaan zo zal Ik ook jou bijstaan. Ik zal niet van je zijde wijken en je niet verlaten. Wees vastberaden en standvastig want jij moet dit volk leiden wanneer ze het land veroveren dat Ik hun zal geven, zoals Ik hun voorouders gezworen heb. En houd je vóór alles vastberaden en standvastig aan de wet waarin mijn dienaar Mozes je heeft onderwezen.

Houd je daar altijd aan en wijk er op geen enkele manier van af opdat je in alles wat je doet zult slagen. Leg dat wetboek geen moment terzijde en verdiep je er dag en nacht in opdat je je aan alles houdt wat erin geschreven staat. Dan zal alles wat je onderneemt voorspoedig verlopen. Ik gebied je dus: Wees vastberaden en standvastig. Laat je door niets weerhouden of ontmoedigen want de Heer, je God, staat je bij waar je ook gaat.

INSTRUMENTAL – HOUR OF POWER ORCHESTRA – “Fantasia on Amazing Grace”

Piano Solo – RICHARD RIVALE – “A Mighty Fortress is our God”

Preek – “Moving Together with Joy!”

door Bobby Schuller

Allereerst: Dit is natuurlijk een bijzondere plek en velen van ons zijn bedroefd dat we hier weggaan.

Voor velen liggen hier prachtige herinneringen. Als we iedereen hier zouden interviewen, zou er heel wat loskomen. Ik ben hier getrouwd tien jaar geleden, met mijn vrouw Hannah. Ze zit hier. Dag Hannah. En mijn kinderen. Tegen de traditie in, wilde ik Hannah zien vóór ons huwelijk. Ik geloof niet dat dat ongeluk brengt. Als je je maar goed voorbereidt. Ik wilde Hannah al eerder zien. We wilden de trouwfoto’s van tevoren nemen, in alle rust. Ik moest hier gaan staan, als jongeman, met mijn gezicht naar de kansel. Hannah werd naar me toe gebracht terwijl ik met mijn rug naar haar toe stond. Toen mocht ik me omdraaien en zag ik mijn bruid voor het eerst. Dat maakte enorme indruk. Ik weet nog hoe het was om me om te draaien en mijn beeldschone vrouw in trouwjurk te zien. Tien jaar geleden.

Daar was het, daar stond ik. Zo hebben we allemaal prachtige herinneringen.God heeft hier zoveel moois gedaan. En soms, als we blijven hangen in die herinneringen. vergeten we soms dat God nieuwe herinneringen voor ons in petto heeft. Hij heeft een toekomst voor ons en die herinneringen

zullen niet hier liggen. Het zijn nieuwe, schitterende, opwindende herinneringen weggelegd voor deze gemeente, maar niet langer in dit gebouw. Ergens is dat pijnlijk maar hopelijk geeft het u ook moed. We zijn niet langer een kerk die alles voor elkaar heeft en dat is goed. Ik weet dat ik in de vele jaren dat ik hier heb gewerkt vaak dacht: Deze kerk rust op zijn lauweren. Wat viel er verder op te bouwen?

We hadden alles al. Maar nu we al die vaste dingen niet meer hebben ontstaat er een nieuw elan in deze gemeente en dat is fantastisch. Het is net als in Lucas 10, als Jezus zegt: Ga op weg, neem niets mee, je zult alles hebben wat je nodig hebt. Toen Hij zijn discipelen zo op pad stuurde, leerde Hij hen: Je hebt eigenlijk niets nodig om te slagen, alleen de Heer. En als je Jezus hebt, zal Hij je brengen

waar je zijn moet. Ik wil alleen maar zeggen: Maak je geen zorgen. Glimlach, wees blij. Vat moed, wees opgetogen want we zijn in beweging. Wees dus blij. Wij zijn Gods volk, we groeien, we gedijen, bereiken nieuwe mensen en we zijn weer in beweging. En dat is goed. In de geschiedenis van de Kerk, het jodendom was Gods volk altijd onderweg. Alsof God niet wil dat mensen te veel gesetteld raken. Hij geeft altijd graag een duwtje. Je ziet het voortdurend, te beginnen bij Abraham, een soort nomadische, bedoeïne-achtige herder lang geleden in het Midden-Oosten. God kiest hem uit om via zijn bloedlijn de wereld te verlossen. Het is een soort herdersstam. Ze komen terecht in Egypte, gaan naar het Beloofde Land gaan in ballingschap. Jezus komt en ze keren terug naar huis. Ook de Kerk is steeds in beweging. Nog altijd zie je dat de Kerk zich van het middelpunt af beweegt. Hij steekt van Europa over naar Amerika, en dan naar China, Afrika. Het is alsof Het Koninkrijk van God is overal maar succesvolle kerken hebben altijd iets vloeiends, bewegelijks. Als predikant zie ik dat als een kerk

in een sleur terechtkomt dat dat niet best is. Wij breken uit die sleur, en dat is goed.Wat zo fantastisch is. Eén van mijn lievelingsverhalen over Gods volk in de woestijn is dat van de vuurzuil ‘s nachts en de wolkkolom overdag. Als God z’n volk uit Egypte voert brengt Hij ze de woestijn in. God wilde hen veranderen in een nieuw volk, een Beloofde Land-volk, een volk dat werkelijk zijn volk zal zijn, van wie Hij de God zal zijn. Hij laat ze echt een training doormaken. Daar ging het om, met die vuurzuil en die wolkkolom. Ze trokken weg uit Egypte, werden de woestijn in gevoerd en elke dag opnieuw werd de zon geweerd door een koele wolk. Buiten die wolk was het heet, maar eronder was schaduw. En uit die wolk viel manna. We weten niet wat dat was, maar ze konden het eten en het hield hen in leven.

Het Hebreeuwse ‘manna ‘ betekent overigens: ‘Dat wat het is’. Ik zie twee joodse mannen voor me.

Wat is dat? vraag de ene. De ander: Wat het is. Manna. Het is wat het is. Geen idee. Eet het maar gewoon. Ze raken gewend aan die nieuwe werkelijkheid waarbij uit een wolk dagelijks brood valt of wat manna ook is. En elke nacht zijn er die vuurzuilen, als de benen van God. Die houden hen warm

en wijzen hen de weg. Ze proberen manna te bewaren, om zich veiliger te voelen. Maar dan wordt het opgegeten door wormen. Het is onmogelijk om het te bewaren, het klaar te maken onmogelijk je veilig te voelen buiten die wolkkolom en die vuurzuilen. Zo leerden ze vertrouwen op God: Al kunnen we niks bewaren en zitten we in de woestijn: Morgen is er weer manna. Het zal in het begin wel moeilijk

zijn geweest maar elke dag was er manna en schaduw, en elke nacht was er vuur. Maar er was iets mee aan de hand: Die vuurzuil en die wolkkolom waren constant in beweging. Veel mensen denken bij dit verhaal: Het joodse volk liep in rondjes en die vuurzuil en die wolkkolom volgden hen overal. Maar dat was niet het geval. Soms hadden ze hun kamp opgeslagen, en begon de wolk weer te bewegen. Of die zuil trok verder, midden in de nacht. Dan hadden ze nèt hun tent opgezet en wilden ze de manna klaarmaken. Die zag er zo lekker uit. Maar de wolkkolom of de vuurzuil gaat bewegen en zij moeten mee. Ze kunnen nooit lang op één plek blijven, ze kunnen zich nooit settelen. God houdt hen in beweging. Als ze niet meegaan zitten ze in de woestijn zonder eten, water, schaduw of vuur.

Veertig jaar lang leert God hen dat niet Hij hen volgt maar dat zij Hem volgen. En zo lang ze dat doen, als ze gaan waar Hij gaat zo lang ze doen wat Hij wil dat ze doen dan komt alles in orde, dan zullen ze gezegend zijn, en gelukkig. Dan zullen ze slagen en gedijen onder zware omstandigheden. In zekere zin bereidt God hen daar op voor.Als ze de Jordaan oversteken, moeten ze vechten tegen reuzen en enorme tegenslagen overwinnen. En dat lukt telkens weer. Niet doordat ze meer hun best doen maar doordat ze zijn getraind in het besef: Dit wil God dat we doen, en Hij zorgt dat we ertoe in staat zijn.

Het overal volgen van die wolk is hun training. En na 40 jaar zijn ze genoeg veranderd dan zijn ze het volk geworden dat God voor ogen had. Beloofde Land-mensen. Toen stuurde God hen de Jordaan over en eisten ze het land voor zich op zoals God het bevolen had. Jezus wordt een soort wolkkolom

overdag en vuurzuil ‘s nachts voor zijn discipelen. In zekere zin volgt Hij de wolk ook. Hij volgt zijn Vader en de discipelen volgen Jezus. Ze volgen Hem overal waar Hij gaat. Plotseling zijn er 5000 mensen bijeen, een enorme opkomst. En meteen nadat Hij dat enorme wonder heeft verricht, zegt Hij: Laten we gaan. Plotseling moeten ze verder. Ze zijn in Kapernaüm, er gebeurt van alles en Jezus zegt: Laten we gaan. Wij denken: Het gaat juist zo goed daar. Maar Jezus zegt: Nee, we gaan verder.

En telkens als ze Hem volgen leidt Hij hen naar de volgende gezegende gebeurtenis. Hij zegent hen overal waar ze komen. Net als de wolkkolom en de vuurzuil leert Jezus z’n discipelen Hem te volgen,

ook als alles goed gaat. Ook al denken ze: Hier is het goed, soms moet je toch verder naar het volgende. Als ze Jezus volgden, bracht Hij hen in betere situaties. Dat moet u weten: Er was altijd een betere situatie mogelijk. Als ze in beweging kwamen was dat goed, het betekende altijd verbetering. Het werd er altijd beter op, Gods zegen rustte erop. Dus iedereen, zowel de discipelen als de joden onder de wolk wisten: Als we God volgen, komen we goed terecht. Het is dus niet: God, ga met ons mee maar: Waar gaat U heen? Want we willen U volgen. Geweldig toch? Als u dat ook vindt, zeg dan amen. Het koninkrijk van God is niet uw koninkrijk, maar dat van de Koning. We werken voor Koning Jezus. Wij leven in zijn Koninkrijk. Hij wil dat we volgen, zegent zijn dienaren en stelt hen in staat te doen wat ze moeten doen. Hij zorgt dat ze kunnen doen wat hen te doen staat. Dat is één van de principes van het leerling zijn van Jezus: Begrijpen dat wij gaan waar Jezus gaat, niet andersom. Wij gaan waar Jezus gaat, wij volgen Hem. Als een kind leert lopen gaat het net zo.  Ook met Haven en Cohen, mijn kinderen. Cohen leerde het pas geleden. Hij is dus Robert IV, en mijn vader noemt hem R4. We noemen hem bij zijn tweede naam, Cohen. Er zijn te veel Roberts.Als een kind begint te lopen, is het niet echt lopen, maar Hoe noem je dat? Niet schuifelen Ik weet niet, drentelen, dribbelen,

stappen. Maakt niet uit. Langs het randje van de bank of zo. Het is nog nieuw. Op een gegeven moment moeten ze loslaten. Ze moeten de bank of tafel loslaten, en met losse handen verder gaan.

Hoe leer je een kind met losse handen te lopen? Je stuurt hem naar papa of mama. Papa heeft hem vast en daar is mama. Toe maar jochie, probeer het maar, zeg ik. En zelf wordt hij ook helemaal opgewonden. ‘Toe dan, jochie.’ Zo leert een kind naar mama of papa toe te lopen. En leren om Jezus te volgen gaat eigenlijk op dezelfde manier. Het is: lopen naar de Vader, naar Jezus. Gaan waar zij gaan. Als een kind dat leert lopen, volgen wij de Heer. En als we Hem volgen, hoeven we ons nergens zorgen over te maken. Er zal best af en toe strijd zijn, maar Hij zal ons toerusten om te doen wat nodig is. Want Hij heeft meer dan genoeg macht om u en mij in staat te stellen te doen wat Hij wil dat we doen. Dat geloof ik vast. Zo volgen we Jezus. Wat ik me graag voorstel, op allerlei gebieden: Dat ik Jezus moet assisteren in plaats van omgekeerd. Als ik vroeger bad, stelde ik me vaak voor dat Jezus naast me liep. Maar later stelde ik me voor dat Hij voor me liep. In mijn persoonlijk gebed stel ik me voor dat Jezus voor me loopt. Die training doet me goed. Als je iemand volgt, hoef je zelf niet te weten waar je heen moet waar je links of rechts moet afslaan. Want je wordt de weg gewezen. Zo is het leven van een christen. De Crystal Cathedral-gemeente is altijd onderweg geweest. Mijn opa is deze gemeente begonnen. Hij was toen jonger dan ik. Hij huurde een drive-in bioscoop af. Hij was eigenlijk dakloos. Hij preekte vanaf het dak van een snackbar en…Ja, dat is goed nieuws. Hij preekte vanaf het dak van een snack-bar. De mensen kwamen met de auto. Kom zoals je bent, en blijf lekker in je auto. Zo luisterden ze. Maar het was moeilijk. God bracht hen naar het Arboretum. De Crystal Cathedral was er nog niet. Het was de Garden Grove-kerk. God bracht die kerk naar het Arboretum en daar bloeide de gemeente en begon Hour of Power. En vervolgens bracht Hij ons naar de Crystal Cathedral. Dit gebouw dateert van 1980. De eerste dienst werd gehouden in 1981 het jaar van mijn geboorte. Onze kerk kwam hier 32 jaar geleden, hield hier de eerste dienst en elke keer dat God deze gemeente verplaatste, was dat een verbetering. Elke keer opnieuw. Elke keer dat God ons van de ene plek naar de volgende bracht was dat een verbetering. Want zo gaat God te werk: Als de wolk en het vuur zich verplaatsen brengt God zijn volk naar een betere plek. Deze prachtige kerk kan je bekijken

vanuit een helikopter. Een schitterend gebouw om te zien. Maar ik zal eerlijk zijn: Wat hadden we daaraan in tijden van tegenspoed? Hoeveel hielp het ons? We hebben geen gebouw nodig. Mooi hoor, een gebouw. We gaan nog meer prachtige gebouwen neerzetten maar dat is niet waar het om gaat. Ik heb al eerder gezegd: mijn opa bouwde dit gebouw niet om op te scheppen. Waarom heeft hij het zo gebouwd? Omdat hij dat gevoel van preken in de drive-in bioscoop wilde behouden. Dat zegt hij. Preken als vroeger terwijl hij vogels zag, een blauwe lucht, et cetera. Door deze kerk te verplaatsen leidt Hij ons naar betere dingen. We zijn nu Shepherd’s Grove, en de schapen volgen de Herder. We zijn Shepherd’s Grove en zijn schapen volgen de Herder naar groene weiden. Hij voert hen naar vredig water. Hij geeft hen nieuwe kracht. Hij nodigt hen aan tafel voor het oog van hun vijand. Al gaan zij door een donker dal, zij vrezen niet. Overal waar de herder gaat, zijn de schapen gezegend. Want ze volgen de Herder. Waar gaat onze Herder heen? Anderhalve kilometer die kant op. Anderhalve kilometer verderop. Wij zijn de Shepherd’s Grove we zijn bomen die geestelijk vrucht dragen.Dat is waartoe deze kerk ons roept: Groeien en gedijen onder de hoede van de Herder. We volgende de Goede Herder, we volgen de wolk. De wolk verplaatst zich. Hij wil dat we daarheen gaan. Als we meegaan zullen we gedijen en succes hebben en zal Hij ons zegenen, zoals altijd. Ik maak met vreugde deel uit van deze gemeente want de komende 10, 20, 30 jaar worden ongelofelijk goed. Ik hoop dat u erbij zult zijn en deel zult uitmaken van onze kerk. En alle Hour of Power-kijkers: Ik zie u

volgende week. God zegene u, amen.

Samenzang – “We Build a New Tomorrow”

Ons wacht een nieuwe morgen wij horen in zijn plan en mogen helpen bouwen want God kent onze Gang ons denken maakt de toekomst ons hand’len doet ons gaan ons wacht een nieuwe morgen zijn Werk wacht: treedt dan aan ons wacht een nieuwe morgen halle- halleluja

Zegen

BS       Er is iemand die als jongen al vrijwilligerswerk deed in deze kerk. Ik wil hem graag de eer          gunnen de zegen uit te spreken. De laatste zegen hier in de Crystal Cathedral. Mijn vader. Ik          heb mijn vader deze zegen vaak horen uitspreken bijna 60 jaar lang.

RAS     Dit is die zegen: De Here zegene en behoede u. De Heer doe zijn aangezicht over u lichten en zij u genadig. Als u slaapt en als u waakt. Als u werkt en als u vrij bent. Als u lacht en als u   huilt. Totdat u voor Jezus staat op de dag dat de zon niet ondergaat en niet opgaat. Amen.