Opening

Welkom in Shepherd’s Grove in Garden Grove, Californië. Welkom bij Hour of Power met Bobby Schuller. Ontdek het gezicht en de stem van positief christendom.

Samenzang – Joyful, Joyful

Vreugde, vreugde, louter vreugde is bij U van eeuwigheid. Schepper, die ‘t heelal verheugt en bron Van eeuw’ge vreugde zijt. Gij, die woont in licht en luister drijf de schaduwen uiteen hij, die zoekend Doolt in ‘t duister vindt het licht bij U alleen. Amen! Amen! Amen!

Welkomstwoord

Door Bobby Schuller

Dit is de dag die God heeft gemaakt. Daarover zullen we ons verheugen. Goedemorgen. U heeft de juiste dag gekozen om met ons de dienst bij te wonen. Want vandaag hebben we het voorrecht Tony Campolo te mogen horen. Hij is een goede vriend van onze familie en voor mij persoonlijk een held.

Ook mogen we vandaag luisteren naar Ken Medema. Ook hij is een oude vriend van onze kerk. Geweldig dat jullie er zijn. Laten we bidden.

Gebed

Dank U dat U ons hier heeft uitgenodigd. We willen Jezus’ naam eren in al wat we doen. We bidden dat ons leven mag overeenstemmen met de Bergrede. Dat we onze vijanden liefhebben, leven voor hemelse schatten. Dat we leven voor iets hogers en diepers dan geld, drukte en haast. Laat ons verzadigd worden van Koninkrijksleven. Geef dat we uw liefde leren kennen en van daaruit leven.

Dat bidden wij in Jezus’ naam, amen.

Koor – “All Hail the Power of Jesus’ Name”

Bewijst nu eer aan Jezus’ naam en buigt u voor Hem neer aanbidt Hem met de engelen saam en Kroont Hem, hoogste Heer aanbidt Hem met de engelen saam en kroont Hem, hoogste Heer wij zijn Door Hem apart gezet en geven Hem nu d’ eer aanbidt Hem die ons heeft gered en kroont Hem, Hoogste Heer aanbidt Hem, die ons heeft gered en kroont Hem, hoogste Heer als eens de wereld Voor Hem buigt bewijst zijn volk Hem eer een machtig koor verheft zijn stem en kroont Hem, hoogste Heer een machtig koor verheft zijn stem en kroont Hem, hoogste Heer bewijst nu eer aan Jezus’ naam

Schriftlezing –   1 Petrus 3:15-16

door Bobby Schuller

Luistert u ter voorbereiding op Tony’s preek naar 1 Petrus 3 vers 15 en 16. Erken Christus als Heer en eer Hem met heel uw hart. Wees steeds bereid om u te verantwoorden als iemand u vraagt waarop de hoop die in u leeft gebaseerd is. Doe dat dan vooral zachtmoedig en met respect. Houd uw geweten zuiver. Dan zullen zij die zich honend over uw christelijke levenswandel uitlaten zich schamen over hun laster.

Introductie van het lied door Don Neuen

Even iets over het lied dat we vanmorgen zingen. Duizend jaar voor Christus was David koning over heel Israël en psalmdichter. Het zijn zijn laatste woorden die we vanmorgen zingen. ‘Wie rechtvaardig heerst over de mensen heerst in diep ontzag voor God’ De woorden die we zingen komen uit 2 Samuël 23 vers 3 en 4. Maar we kunnen ze ook beluisteren vanuit de actualiteit. Denk aan degenen die gezag hebben over anderen. Laat hen dit met rechtschapenheid doen, rechtvaardig, met  mede-dogen en niet zozeer in de vreze Gods, maar met de liefde Gods. Zoals ouders gezag hebben over kinderen, docenten over leerlingen, werkgevers over werknemers, predikanten over een gemeente,

regeringsleiders over een land. Laat ze dat rechtvaardig doen, met mededogen en liefde. Dan  ver-woordt koning David hoe die mensen zullen zijn. Ze zullen zijn als licht in de ochtend, het licht bij zonsopgang. Een onbewolkte ochtend. Die mensen zullen zijn, zegt hij ook, als het prille groen dat opschiet uit de aarde en helder glanst na regen. Vervolgens voegt de componist, Randall Thompson

een heel rustig halleluja toe. Het lijkt een zachte zegen uitgesproken over deze woorden, die na 3000 jaar vandaag tot ons komen.

Koor – “The Last Words of David”

Hij die heerst over de mensen moet rechtvaardig zijn rechtvaardig zijn rechtvaardig zijn heersen in de Vreze Gods heersen in de vreze Gods in de vreze Gods en hij zal zijn als het morgenlicht bij het Opgaan der zon een morgen zonder wolken als het jonge groen spruit uit de aarde en helder glanst

Na de regen na de regen halleluja halleluja halleluja halleluja halleluja amen amen amen amen

SOLO – Ken Medema – “Jesus Lover of My Soul”

Jezus, die mijn ziel bemint leg mij aan uw boezem neer als de golven woedend slaan en de storm nog Altijd raast wil mij beschutten, o mijn Heer tot de storm des levens is bedaard leid mij toch naar uw Veilige haven en ontvang eindelijk mijn ziel als bij U genade is gevonden genade die al mijn zonden Uitwist geef ons uw genezende stromen maak mij rein van binnen U bent de bron van het leven laat Me vrijelijk uit U putten raak mijn hart aan en blijf bij mij tot in eeuwigheid

Introductie gastdominee door Bobby Schuller

Hij heeft amper introductie nodig maar ik wil er even bij stilstaan wat een geschenk zijn aanwezigheid hier is. Ik denk dat Tony een van de belangrijkste kerkleiders van het moment is. Hij heeft velen van ons beïnvloed toen we op Fuller studeerden. Hij is professor op Eastern University en heeft een stuk 35 boeken geschreven, meest bestsellers. Hij heeft een blog op RedLetterChristians.org. Hij is een geweldig leider voor velen in de Kerk en mentor van menig dominee. Graag applaus voor Tony en Peggy. God zegene jullie.

Preek – “Responding to the Secular Society”

door Tony Campolo

Ik zit al meer dan 40 jaar in het bestuur van Eastern University. Ik spreek veel jonge mensen die nogal cynisch zijn over de Kerk en willen weten waarom zij zich voor de Kerk zouden moeten inzetten. Vóór ik intellectueel ga doen, geef ik u eerst wat feiten. De Kerk is het grootste succesverhaal van de mensheid. Laat me dat onderbouwen. Dat is makkelijk gezegd, tot je doet wat sociologen doen: Het onderbouwen met cijfers. 25 jaar geleden stierven er iedere dag 45.000 kinderen aan honger en ondervoeding. Ongelofelijk. Nu zijn dat er 19.000. We hebben dus nog een heel eind te gaan maar 45.000 of 19.000, dat is een enorm verschil. En wie heeft een hoofdrol gespeeld bij die afname? De Kerk van Jezus Christus. Wij hebben wereldwijd medische centra opgezet, klinieken. Via organisaties als Compassion International en World Vision hebben we honderdduizenden kinderen gesponsord.

Die kinderen gaan naar school en leren over Jezus als Heer, Heiland en God. Wij zijn degenen die verandering tot stand brengen. Ik ga nog een stap verder. 25 jaar geleden was 80 procent van de wereldbevolking analfabeet. Nu nog 20 procent. Aan wie hebben we dat te danken? Wie hebben de Bijbel vertaald in inheemse talen? Wie hebben ouderen en jongeren lezen en wiskunde bijgebracht? Natuurlijk zijn er meer krachten maar de voornaamste is de Kerk van Jezus Christus. Het is meer dan 27 jaar geleden dat Millard Fuller me belde. Hij wilde me in het bestuur van Habitat for Humanity. Wat is dat? vroeg ik. Huizen bouwen voor armen, zei hij. We zamelen geld in, kopen bouwmaterialen, bouwen zelf…Wie gaan er bouwen? vroeg ik. Mensen van de Kerk, zei hij. Je bedoelt mensen als ik? zei ik. Moeten wij huizen bouwen? Precies, zei hij. 27 jaar later heeft de organisatie het 1 miljoenste huis voltooid. Ongelofelijk toch? De overheid is natuurlijk verantwoordelijk voor de zorg voor  behoef-tigen. Maar niemand overtreft de Kerk als het gaat om huizen bouwen. Dat zijn goede berichten. 25 jaar geleden had 1 op de 6 mensen geen toegang tot schoon drinkwater. Nu is dat 1 op 12. Een verbetering van 100 procent. Schoon water wordt opgepompt, mensen drinken het zonder ziek te worden. Wie heeft die putten geslagen, die pompen geplaatst? Ook anderen, maar de Kerk van Christus heeft het voortouw genomen. Wij dus. Ik kan u precies zeggen waarom ik daarin geloof. Geen andere instelling in de geschiedenis heeft zoveel gedaan als de Kerk. Niet alleen in de loop der eeuwen maar ook in de huidige samenleving. De Kerk. Studenten zeggen wel eens: De kerk zit vol huichelaars. Dan zeg ik: Daarom zal je je ook thuisvoelen bij ons. Je constateert ogenblikkelijk dat we allemaal huichelaars zijn. Klopt. Huichelaars die met Gods genade en de kracht van de Heilige Geest

proberen hun hypocrisie te boven te komen. Amen? De Bijbel zegt: We zijn niet wat we zouden moeten zijn. Ons is nog niet geopenbaard wat we moeten worden. Maar op een dag zullen we Hem zien en worden als Hij. We zijn op weg, mensen, we zijn op weg. Als studenten me benaderen komen ze altijd met onreligieuze waardesystemen. Onkerkelijkheid heeft het pleit gewonnen in de Verenigde Staten. Uiteraard worden mensen beïnvloed door de dominante cultuur. Kom je uit Tibet, dan ben je vast boeddhist. Kom je uit Saoedi-Arabië, dan ben je moslim. Maar als je in de VS bent geboren is het niet zo dat je waarschijnlijk christen bent. Want onze dominante cultuur is wereldlijk, onkerkelijk. Die heeft bepaalde kenmerken en als christenen hebben wij daar antwoorden op. Om te beginnen hebben ze het altijd over betrekkelijkheid. Ze volgen colleges antropologie en sociologie bij mij. Ze zeggen: alle waarden zijn betrekkelijk. Wat juist is in de ene samenleving, is niet juist in een andere. Wat mensen in het ene sociale systeem goed achten vinden anderen, in een andere samenleving, slecht.

Waarden zijn relatief. De samenleving waartoe je behoort bepaalt tot welk waardesysteem je behoort.

Wij christenen zeggen: Er zijn verschillen in de details maar de hoofdzaak is dit: Jezus. En ik zeg tot mijn studenten wereldwijd: Jezus is absoluut voor alle samenlevingen, alle omstandigheden, alle situaties, alle culturen, Jezus is de weg. Dan komen we bij een heel simpel zinnetje. In alle situaties in het leven moet je je afvragen: Wat zou Jezus doen in mijn plaats? Wat zou Jezus doen onder de

omstandigheden waarin ik verkeer? Hoe kan je handelen zoals Jezus zou doen in jouw situatie? Ik weet niet of ik dat kan, zeg je. Maar: Hij stierf niet alleen aan het kruis om te boeten voor jouw  zonden

Hij zal in je leven komen als je Hem uitnodigt, en je in staat stellen te doen wat Hij zou doen als Hij in jouw situatie was. Want met God, met Jezus, zijn alle dingen mogelijk. Ik kan doen wat Jezus in mijn plaats zou doen. Ik wachtte een keer in Farmington, New Mexico, op een vliegtuigje dat me naar de hoofdstad Denver zou brengen waar ik het grote toestel zou nemen. Ik zat daar te wachten. We zaten daar met een man of acht. En er was een oude dame die heel gemeen uit haar ogen keek. Ik had niks anders te doen, dus ging ik naast haar zitten vastbesloten een glimlach op haar gezicht te krijgen. Ik gooide er wat grappen tegenaan en kreeg haar niet alleen aan het glimlachen, maar voluit aan het lachen. Toen ze eenmaal lachte, kwamen die andere acht mannen er ook bij en met zijn allen  bewerkten we dat oude dametje, dat steeds harder lachte. Tot ze uitriep: Nou ophouden, want ik ben een oude dame en als ik te hard lach kan er iets vervelends gebeuren. Het vliegtuig kwam, haar vriendin stapte uit. Ze zwaaide en ze vertrokken. Ik stond te wachten voor het detectiepoortje en zag door de glazen deur dat ze weer kwam voorrijden. Die oude dame schuifelde weer naar binnen en zei:

Meneer, u kon het niet weten maar vandaag twee jaar geleden stierf mijn man, na 64 jaar huwelijk.

Dat wist u niet. Maar ik was al onderweg naar huis toen ik me realiseerde dat ik vandaag voor het eerst sinds die dag weer heb kunnen lachen. Ik moest gewoon terugkomen om u te bedanken. Op zich niks bijzonders, een oud dametje laten lachen. Hè? zegt iemand. Jezus had gezegd dat we grotere dingen zouden doen. Als Jezus had moeten kiezen tussen lopen op het water en een  ongelukkig oudje laten lachen wat zou Hij dan het grootste genoemd hebben? Ik zeg u eenvoudig:

Niet met zwaardgekletter, niet met tromgeroffel, maar door eenvoudige daden van goedheid komt het Koninkrijk der hemelen. Wat zou Jezus doen? moet u zich afvragen. In een wereld van relativiteit, is dit absoluut. En dan: contingentie. Mijn universitaire vrienden zeggen: Alles is wetenschappelijk verklaarbaar. Grappig, want bij elke vraag die de wetenschap beantwoordt rijzen er twintig nieuwe vragen die nog veel moeilijker zijn. Neem de hedendaagse kosmologie. Eindelijk hebben ze door dat ze een probleem hebben. Alle sterren bewegen met ongelofelijke snelheid voort. Met 80 of 100.000 kilometer per seconde. De vraag is dus: Als dat zo hard gaat, waarom worden ze dan niet weg-

geslingerd door de centrifugale kracht? Antwoord: Omdat 99,7 procent van het universum bestaat uit materie die de sterrenstelsels op hun plaats houdt. Wat zeg je nou toch? zei ik. Heb je die materie gezien? Nee. Is er bewijs voor het bestaan ervan? Nee. Maar je zegt dat 99,7 procent van het universum bestaat uit onzichtbare, onaantoonbare materie. Waardoor blijven die stelsels anders bijeen? zeiden ze. Waarop ik citeerde uit Kolossenzen: Hij bestaat vóór alles en alles bestaat in Hem.

Het is makkelijker te geloven in een God dan in materie die niemand ziet en die niemand kan  aan-tonen. Wees nou redelijk. Maar ze zitten zo vast aan contingentie en beweren dat ze alles kunnen

verklaren. Dat kunnen ze niet. De geheimen van het universum zijn zo groot dat God straks de eeuwigheid nodig heeft om ze ons uit te leggen. Laten we tot die tijd enige nederigheid betrachten.

Nog iets. Iets dat ‘autonomie’ wordt genoemd. Ze zeggen: Wij geloven niet in een vooropgestelde zin van het leven. Wij geloven niet in een blauwdruk waarnaar we ons leven moeten richten. We moeten eigen betekenis creëren, eigen doelen. Dat is de taak van de mens: Het leven betekenis geven. Victor Frankl, Freuds leerling, zei het goed: Zonder betekenis wordt het leven ondraaglijk. Hij zat in Auschwitz. Een briljant psycholoog. Hij zag daar het verschil tussen wie wel en wie niet de  verschrik-kingen van Auschwitz overleefde. Het verschil was: Zij die zichzelf konden projecteren in de  toekomst

zij die de hoop hadden dat die ellende ooit voorbij zou gaan. Zij die hoopten op de toekomst en er een visie op hadden. Zij haalden het, de anderen kwamen om. Zo werkt het, toch? En dan het goede nieuws: Ongeacht de omstandigheden waarin je verkeert God zal in je leven komen, als je het Hem toestaat en Hij zal je de toekomst laten zien. Het is niet zo dat ik de blauwdruk van mijn leven voor mij zie. Maar de Jezus in wie ik geloof, komt naast me lopen. In de Bijbel staat: Allen die worden geleid door zijn Geest, zijn de kinderen van God. Bent u bereid uw toekomst in Gods hand te leggen, alles aan Hem over te geven? Je verleden kan me niet schelen, maar waar ga je heen? Ik wil weten wat je toekomst is. Amerika gaat ten onder doordat we onze visie en onze dromen kwijt zijn. Daar moeten we naar terug. We moeten door Gods genade weer mensen met visie en dromen worden. Daar kan God voor zorgen. En niet-gelovigen hebben nog een probleem. Zelfs de meest ongelovige geleerde zal beamen dat de dood zelf de grootste bedreiging is van ons bestaan. Freud sprak van ‘thanatos’. Het was echt niet alleen Paulus die de dood de ultieme vijand noemde. Elke psychologische benadering

van de mens en filosofische als van Heidegger stellen dat de dood een dreiging is, op ons inwerkt. Ik begrijp het. Kierkegaard zei: We zijn als platte kiezels, stuiterend over een vijver. We dansen en dansen maar door tot we, net als zo een steen snelheid verliezen en 100.000 vadem diep zinken. Zo.

Ook van hem: Het was beter toen we nog zandlopers gebruikten. Met klokken lijkt het alsof de tijd

eindeloos doorgaat. Toen we nog zandlopers hadden voelden we nog dat ons met ieder uur minder tijd restte. Vind u dat beangstigend? Ik wel. Ik bedoel… Hij zei ook: We maken lawaai met oud en nieuw om het macabere geluid te overstemmen van het gras dat over onze graven groeit. Waarom zou je zo leven, zonder geloof in God terwijl we weten dat we door Christus’ kracht kunnen opstaan uit de dood? Dit leven is niet alles wat er is.

Gemeenteleden, luister: Ik zit bij een ‘African-American’ kerk, een zwarte kerk. Ik ben de enige blanke die nog over is. Als je iets zegt in een blanke kerk, is dit de reactie: Ik was eens in een kerk ten noord-en van Souderton, Pennsylvania waar ik mijn longen uit mijn lijf preekte. Geen enkele reactie. Op het laatst gaf zo een  ouwe mennoniet met het bovenste knoopje dicht me een groot compliment. Hij gaf me een hand en zei: We zouden er geen bezwaar tegen hebben als u nog eens kwam. Wat moet je nou met zoiets? Ik zal nog iets vertellen. Op mijn 19e ging ik naar mijn eerste zwarte begrafenis. Ongelofelijk. Ik kende alleen maar Italiaanse begrafenissen waar ze vreselijk huilen, heel opzichtig.

Dit was een begrafenis waar iedereen blij was. Echt blij, het was niet te geloven. De predikant sprak 20 minuten over het leven na de dood. Uiterst krachtig. Over hoe het zou zijn als ons leven voorbij was. Het klonk zo aantrekkelijk. Na 20 minuten dacht ik: Ik wou dat ik dood was. Echt waar. En toen kwam hij naar ons toe en troostte de familie. En tenslotte liep hij naar de geopende kist en de laatste 20 minuten sprak hij tot de dode. Hoe dat is, spreken tot doden? Vraag dat maar eens aan jullie predikant, die weet het precies. Hij schreeuwde tegen de dode: Clarence! Clarence, je bent te vroeg heengegaan. We wilden je nog bedanken voor alles maar we kregen de kans niet meer. Maar we doen het nu alsnog. En hij noemde allerlei dingen die Clarence voor mensen had gedaan. Toen hij klaar was, zei hij: Dat was het, Clarence. Meer valt er niet te zeggen. En dan valt er nog maar één ding te zeggen. Bobby, probeer dit nooit zelf. Dat lukt niet met blanken, dat moet je van me  aan-nemen. Hij schreeuwde: Er is nog maar één ding te zeggen, Clarence: Welterusten. Welterusten.

Welterusten, Clarence. En toen deed hij met een klap de kist dicht. Er ging een schokgolf door de gemeente. Maar hij had een brede grijns op zijn gezicht. Hij zei: Welterusten, Clarence. Welterusten. Want ik weet dat God je een goede morgen zal geven. Het koor ging staan en begon te zingen: ‘Op die grote morgen, zullen we opstaan’. En we sprongen op, omhelsden elkaar en dansten. Dat was nog eens een kerk. Een kerk die van de dood een feest kon maken. Dat is de Kerk van Jezus Christus.

Dus ik zeg tot mijn ongelovige vrienden: Contingentie beantwoordt geen enkele grote vraag van het menselijk bestaan. Een leven na de dood of absolute waarden, dat zegt jullie niets. Net als de  mogelijkheid een nieuw leven te beginnen. Op ieder willekeurig punt in je bestaan kan alles opnieuw beginnen. Mijn vrouw herinnerde me eraan dat het met een vriend van mij, een groot prediker van de

Pinkstergemeente, was misgelopen. U kent de verhalen van predikanten die er een puinhoop van maken. Hij moest zijn ambt neerleggen. Ik ging af en toe met hem lunchen. Ik belde hem om dat weer eens te doen. Toen we aan tafel zaten, vroeg ik: Ga je naar de kerk? Nee, zei hij, dat wil ik niet. Bid je? vroeg ik. Soms, zei hij. Lees je in de Bijbel? Af en toe, zei hij. Ik vroeg: Is er iets dat je ziel sterkt?

En toen zei hij: Elke zondag luister ik naar Robert Schuller, bij Hour of Power. En toen zei hij: Als je zo diep bent gezonken als ik, wil je niet iemand die je zegt dat je een zondaar bent. Dan wil je iemand die je zegt dat er mogelijkheden zijn. Daar gaat het om en daar gaat dit programma over. God zegene u.

Solo – Ken Medema –  “These Are the Days/How Firm a Foundation”

Dit zijn dagen om te leren en lief te hebben dit zijn dagen om risico’s te nemen dit zijn dagen om Wakker te blijven en te werken dit zijn dagen om te dromen, te durven, te dansen wat een vast Fundament gij heil’gen van de Heer ligt er voor uw geloof in wat zijn Woord ons leert wat meer kan Hij Zeggen dan Hij reeds heeft gedaan voor u, die om te schuilen naar Jezus bent gegaan? dit zijn dagen Om te leren en lief te hebben dit zijn dagen om risico’s te nemen dit zijn dagen om wakker te blijven

En te werken dit zijn dagen om te dromen, te durven, te dansen de ziel die bij Jezus zal leunen en Rusten die zal ik niet, zeker niet onder de vijand doen zuchten zelfs de hel maakt die ziel niet aan ‘t Wankelen Ik laat je nooit, o nee nooit in de steek dit zijn dagen om te leren en lief te hebben dit zijn Dagen om risico’s te nemen dit zijn dagen om wakker te blijven en te werken dit zijn dagen om te Dromen, te durven dit zijn dagen om te dromen, te durven dit zijn dagen om te dromen, te durven,

Te dansen

Mededeling door Bobby Schuller

Wauw, dank je wel, Ken. Wat een talent en wat een voorrecht Ken Medema hier te hebben. Blijft u alstublieft staan. Ken Medema is fantastisch. Ken’s blindheid geeft hem een nieuwe visie. Hij heeft het vermogen een lied te schrijven gebaseerd op de preek die hij net heeft gehoord. Wat een geschenk.

En Tony, wat een verbluffende preek. We zijn je dankbaar. We houden van je en vinden je geweldig.

Dank je wel.

Zegen

De Here zegene u en behoede u. De Here doe zijn aangezicht over u lichten en zij u genadig. De Here wende u zijn aangezicht toe en Hij geve u vrede. In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Amen.

(Jan van den Bosch in gesprek met Bobby Schuller)

JvdB    Ik heb hier een prachtig boek, geschreven door jou. We zijn je erg dankbaar, het is een prachtig boek. Bekijk de wereld door Gods ogen. ‘Look to the world through the eyes of God.’

Het is nu al een bestseller, gezien de bestellingen. Maar dit is echt het allereerste exemplaar.

BS       Dank je wel. Ik ben erg blij dat dit in het Nederlands is vertaald. Geweldig wat Hour of Power     Nederland doet. En ik hou van Nederlanders. Het preken hier is eigenlijk begonnen met de           bijeenkomsten die we in Hilversum hielden. Mijn wortels zijn Nederlands, ik spreek een paar      woorden Nederlands.

JvdB    Laat maar horen. En ik heb hier nog een boekje voor je of eigenlijk drie boekjes. ‘Voor altijd       Gods liefde kennen”…gebaseerd op Henri Nouwens befaamde uitspraak, door jou zo vaak   herhaald: Je bent niet wat je doet, hebt of wat mensen over je zeggen. Je bent geliefd door        God. Zie je wel? Drie boeken.

BS       Heel mooi. Ik raad u aan ze ook te kopen. Ze kunnen veel betekenen voor uw leven. Ik hou       van jullie,ik zie uit naar mijn volgende bezoek.

JvdB    Ja, waarschijnlijk kom je in september, hè?

BS       Ja, ik zie ernaar uit mijn vrienden weer te zien.

BS       Misschien, ik beloof niets.

JvdB    We popelen je welkom te heten in ons land: Nederland.