Home Televisie Laat je leiden door Gods liefde

Opening

In 1970 ging een tv-programma van start dat miljoenen mensen anders naar het geloof deed kijken: Hour of Power. Dit is de dag die de Here heeft gemaakt. Laten we ons verheugen. Nog altijd laat Hour of Power een nieuw geluid voor een nieuwe generatie horen. Als je op God vertrouwt, kan niks je tegenhouden. Want wat uw omstandigheden en problemen ook zijn dit moment kan uw uur van kracht zijn.

Samenzang – Joyful, Joyful

Vreugde, vreugde, louter vreugde is bij U van eeuwigheid.
Schepper, die ’t heelal verheugt en bron van eeuw’ge vreugde zijt.
Gij, die woont in licht en luister drijf de schaduwen uiteen hij, die zoekend Doolt in ’t duister vindt het licht bij U alleen. Amen! Amen! Amen!

Welkomstwoord
Door Bobby Schuller en Hannah Schuller

Dit is de dag die God heeft gemaakt. Wij zullen ons erover verheugen. Welkom, kerkfamilie. Elke keer dat ik hier binnenkom en u allemaal zie, wordt mijn hart gesterkt. Vanmorgen dacht ik: Wat ben ik blij dat ik niet eenzaam ben als christen dat ik hier kan binnenlopen om met broeders en zusters in het geloof te zijn. Wat een geschenk is dat. Dus dank u dat u er bent. Geef de mensen in uw buurt een hand en zeg: God houdt van u en ik ook. Fijn dat u er bent. U krijgt vast een betere week omdat u hem begint in Gods huis. Dat maakt verschil. Als wij op God vertrouwen gaat alles beter. Het is een eer dat u er bent. We houden van u en God ook. U gaat straks met een volle tank naar huis, hopelijk aangeraakt door de Heer. Laten wij bidden.

Gebed

Dank U dat U ons hier hebt geroepen. Wij hebben U lief. In Jezus’ naam schudden wij alles af
wat ons dwarszit of ontmoedigt. U heeft ons geen geest van angst gegeven, maar een geest van kracht een geest van liefde, en een gezond verstand. Wij nemen het aan, in Jezus’ naam. Amen.

Koor – “Holy Spirit, Living Breath of God”

Heilige Geest, levende adem Gods Blaas mijn levende ziel nieuw leven in Laat het aanzijn van de opgestane Heer Mijn hart vernieuwen en mij heel maken Laat uw Woord in mij tot leven komen Geef me geloof voor wat ik niet kan zien

Laat me vurig naar uw zuiverheid verlangen

Heilige Geest, adem mij nieuw leven in Heilige Geest, kom in mij wonen
Laat uw vreugde stralen in alles wat ik doe Liefde genoeg om iedere zonde te bedekken In elke gedachte, daad en houding Vriendelijkheid voor de grootste en de minste Zachtmoedigheid die de weg naar vrede wijst Maak mijn streven tot werken van genade Adem Gods, toon Christus in al wat ik doe

Heilige Geest sinds God de aarde schiep Die leven gaf aan al wat God creëerde Toon uw macht nogmaals hier op aarde Laat uw kerk smachten naar uw wegen Laat de geur van ons gebed opstijgen Leid ons op de weg naar opoffering Opdat dan het gezicht van Christus

Aan heel de wereld helder verschijnt Heilige Geest blaas mij nieuwe adem in

Schriftlezing – 1 Johannes 4:13-18 door Hannah Schuller

Ter voorbereiding op de preek lees ik uit 1 Johannes. Dat wij in Hem blijven en Hij in ons weten wij doordat Hij ons heeft laten delen in zijn Geest. En wij hebben zelf gezien waarvan wij nu getuigen: Dat de Vader zijn Zoon gezonden heeft als redder van de wereld. Als iemand belijdt dat Jezus de Zoon van God is blijft God in hem en blijft hij in God. Wij hebben Gods liefde, die in ons is, leren kennen en vertrouwen daarop. God is liefde. Wie in de liefde blijft, blijft in God en God blijft in hem. Zo is de liefde bij ons werkelijkheid geworden en daardoor kunnen wij op de dag van het oordeel vol vertrouwen zijn. Want hoewel wij nog in deze wereld zijn, zijn wij als Jezus. De liefde laat geen ruimte voor angst. Volmaakte liefde sluit angst uit want angst veronderstelt straf. In iemand die angst kent, is de liefde geen werkelijkheid geworden.

Koor – “Rejoice , Ye Pure in Heart”

Verheugt met een zuiver hart, verheugt u, dankt en zingt Verhoogt de banier van Christus de Heer, het kruis dat overwint Verheugt, verheugt, verheugt u, dankt en zingt

Ja, op ons levenspad blijven we zingend gaan
Ons leven lang bij nacht en dag, de dagen die bestaan Verheugt, verheugt, verheugt u, dankt en zingt

Prijst God op zijn hoge troon, de Heer die wij aanbidden De Vader, Zoon en Heilige Geest, één God in eeuwigheid Verheugt, verheugt, verheugt u, dankt en zingt

Voices of Hope Children’s Choir – “One Small Voice”

Elk liedje op de wereld bestond eerst nog niet
Iemand voelde een liedje van binnen en durfde het alleen te zingen Als je de muziek voelt en je zingt helder en oprecht
Dan kan de wereld met je meezingen
Eén kleine stem kan de wereld een liedje leren
Het begint met één stemmetje tot het volgende erbij komt

Dan voel je de muziek die steeds voller en sterker wordt
Eén kleine stem kan de wereld een liedje leren
Geen wijsje is te simpel, geen stem zingt ooit iets fout
Muziek kan komen uit ieder hart en iedereen kan zangleider zijn Als je de muziek voelt en de woorden gelooft

Zing dan, en ze zullen je horen
Eén kleine stem kan de wereld een liedje leren
Het begint met één stemmetje tot het volgende erbij komt Dan voel je de muziek die steeds voller en sterker wordt Eén kleine stem kan de wereld een liedje leren
Een liedje één kleine stem kan de wereld een liedje leren Het begint met één stemmetje tot het volgende erbij komt Dan voel je de muziek die steeds voller en sterker wordt Eén kleine stem kan de wereld een liedje leren
De wereld een liedje leren

(Bijdragen van de rappers De Rechtstaat)

Ben je Godzoeker of ben je goudzoeker?
Wil je God zoeken of moet Hij jou zoeken?
Ik zit nog steeds te wachten op de dag dat je eens zout wordt. Je zegt je bent genezen maar je lijdt nog steeds aan goudkoorts. Breek met die, breek met die goudkoorts.
Breek met die, breek met die goudkoorts.
Breek met die, breek met die goudkoorts.
Breek met die, breek met die goudkoorts.
Dansen om het gouden kalf, vissen met een gouden hengel.
Je hebt geen hart van goud maar noemt jezelf een engel.
Je zoekt naar goud tot het einde van de regenboog.
Alleen Jezus geeft je leven waarde, kijk omhoog.

D-ddd-ddd-doe de wasmachine!
D-ddd-ddd-doe de wasmachine!
D-ddd-ddd-doe de wasmachine!
Tent in de fik, vlammen als benzine.
Ik ben zo vernieuwd, voel me zo brand new.
Al m’n vuil is weggewassen, ja m’n vuil is weggewassen. Ik ben zo vernieuwd, voel me zo brand new.

Al m’n vuil is weggewassen, ja m’n vuil is weggewassen!

D-ddd-ddd-doe de wasmachine! D-ddd-ddd-doe de wasmachine! D-ddd-ddd-doe de wasmachine!

En vele christenen gaan mee met de flow.
Maak het verschil en ga tegen de stroom.
En vele christenen gaan mee met de flow.
Maak het verschil en ga tegen de stroom.
Luister niet alleen maar naar de woorden van de pastor. Want zit hij ernaast en valt hij, wordt het een disaster. Lees je Bijbel en gebruik je verstand.

Want vooruitgang heb je zelf in de hand.
Is een vis dood, gaat ie mee met de flow.
En levende vissen zwemmen tegen de stroom. Dus wil je werkelijk een witness zijn?
Zwem dan niet weg van onze finishlijn.
En vele christenen gaan mee met de flow.

Maak het verschil en ga tegen de stroom. En vele christenen gaan mee met de flow. Maak het verschil en ga tegen de stroom.

Vader heb genade, ik ben niet zonder schaamte.
Vaak denk ik niet na, loop ik alleen nog maar te apen.
Ik let niet op m’n woorden, veel gaan er verloren.
En ze hebben de kracht om een ander te doorboren.
Oncomfortabele gevoelens als ik denk aan m’n eigen daden.
Ga ‘k er wat aan doen of blijf ik zitten, blijf ik klagen?
Focussen op het kwade gaat het echt niet beter maken.
Waarom kijken naar jezelf als je kan kijken naar de Vader?
En ik weet wat het is, als je leeft in de bizz zijn de bomen altijd hoog. Maar God is groter dan de bomen en de stormen dus loop ik altijd droog.

Blik op de Heer, geneer me niet meer en ik hou m’n hoofd omhoog. En zelfs als ik zou zwijgen hield de grond een monoloog.

Muziek – Nieuwe Melodiën – a VOICES OF HOPE ENSEMBLE – “How Far I’ll Go”

Altijd staar ik naar de waterkant zo lang ik me kan herinneren
Zonder te weten waarom, kon ik maar de volmaakte dochter zijn
Maar steeds kom ik terug naar het water, hoe ik ook m’n best doe
Elke hoek die ik omsla, ieder pad dat ik bewandel, elke weg leidt terug
Naar die plek die ik ken, waar ik niet heen kan maar zo naar verlang
Zie je de lijn waar de lucht de zee raakt? die roept mij en niemand weet hoe ver die gaat Als de wind op zee in mijn zeil blijft blazen zal ik het ooit weten als ik daarheen ga,

Wie zal zeggen hoe ver ik ga?
Ik ken iedereen op dit eiland het leven lijkt er zo gelukkig
Alles is zorgvuldig ontworpen ik weet dat iedereen op dit eiland
Hier een eigen rol heeft, misschien pas ik er ook bij
Ik kan leiden met trots, ons sterk maken, wat fijn als ik mee kan doen
Maar de stem in mij zingt een ander liedje wat is er mis met mij?
Zie je het licht schijnen op zee?
Oogverblindend maar niemand weet hoe diep het i, het lijkt of het me roept: Kom me zoeken en laat me weten wat er achter die lijn is
Ga ik er ooit voorbij, dat punt waar lucht en zee samenkomen?
Het roept me en niemand weet hoe ver het gaat
Als de wind op zee in mijn zeil blijft blazen
Zal ik ooit weten hoe ver ik ga

Bobby bedankt a voices of Hope

Voices of Hope. Wat zijn zij goed hè?

Proclamatie met Bobby Schuller

Zegt u met mij:
Ik ben niet wat ik doe of wat ik heb. Ik ben niet wat mensen over mij zeggen. Ik ben Gods geliefde kind. Dat is wie ik ben. Dat kan niemand mij afnemen. Ik hoef mij geen zorgen te maken of te haasten.
Ik mag vertrouwen op mijn vriend Jezus en zijn liefde delen met de wereld.

U mag gaan zitten.

Preek – “Kies je voor angst of liefde?” door Bobby Schuller

Wij zijn bezig met een serie over ons denken, getiteld: ‘Zoals een mens denkt. In deze kerk onderschrijven wij wat de Bijbel zegt over onze geest: Ons denken vormt onze toekomst. Als u uw denken verandert verandert uw leven misschien niet vandaag, maar morgen zeker. Dat onze omstandigheden uiteindelijk voortkomen uit ons denken. Bewaak dus uw geest en onderhoud hem zoals u een tuin onderhoudt. Let op waaraan u denkt en vooral op dat waar u veel aan denkt. Over slechte gedachten hoeft u niet door te denken. Hannah’s overgrootvader zei: Als er vogels om je hoofd fladderen kan je dat niet helpen. Maar je kunt wel voorkomen dat zij een nest maken in je haar. Ik bedoel alleen: Wij moeten opletten waar wij aan denken. En van alle gedachten is de meest schadelijke, verlammende, destructieve: Bezorgdheid, angst, vrees. Worstelt u daarmee? Als u niet uw hand opsteekt, liegt u. Angst is zo menselijk als maar kan. Ons leven wordt beheerst door twee emoties of gedachten: Liefde, hartstocht, goedheid. En angst, vrees en ongerustheid. En beide gedachten beïnvloeden onze beslissingen. Ik spoor u aan, te kiezen voor liefde. Kiezen waar je van houdt en doen wat je doet met mensen van wie je houdt en dan bewegen in de richting van de dingen waarover je bezorgd bent. Want anders dan veel andere gedachten raak je angstige gedachten lastig kwijt. De manier waarop je ervan afkomt is door jezelf te trainen. Door dappere dingen te doen met mensen van wie je houdt. Dat raakt aan de kern van wat ik vandaag wil bespreken. Wel eens gehoord van ‘the blob’? Hoe moet je zoiets noemen? Watersportspeelgoed? Geen idee. Opnieuw… Als kind ging ik naar een kamp genaamd Indian Village. Dat is hier in Californië en het is voor vierde- tot zesdeklassers. In de vijfde ging ik erheen en zag the blob: Een gigantisch, regenboogkleurig airbagachtig kussen. Plusminus zeven meter lang en drie meter breed en gevuld met lucht. Er staat een soort duikplank naast, van vijf of zes meter hoog. Eén kind zit op het uiteinde van de blob terwijl een ander van de springplank springt en bij zijn landing het eerste kind in de lucht schiet. Echt te gek. En iedereen vond het vreselijk eng. Wij waren nog maar klein. Als vijfdeklasser keek ik er verlangend naar en dacht: Hartstikke leuk maar doodeng. Wat denkt u, heb ik dat jaar de blob gedaan? Nee dus. Het hele jaar dacht ik aan de blob, waar ik niet op was gegaan. In de zesde, toen ik weer naar Indian Village ging, dacht ik: ga ik het dit jaar doen? Gaat het dit jaar gebeuren? Is dit het moment? Er was daar een nieuwe leider, van een eiland in de Stille Oceaan. Een grote vent die grote hugs gaf en geweldig omging met de kinderen. Ik was echt dol op hem. Ik ben zijn naam vergeten, ik noem hem Mike. Ik sta daar verlangend en angstig naar de blob te kijken, nu als zesdeklasser. Het wereldrecord blob-lanceren is trouwens 17 meter. Dus echt wel eng. Alles hangt af van het gewicht van degene die erop springt. Ik was een schriel ventje, niet meer dan een kilo of 35, 40. Een zak met botten. Het draait allemaal om het gewicht. Ik denk: Als een grote jongen achter mij springt, ga ik echt vliegen. Misschien doe ik het toch maar niet. Dan zegt de grote Mike tegen mij: Eng hè? Maar je wilt wel graag hè? Ben je bang? Nee, niet bang, zeg ik. Maar een beetje bezorgd. Doe het gewoon, zegt hij. Je kunt het best. Oké, zeg ik. Ik klim omhoog. Zeven meter lijkt niet zo hoog als je beneden staat maar als je bovenaf omlaag kijkt is het eng. Er staat een jongen beneden die angstig naar mij keek. Dat nam op een of andere manier mijn angst weg. Dit is geweldig, dacht ik. Ik spring en zie hem door de lucht vliegen. Dit is fantastisch, denk ik. Dan is het mijn beurt. Ik kruip naar de rand. Hoe hoog zou ik gaan? denk ik. Ik kijk omhoog en wie staat daar? Mike, de XXL Polynesiër, staat naar mij te kijken. Nee Mike, niet doen! roep ik. Met een schreeuw laat hij zich vallen als een kanonskogel. Ik word gelanceerd en vlieg met van die maaiende armen door de lucht. Ik ging niet dood toen ik landde. Ik landde niet op mijn voeten. Misschien zonk ik ook niet meteen, want ik landde op mijn buik. Zoals wanneer je een pannenkoek op een bord kwakt. Ik zonk langzaam. En alles waarvoor ik vreesde, gebeurde ook: Na mij sprong een zware jongen, ik vloog heel hoog de lucht in en landde op mijn buik – alles waarvoor ik had gevreesd. En hoe voelde ik mij na afloop? De koning te rijk. Ik stond te juichen en te springen, schold Mike lachend uit. Ik voelde mij fantastisch. En ik ging telkens opnieuw op de blob. Het gekke met angst is: Als je ergens bang voor bent is de angst zelf veel pijnlijker dan dat waar we bang voor zijn. Dat is ook aangetoond in allerlei onderzoeken: De pijn die je lijdt als je bang bent voor pijn is meestal erger dan de feitelijke pijn als die zich voordoet. Het heeft iets heerlijks om je angst of bezorgdheid te overwinnen en tenslotte op die blob te springen, een meisje om haar nummer te vragen, een wereldreis te maken of op latere leeftijd weer naar school te gaan. Dingen die mensen doen om hun droom na te jagen, of Gods roeping. Ook als je faalt, heb je toch de overwinning op je angst. Je groeit. Ook al gebeurt dat waar wij bang voor zijn, er gebeurt ook iets in onze ziel waardoor wij meer bereidheid hebben het opnieuw te proberen. Ik las vorig jaar dat uit onderzoek is gebleken

dat een gemiddeld kind ongeveer 400 keer per dag glimlacht. De gemiddelde volwassene 20 keer per dag. Hoe komt het dat kinderen zoveel vrolijker, blijer en luchthartiger zijn dan volwassenen? Omdat zij kinderen zijn, omdat zij nog niet veel pijn hebben ervaren? Of glimlachen zij juist zoveel omdat zij zoveel pijn ervaren? Het klinkt vreemd. Maar ik had als kind miljoenen blob-achtige dingen. Een heuvel afrijden op de fiets, een nieuwe klas binnenstappen, je verzetten tegen een pestkop. Als je een kind bent is het een groot avontuur gedwongen te worden tot enge dingen om mee te tellen als puber of volwassene. Coaches, mentoren, docenten en ouders, allerlei mensen moedigen je aan om jezelf te overtreffen. Als wij volwassen worden, worden wij gedwongen zulke dingen zelf te doen. Dat hoort bij volwassen worden. Als jongvolwassenen gaan wij daar misschien nog even mee door maar als wij ouder worden en pijn ondervinden of juist rijkdom en succes dan raken we dat avontuurlijke gevoel kwijt door angst om iets kwijt te raken. We vergeten dat wij daarbij iets anders ook kwijtraken: Ons hart, onze coeur. Het Frans woord voor hart is coeur. Het Engelse courage komt ervandaan. Moed betekent: iets doen hoewel je bang bent. Als volwassene en als volwassen gelovige moet je vaak enge dingen doen. Als je Jezus volgt vraagt Hij je om lastige dingen te doen. Telkens weer. Dat houdt nooit op. Goddank. Want dergelijke ervaringen brengen ons tot de rijpheid die wij nodig hebben om wereldveranderaars te worden. Als wij het hebben over ons denken, moeten we het ook hebben over angst. God heeft u geen geest van angst gegeven maar een geest van kracht, liefde en…Wie weet het? Een gezond verstand. Amen. Niets is verder verwijderd van gezond verstand dan een geest van angst. En al ervaren wij allemaal angst, zijn wij allemaal bang, maken wij ons zorgen, sommigen besluiten toch in de richting te gaan van wat ons bang maakt. Zo bent u. U bent niet geboren om in angst te leven, om ’s ochtends vol zorgen wakker te worden. U heeft het hart van de Heer gekregen. Coeur: Het vermogen te doen wat niemand anders kan. Want u heeft een geest van kracht en liefde gekregen, en gezond verstand. Gebruik ze, in Jezus’ naam. Het meest voorkomende gebod in de Bijbel vaker genoemd dan welk ander gebod ook: ‘Vrees niet. ‘ ‘Wees niet bang. ‘ Waarom zeggen engelen dat altijd als ze verschijnen? Waarom zeggen profeten het? En Jezus? Omdat niets zo verlammend is voor je gemoedsrust, welzijn, je hele leven als angst, getob en bezorgdheid. U hoeft niet in angst te leven. U kunt uw angst overwinnen door het samen met anderen te doen, en met God. Dat is het punt: Velen denken dat wij onze angst alleen moeten overwinnen en dat is niet zo. Niemand kan dat alleen. Wij doen het door liefde. Ons verbinden met anderen en met God: Dat hebben wij nodig: dat beetje extra dat ons ertoe aanzet in de richting van iets beangstigends te gaan. Misschien heeft u een verlammende, chronische angst. Er is hoop voor u. De Bijbellezing van vandaag is daar heel duidelijk over. Dat wij in Hem blijven en Hij in ons weten we doordat Hij ons heeft laten delen in zijn Geest. Gods Geest is in u. Zijn wil. Zijn leven. Zijn adem. Pneuma, Gods adem is in u. En wij hebben zelf gezien waarvan wij nu getuigen: Dat de Vader zijn Zoon gezonden heeft als redder van de wereld. Als iemand belijdt dat Jezus de Zoon van God is blijft God in hem en blijft hij in God. Wij hebben Gods liefde, die in ons is, leren kennen en vertrouwen daarop. God is liefde. Wie in de liefde blijft, blijft in God, en God blijft in hem. Zo is de liefde bij ons werkelijkheid geworden en daardoor kunnen wij op de dag van het oordeel vol vertrouwen zijn. Want hoewel wij nog in deze wereld zijn, zijn wij als Jezus. De liefde laat geen ruimte voor angst. Volmaakte liefde… Wat doet die?

Volmaakte liefde sluit angst uit. Want angst veronderstelt straf. In iemand die angst kent, is de liefde geen werkelijkheid geworden. Wij hebben lief omdat God ons eerst heeft liefgehad. Veel van onze heldenverhalen zijn slechte verhalen wat betreft moed tonen. Want het zijn vaak verhalen over mensen die solo opereren en door pure wilskracht hun angst overwinnen. Maar zo doen de meeste mensen het niet. Mensen overwinnen hun angst met hulp van vrienden. Mensen die het samen doen, voelen zich niet geïsoleerd in hun angst. Die zijn niet bang om kwetsbaar te zijn vanwege het feit dat zij angst voelen. Zij vragen vrienden hen te helpen om moed te tonen, om dat te doen waar zij bang voor zijn. Soms moet je dingen alleen doen, maar meestal niet. En als je enge dingen blijft doen met mensen van wie je houdt, heb je de kracht om het alleen te doen als de tijd daar is. Amen? In de vijfde klas wilde ik de blob doen, maar ik had geen vrienden. In de zesde had ik Mike. Velen denken dat het een kwestie van persoonlijke wilskracht is dat wij onze angst moet verbergen. Maar dat is niet wat je in de Bijbel ziet. Daar zie je een kerk, een gemeenschap van liefdevolle mensen, onvolmaakt maar ernaar strevend te worden als Jezus en elkaar te helpen. U staat er dus niet alleen voor en dat u angst voelt betekent niet dat u laf bent. Iedereen voelt angst, maakt zich zorgen. U hoeft het niet zelf op te knappen. Vraag hulp aan je naasten, je vrienden, mensen die van je houden en zeg gewoon dat je bang bent. Dat geeft heel veel moed, zult u zien. Daarom verdrijft volmaakte liefde iedere angst. Als wij de liefde van God en onze naasten kennen, hebben wij alles in huis om onze problemen aan te pakken. Als wij met name Gods liefde kennen, kunnen wij het hoofd bieden aan kanker of het verlies van een dierbare. Dan kunnen wij ontslag het hoofd bieden of een proces of wat dan ook. Want wij

kunnen zeggen: God heeft de leiding. Hij is liefde en staat aan mijn kant. Ik vertrouw Hem, Hij zal mijn verleden niet aanrekenen. De Bijbel zegt nergens dat Hij tegen mij is. Elke vloek en zonde is met Jezus aan het kruis gestorven. En Hij bekijkt mij met ogen van genade, van liefde, goedgunstigheid, bewondering. Hij ziet iemand met een bestemming. Hij heeft een droom voor mijn leven en zal alles doen om die te verwezenlijken. En ik weet – ik voel het in mijn botten, mijn intuïtie ze dat ik niet hoef in te zitten over mijn resultaten. En niet volmaakt hoef te zijn. Ik kan mij verbinden met mijn vrienden en familie: Precies wat ik nodig heb om mijn doel te bereiken. Je hoeft je geen zorgen te maken, hoeft niet bang te zijn. Je kunt je bewegen in de richting van wat je bezorgd maakt. Iedereen voelt angst en zorg, iedereen streeft naar perfectie, iedereen wil grip houden. Maar soms moeten wij dat alles loslaten en met één stap tegelijk vooruitgang boeken. De verleiding is, wanneer iets ons angst of zorgen baart of dwarszit, om ons terug te trekken ieder op onze eigen manier. Niet per definitie fout: Wij gaan tv kijken, vergeten het gewoon, doen een dutje, gaan een eindje rijden. Dat kan best goed zijn, maar als het een patroon wordt, wordt het alleen maar erger. Als wij bezorgd zijn, willen wij ons terugtrekken. Dat lucht tijdelijk op, maar uiteindelijk leert het je om je te ontwikkelen tot een angstig mens. Net zoals Jona. Die moest een boodschap overbrengen aan de bewoners van Ninevé. Niet mis. Dat waren Assyriërs, de hardste, wreedste, gewelddadige, angstaanjagende mensen in de geschiedenis. Zij vilden mensen levend, brandden steden plat. En Jona, een joodse man wordt gevraagd naar de hoofdstad van hun rijk te gaan en te vertellen over mijn oordeel over hen. Mooi niet, denkt Jona. Hij stapt op een schip en vaart van Jaffa naar Tarsus. Als je op de kaart kijkt zie je dat hij van de meest oostelijke naar de meest westelijke plaats gaat: Van Israël naar Spanje. Zo ver mogelijk weg van Ninevé. Op die reis wordt hij opgegeten door een walvis. In de buik van de walvis bidt hij om vergeving. Die schenkt God hem en wat doet Hij dan? De walvis braakt hem uit op het strand van Assyrië. Dat doen wij ook vaak: wegrennen van wat ons bezorgd maakt, verlamt. Dan worden wij opgeslokt door een monster, door het leven en verdrinken in angst en zorgen. Want wij zijn altijd weggelopen van wat ons beangstigt en verlamt en voelen ons volkomen verloren. Maar het is iets dat wij allemaal doen. Wij zitten allemaal in de buik van de walvis, maar wees gewaarschuwd: Als u God vraagt u te bevrijden, braakt Hij u uit op het strand van Ninevé. Dan is er geen ontkomen aan en moet je doen waartoe Hij je heeft geroepen. Want Hij heeft je alles gegeven om de overwinning te behalen en Hij wil dat je aan de lijve ondervindt en ziet hoe schitterend je bent gemaakt. Maar daar komt u pas achter wanneer u beangstigende dingen gaat doen. Misschien denkt u: Ik moet dus harder mijn best doen. Maar dat bedoel ik niet. Wij worden niet moediger door meer ons best te doen, maar door training. Dat doen wij niet door enorme dagelijkse geloofsdaden maar door dagelijks iets te doen dat wij eng vinden. Ik geloof dat Eleanor Roosevelt dat zei: Doe elke dag iets engs. Een wijze uitspraak. Zoiets traint ons voor het echte werk, als dat aanbreekt. Jezus volgen vergt moed, hart, een drang.

En het vergt het besluit: Voordat zich iets engs aandient – ik zal het doen. Ook al zegt alles in mijn lijf en mijn verstand: niet doen, ik zal een stap zetten in de richting van wat me bezorgd of bang maakt. Met elke stap in die richting word je sterker, dapperder en slimmer. Abraham Torski of Twerski zei:
Hoe groeit een kreeft? Kreeften zijn verrukkelijke dieren. Iedereen wil ze opeten. Ze hebben een harde schaal ter bescherming. Echter, dat verrukkelijke dier groeit, maar zijn schaal niet. Dus moet hij wegkruipen en zijn pantser afwerpen voor een nieuw pantser. Zo zijn wij ook vaak, zegt hij. Voor de kreeft is de drijfveer om te groeien: pijn. Het is stress, en druk. Als er kreeftendokters waren, zouden ze niet meer groeien. Dan kregen ze iets om de pijn te verdoven. Medicatie is prima, maar wij moeten niet vluchten voor de pijn en voor wat ons bang maakt. Want dat zal ons verlammen. Wij moeten in de richting gaan van wat ons beangstigt. Niet alleen maar met liefhebbende vrienden en familie en een liefdevolle God. Dan trainen wij ons hart zo, dat wij rustig kunnen slapen en moedig handelen natuurlijk wordt voor ons. Ooit zult u een ander bemoedigen die worstelt met deze dingen. Tony Campolo zei: Ik wil niet op mijn tenen door het leven lopen om veilig mijn sterfbed te bereiken. Goed punt. Dat wil ik ook niet, u ook niet. Zo bent u niet. U bent dapper, sterk, gewenst, geroepen. U bent nodig. Alles wat u nodig heeft krijgt u, ieder werktuig dat u nodig heeft om te doen waartoe bent geroepen. Ik geloof in u en God ook.

Gebed

Dank U, Vader. Wij hebben U lief. Ik vraag U in Jezus’ naam dat U ons aanhoort en dat uw Heilige Geest ons zoveel kracht geeft dat wij elkaar onze angst durven tonen en ons durven bewegen in de richting van wat ons bezorgd maakt. Wij hebben U lief. In Jezus’ naam, amen.

Koor – “Standing on the Promises”

Staand’ op de beloften van mijn God en Heer
Klinkt door alle eeuwen heen zijn lof en eer
Glorie en aanbidding, zing ik telkens weer
Staand’ op de beloften van mijn God
Staande, staande staand’ op de beloften van mijn God, Mijn Redder staande, staande

‘K sta vast op de beloften van mijn God

Zegen

De Here zegene u en behoede u. De Here doe zijn aangezicht over u lichten en zij u genadig. De Here wende u zijn aangezicht toe en Hij geve u vrede. In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Amen.

Aanmelden nieuwsbrief

Wil jij een optimale website? Dan hebben we wat cookies van je nodig. Pas mijn voorkeuren aan