Opening

Welkom bij een geweldig uur Hour of Power vanuit de Crystal Cathedral.

Samenzang – Joyful, Joyful

Vreugde, vreugde, louter vreugde is bij U van eeuwigheid. Schepper, die ‘t heelal verheugt en bron Van eeuw’ge vreugde zijt. Gij, die woont in licht en luister drijf de schaduwen uiteen hij, die zoekend Doolt in ‘t duister vindt het licht bij U alleen. Amen! Amen! Amen!

Welkomstwoord

Door R.H.Schuller

Goedemorgen. Welkom bij Gods gelovigen, die hier zijn om naar Hem op te zien en dank te brengen aan onze Vriend in de stilte. Heer, we zijn hier om elkaar lief te hebben. Geef iemand in uw buurt een hand en breng de zegengroet: God houdt van u en ik ook.

Openingsgebed

Door R.H.Schuller

Dit is de dag die God heeft gemaakt. We zijn hier om ons daarover te verheugen. We komen U danken, Vader, dat wij de gave van het geloof hebben ontvangen. We leven in een geestelijke wereld waar U ons omringt, U richt ons op en bemoedigt ons. U manifesteert zich in onze stemmingen, onze ideeën. Zo bent U ook hier, vandaag, U leeft. Halleluja, amen.

Samenzang – “A Shelter in the Time of Storm”

God is mijn rots, ‘k schuil bij de Heer een schuilplaats in de felste storm ‘k ben veilig en niet angstig Meer een schuilplaats in de felste storm want Jezus, onze Rots is onwankelbaar onwankelbaar, Onwankelbaar want Jezus, onze Rots is onwankelbaar een schuilplaats in de felste storm een Toevlucht en een Rots zijt Gij een schuilplaats in de felste storm wees onze Helper, sta ons bij een Schuilplaats in de felste storm want Jezus, onze Rots is onwankelbaar onwankelbaar, onwankelbaar Want Jezus, onze Rots is onwankelbaar een schuilplaats in de felste storm een schuilplaats in de Felste storm.

Schriftlezing – Psalm 27 en 28

Door R.H.Schuller

U mag gaan zitten. We lezen vandaag uit Psalm 27 en 28. David bezingt hier zijn vertrouwen op God.

De Heer is mijn licht, mijn behoud. Wie zou ik vrezen? Bij de Heer is mijn leven veilig. Voor wie zou ik bang zijn? Al trok een leger tegen mij op, mijn hart zou onbevreesd zijn. Al woedde er een oorlog tegen mij, nog zou ik mij veilig weten. Ik vraag aan de Heer één ding het enige wat ik verlang: Wonen in het huis van de Heer alle dagen van mijn leven. Wacht op de Heer. Wacht op de Heer. Wees dapper en vastberaden. Ja, wacht op de Heer. De Heer is mijn kracht en mijn schild. Op Hem vertrouwde mijn hart. Ik werd geholpen en mijn hart jubelde. Hem wil ik loven in mijn lied. Zo luidt het Woord van de Heer.

Koor –  “The Lord is My Light”

Overdenk deze woorden terwijl orkest en koor ze tot leven brengen in het nu volgende schitterende Gezang. de Heer is mijn licht en mijn heil voor wie zou ik vrezen? voor wie zou ik vrezen? de Heer is De kracht van mijn leven de Heer is de kracht van mijn leven voor wie zou ik vrezen? Ofschoon mij Een leger belegerde mijn hart zou niet vrezen ofschoon een oorlog opstond ik vertrouw op Hem want Ten dage van het kwaad bergt Hij mij in zijn hut in het verborgene van zijn tent zal Hij mij bergen Hij Plaatst mij hoog op een rots de Heer is mijn licht en mijn heil voor wie zou ik vrezen? voor wie zou ik Vrezen? de Heer is de kracht van mijn leven de Heer is de kracht van mijn leven voor wie zou ik Vrezen? voor wie zou ik vrezen? de Heer is mijn licht, mijn licht

Interview –  CHAPLAIN MAJOR JEFF STRUECKER

SSC = Sheila Schuller Coleman en JS = Jeff Struecker

Inleiding

Ik ga nu een ongelofelijke jongeman aan u voorstellen. Het is predikant majoor Jeff Struecker. Zeg maar Jeff, zegt hij. Als u de film Black Hawk Down kent, kent u ook zijn verhaal. Hij ging in 1993 als elitesoldaat naar Somalië. Hij gaat u vertellen hoe hij de moed vond om in de moeilijkste omstandigheden zijn geloof te bewaren. Tegenwoordig is hij predikant bij de Calvary Baptist-kerk in Columbus. Hij heeft een boek geschreven: The Road to Unafraid. Weet u wat dat is, angst, bang zijn?

Dan is dit een boek voor u. Luistert u naar Jeff’s verhaal. Graag applaus voor Jeff Struecker.

Interview

SSC     Je zit nu niet meer in het leger, hè?

JS        Klopt, sinds een paar maanden.

SSC     En je was een Army Ranger?

JS        Ja, bijna mijn hele militaire loopbaan. Dat is een echt elite-onderdeel.

SSC     Zitten er ook vrouwen bij?

JS        Nee, niet bij de Rangers. De Rangers zijn het neusje van de zalm, supergetalenteerde   mannen.

SSC     Je was in 1993 in Somalië. Wat gebeurde daar?

JS        Ja, in 1993 diende ik als sergeant bij de Rangers, in Somalië. Wij hadden een andere rol dan     de andere aanwezige troepen. De VN en de VS hadden er troepen heen gestuurd om de   mensen in Somalië voedsel te brengen. In dat deel van Afrika waren honderdduizenden          mensen doodgehongerd. Er was in de hoofdstad Mogadishu geen politie heel anders dan bij       ons. Er was geen echte regering. Het was een wetteloze bende. De krijgsheren daar waren als bendeleiders bij ons alleen hadden ze enorme voorraden wapens. Eén van hen, Mohamed             Farraf Aidid, ging VN-mensen aanvallen. Hij doodde VN-medewerkers en Amerikaanse soldaten die voedsel distribueerden onder zijn eigen volk. De VN Veiligheidsraad besloot dat Aidid aangepakt moest worden. Mijn eenheid, een regiment Rangers uit  Fort Benning en nog           twee eenheden kregen opdracht om Aidid en een aantal andere kopstukken uit te schakelen.        Een indrukwekkende opdracht. En zeer riskant. Ik zat in de groep die Aidid moest pakken. We           voerden zeven missies uit. De laatste wordt beschreven in het boek Black Hawk Down. De         meesten die we zochten, hadden we gevonden, alleen Aidid nog niet. De eerste ogenblikken     van die missie waren zeer succesvol. We pakten degenen die we zochten. Toen werden er heli’s neergeschoten. Onze taak werd toen, de bemanningen van die helikopters te vinden en          ze zo mogelijk te redden. De volgende 18 uur vochten we voor ons leven in de straten van      Mogadishu.

SSC     Je vertelt over een gebeurtenis waarbij een van je mensen werd gedood vlak achter je, in je             pantserwagen. Op dat moment kreeg je het bevel om opnieuw de stad in te gaan. Was je toen   bang?

JS        Somalië was een keerpunt in mijn leven. Zeker was ik bang, waarschijnlijk ben ik nooit banger   geweest. De angst werd me bijna de baas maar al lang voordat ik het leger in ging, als          tiener   had ik mijn leven aan Jezus gegeven. In het begin van de operatie, tijdens dat ongekend      heftige vuurgevecht waarbij een van mijn maten werd gedood dachten we bijna allemaal dat   we het niet zouden overleven. Ik was net terug op de basis toen mijn meerdere zei: Er is nog             een heli neergehaald, je moet meteen terug. Toen wist ik even niet meer hoe ik het had zo bang was ik. Ik dacht: Het wordt zeker mijn dood als ik terugga, weer die hel in. Dat overleef ik   niet. Op dat moment legde ik mijn leven en mijn toekomst in Jezus’ handen. Toen gaf God me          een onbegrijpelijk, bovennatuurlijk gevoel van vrede.

SSC     Somalië was een keerpunt, zei je. Want een aantal van je maten kwam naar je toe.

JS        Toen het gevecht al uren duurde, zeiden er mannen tegen me: Jeff, jij hebt iets dat ik niet heb.

Wat is dat? Na afloop van het gevecht gingen ze vragen stellen over Jezus. Door deze gebeurtenis leidde God me in die richting. God gebruikte Mogadishu om mij zijn Woord te   laten verkondigen.

SSC     Het heeft je maten vreselijk aangepakt. Want die stoere Rangers hadden geen God of Redder   nodig. Ze konden het wel alleen af.

JS        Mijn medesoldaten waren de beste soldaten ter wereld. Velen dacht: ik heb Jezus niet nodig.

Ik ben zo sterk, zo slim, zo kundig. God gebruikte Somalië om hun aandacht te krijgen. Velen    van hen gaven hun leven aan Jezus. Want God had laten zien dat ze Hem wel nodig hadden,     en dat veranderde hen.

SSC     Wat is de boodschap van je boek?

JS        The Road to Unafraid bevat mijn militaire memoires. Het richt zich speciaal op mannen, mannen die worstelen met angst. De strekking van mijn boek is: Jezus is het tegengif tegen angst. Hij is de oplossing voor de angst waarmee je kampt. Als je de angst wilt overwinnen,          moet je je overgeven aan Jezus.

SSC     Angst is niet per se iets negatiefs.

JS        Nee, een aantal maten kwam in Somalië tot geloof, juist door die angst.

SSC     Betekent angst dat ik een zwak geloof heb?

JS        Nee, ik denk dat God ons vaak in een crisissituatie brengt om ons te tonen dat Hij te      vertrouwen is, dat Hij machtig en goed is en dat Hij plannen voor ons heeft. Ik zeg soms tegen       mensen: In Somalië trok God het kleed onder mijn voeten weg en toen ik plat op m’n rug lag,

móest ik wel naar God kijken naar Jezus, mijn Redder. Daar deed Hij mijn angst teniet en liet     me zien wat mijn toekomst was: getuigen van zijn Woord.

SSC     Prachtig. The Road to Unafraid is verkrijgbaar in onze boekwinkel. Kom Jeff even gedag            zeggen en bedankt hem voor wat hij heeft gedaan voor ons land.

Solo – NITA WHITAKER – “You’ll Never Walk Alone”

Als je loopt door een storm houd je hoofd omhoog en wees voor het donker niet bevreesd aan het Eind van de storm is de lucht van goud en de leeuwerik zingt onbevreesd loop door in de wind loop Door de regen heen al lijkt het of je droom verdween loop door loop door met hoop in je hart en je Loopt niet meer alleen je loopt niet meer alleen ik weet dat je nooit meer alleen zult lopen als er storm Woedt in je leven ik weet dat je nooit meer alleen zult lopen ik zeg: nooit meer zal je alleen lopen nooit Meer alleen nooit meer loop je alleen, alleen.

PANFLUIT SOLO – ALEX CHERNYY – “You Raise Me Up” 

RHS bedankt ALEX CHERNYY

Preek – “Jesus Christ: Your Self-Esteem Booster”

Door Robert H.Schuller

Vanmorgen wil ik enige woorden wijden aan het onderwerp: Jezus Christus versterker van mijn zelfrespect. Mijn eerste boek over het psychologische en theologische belang van zelfrespect schreef ik vele jaren geleden. Het heeft een grote rol gespeeld in mijn leven. Er is iets dat we meer nodig hebben, dagelijks, dan zelfrespect. Als kind: ‘Ik kan iemand worden.’ We hebben het nodig in onze jaren van opleiding en voorbereiding: ‘Ik denk dat ik het kan.’ We hebben het nodig in de opbouw van onze carrière en we hebben het nodig met het ouder worden en ik weet zeker dat we het nodig hebben in onze laatste fase: Weten waar we heen gaan voor het ultieme zelfrespect: Aanvaard worden door Jezus. Door Hem welkom geheten in zijn eeuwige woning. Versterking van ons zelfrespect, dat hebben we voortdurend nodig. Want elke fase van ons leven stelt aanzienlijke, opmerkelijke uitdagingen aan onze waardigheid. Er zijn momenten dat u niet kunt voldoen aan wat anderen van u verwachten. U kunt het gevoel hebben, tekort te schieten voor de taak waarvoor u zich gesteld ziet. Als student of in uw eerste betrekking bij de prestatie die van u verwacht wordt en waarvoor u tegen betaling in dienst bent genomen. Het ligt in de menselijke aard om angstig te zijn bang, bevreesd. Het ‘ik kan het niet’ laat ons nooit helemaal met rust. We ontgroeien het nooit helemaal. Ik denk dat God dat zo heeft geregeld opdat we nooit zullen vergeten dat we Hem nodig hebben dag aan dag, fase na fase. Mijn dochter Sheila stuurde me een interessante foto. Een foto van een vijver vol alligators. In het midden van de vijver is een verhoging van ongeveer een meter. Daarop staat een meisje. Er staat bij: Het is moeilijk om naar de oever te lopen als je vijver vol zit met alligators. Sommigen van u bevinden zich in zo´n situatie. Ik ken dat zelf heel goed. Zo houdt God ons op onze knieën, afhankelijk van Hem. Wat we nodig hebben is permanent zelfrespect en dat komt van God, die ons heeft geschapen die een plan voor ons heeft en die wil dat we slagen tot eer van Hem.

Ik herinner me een beeld van een bedelaar die op straat zit tegenover het atelier van een kunstenaar.

Vanuit zijn raam heeft de portretschilder het gezicht geschilderd van die verslagen, moedeloze man.

Maar één ding heeft hij veranderd: Hij heeft hem een strakke huid gegeven wat hem een uitdrukking geeft van wilskracht en vastberadenheid. De doffe ogen heeft hij de sprankelende blik gegeven van iemand die droomt van grote dingen. Toen het portret af was riep hij de bedelaar om het te komen bekijken. Hij kwam, keek en schudde het hoofd. Wie is dat? vroeg hij toen hij de stille glimlach van de kunstenaar zag. Toen meende hij iets van zichzelf te zien in het portret. Aarzelend vroeg hij: Is dat een portret van mij? Is het mogelijk dat ik dat ben? Ja, dat is hoe ik u zie, zei de kunstenaar. De bedelaar rechtte zijn rug en zei: Als dat degene is die u ziet dan is dat degene die ik ga worden. Als God naar u en mij kijkt, ziet Hij prachtige mensen. Hij roept ons op om degene te worden die Hij wil dat we worden. Denk na: Wie bent u? Waar komt u vandaan? Vanaf uw geboorte, gedurende uw jeugd gedurende heel uw studietijd Wie heeft u toen het geloof gegeven dat u iemand zou worden? Ook voor mij waren er dingen die m’n zelfrespect versterkten. Op de middelbare school had ik een muziekdocente, Miss Isles. Zij geloofde dat ik kon zingen. Zelf wist ik dat niet. In de lagere klassen leerde ze me zingen met kopstem, heel hoog. Ze nam me op in het schoolkwartet. Dat ontwikkelde mijn zelfvertrouwen op het podium. Zij wist niet waar dat mij heen zou voeren. Maar dat ik hier nu sta,

is dankzij haar. Op de universiteit kreeg ik een lage basstem en ik kwam in een mannenkwartet van Hope College. We waren heel goed. We gaven reeksen concerten en we werden helemaal naar het verre Californië gestuurd en kwamen uit voor onze universiteit. Op onze tournees kwamen we ook hier en ik zal nooit vergeten dat we naar het strand reden. Ik stond met mijn voeten in het zand en zag de oceaan. Ik was zo onder de indruk. Hier wil ik later wonen, zei ik. Ik wil in Californië wonen. Dat werd mijn roeping. En het begon allemaal met Miss Isles, op mijn school in Newkirk, Iowa die me leerde zingen in een kwartet. Versterkers van je zelfrespect. En wie daarna de grootste invloed heeft gehad was Milton Hinga mijn geschiedenisdocent op Hope College in Holland, Michigan. Tijdens een college geschiedenis zei hij: Wie van jullie is er al aan zijn scriptie begonnen? Niemand stak zijn hand op. Ik weet het nog goed. Hij zei: Wat ik nu ga zeggen is misschien wel het allerbelangrijkste wat jullie ooit te horen zullen krijgen. Alle ogen waren op hem gericht. Ademloos wachtten we op die gewichtige uitspraak. Hij zei met zachte, maar besliste stem: Het maakt mij niet uit als jullie zakken voor je examen. Het maakt me niet uit als jullie alles vergeten wat ik jullie ooit geleerd heb. Maar ik wil dat jullie nooit zullen vergeten wat ik nu ga zeggen. En na een dramatische pauze schreeuwde hij: Beginnen is het halve werk. Jaren later wilde ik hier een kerk beginnen. Had ik talent? Weet ik niet. Geld? Had ik niet. Gemeenteleden? Aanvankelijk niet één. Maar droom de droom die God in je hart heeft gelegd. Toen ontmoette ik John Crean. Hij hoorde dat ik een kerk wilde bouwen. Hij zei: Begin gewoon. Het grootste probleem is inertie: Niets doen. Toen zei hij drie woorden die dwars door me heen brandden. Wil je een kerk bouwen? zei hij. Begin te graven. Ik hoorde het hoofdschuddend aan.

Maar we groeven een kuil. Die is er nog, hier onder de vloer. Beginnen is het halve werk. Het was een zware opgave. Want als je een kuil graaft dan moet je ook doorgaan tot het af is, hoe lang het ook duurt. Dr. Norman Vincent Peale John Crean, mijn familie, mijn vrouw, mijn zoon en vier dochters mijn negentien kleinkinderen, mijn collega’s, u, mijn kerkgenoten, mijn gemeente, u allemaal hebt bijgedragen aan mijn zelfrespect aan mijn geloof in eigen kunnen. In de Bijbel staat het opmerkelijke

verhaal van Zacheüs. Hij hoorde op een dag dat Jezus door Jericho zou komen. Hij wilde die wonderdoener zien. Hij was te klein om over de mensen heen te kunnen kijken maar hij zag een boom

langs de kant van de weg. Daar klom hij in en hij vond een plekje waar hij door de bladeren heen Jezus kon zien. Wilt u Jezus ook zien? Zoek dan een manier. Zoek een tak. Zoek Hem, en Hij zal u zeggen: Je kunt het. Hij zal je zelfrespect versterken zoals Hij dat voor mij mijn leven lang heeft gedaan. Ik vraag me af hoevelen van u de naam Ethel Waters iets zegt. Ze was één van de grootste

kunstenaars van haar tijd. Ze is nu overleden maar we waren goed bevriend. Een zeer boeiende persoonlijkheid. Toen ze werd geboren,had ze veel tegen zich. Ze was een onwettig kind opgegroeid in een armoedig getto. Ze had niks meegekregen in het leven. Maar ik weet nog goed dat zij haar van haar geloof getuigde. Ze zei: Ik zal nooit vergeten dat ik Jezus ontmoette. Ik had te horen gekregen dat Hij wist wie ik was, van me hield en een plan had voor mijn leven. Toen begreep ik dat ik belangrijk was, zei ze.. en dat ik iets wezenlijks kon bijdragen. Jezus was het die haar zelfrespect versterkte. Dat wil Hij ook doen voor u allemaal, stuk voor stuk. U bent een mens. U heeft hersens. U kunt nadenken.

We leven in een vrij land, u kunt de keus maken te worden wat God wil dat u wordt. Geloof in Hem en Hij zal voor u zijn wat Hij voor mij is geweest: Degene die mijn zelfrespect versterkt. Ik nodig u uit om Jezus’ vriend te worden, zoals ik ook altijd ben geweest. Hij leeft. Praat tegen Hem, en Hij zal u horen.

En Hij zal u maken wat God wil dat u bent: Een helder licht in een donkere wereld. U komt van nergens, maar u gaat ergens heen. Misschien stelt u niks voor, maar dat zal veranderen. U zult een helder licht worden in een donkere wereld. Laten we bidden.

Gebed

Heer, ik denk aan de mensen die mijn zelfrespect hebben vergroot telkens weer. Mijn moeder, neef of nicht, een docent, iemand van de kerk. Plotseling is zo iemand er, soms iemand die je niet eens kent.

Heer, U hebt hen geholpen om Schuller te doen geloven dat hij kan zijn wat U wilt dat hij wordt. Dank U, Heer. Werk nu in de stille, luisterende geest van deze mensen die allemaal bidden: Wat is uw wil voor mijn leven? Wat is het plan dat U mij wilt tonen voor mijn toekomst? Dank U, Heer. Hier worden dromen geboren, krijgen levens vorm hier komt de toekomst van mensen tot leven. Halleluja, amen.

Samenzang –  Jesus is all the World medley

Jezus, U bent mij alles waard, mijn leven, vreugd, mijn al.Hij is mijn kracht, van dag tot dag. Hij steunt Mij als ik val. Heb ik verdriet, kan tot Hem gaan, Hij richt mij op, Hij ziet mij staan! Hij troostte mij.

Hij maakt mij blij! Hij is mijn vriend. De Heer is mijn Herder en geen ding ontbreekt mij naar zijn wil. Hij Schenkt mij rust in grazig land aan waat’ren klaar en stil. Hij is het, die mijn ziel verkwikt en die mijn Schreden leidt in recht sporen om de eer Zijns naam in eeuwigheid.Al ga ik door een duister dal Ik Vrees geen kwaad want Gij zijt altijd met mij en Uw stok en staf vertroosten mij. Richt uw blik toch op Jezus, want Hij ziet in liefd’ op u neer. En de aardse zorgen vervagen, als u leeft in het licht van de Heer.

Zegen

Als u na het uitspreken van de zegen met iemand over uw geloof wilt praten wacht m’n dochter, dr. Sheila Coleman-Schuller, hier op u. Ze zal u met liefde bemoedigen en naar u luisteren.

De Here zegene u en behoede u. De Here doe zijn aangezicht over u lichten en geve u vrede. Totdat u voor Jezus staat op die dag dat de zon niet ondergaat en niet opkomt maar er alleen eeuwig licht en leven is. Voor altijd. Amen.