Opening

Een Amerikaanse tv-kerkdienst als het gezicht en de stem van positief christendom.

Samenzang – Joyful, Joyful

Vreugde, vreugde, louter vreugde is bij U van eeuwigheid. Schepper, die ‘t heelal verheugt en bron Van eeuw’ge vreugde zijt. Gij, die woont in licht en luister drijf de schaduwen uiteen hij, die zoekend Doolt in ‘t duister vindt het licht bij U alleen. Amen! Amen! Amen!

Welkomstwoord

Door Robby Schuller

Dit is de dag die de Here heeft gemaakt. Laten we ons erover verheugen. Wat heerlijk om te leven en te genieten van de dag die God ons heeft gegeven. Wend u tot de mensen in uw buurt geef ze een hand en zeg met warmte: God houdt van u en ik ook.

Gebed

Laten we bidden. Jezus, Zoon van God, U bent het licht in de wereld. U schijnt in onze harten. We zijn U dankbaar dat U ons hebt uitgenodigd hier te komen. We zijn hier om U te aanbidden, uw naam groot te maken, U het beste te geven wat we kunnen bieden, en U te danken voor het leven. In Jezus’ naam. Amen.

Samenzang – “Christ Be Beside Me”

Christus staat naast mij Christus staat voor mij staat achter mij de Heer van mijn hart Christus is in mij

Christus Hij draagt mij Christus doorgrondt mij Hij houdt mij vast Christus is links en rechts aan mijn Zijde Christus rondom mij zijn hand rust op mij Christus Hij kent mijn gaan en mijn liggen wie kent mijn Wegen Heer, zoals Gij? Christus wil wonen in onze harten dat elke mond getuigt meer en meer Christus geeft uitzicht aan hen die geloven Luister naar Hem want Christus is Heer Christus is Heer

Schriftlezing – Jesaja 43

Door Robby Schuller

U mag gaan zitten. Een tekst ter overdenking uit Jesaja. Welnu, dit zegt de Heer, die jou schiep, die jou vormde: Wees niet bang, want Ik zal je vrijkopen. Ik heb je bij je naam geroepen, je bent van Mij.

Moet je door het water gaan, Ik ben bij je. Of door rivieren, je wordt niet meegesleurd. Moet je door het vuur gaan, het zal je niet verteren. De vlammen zullen je niet verschroeien. Want Ik, de Heer, ben je God, je Redder. Jij bent zo kostbaar in mijn ogen zo waardevol en ik houd zo veel van je. Wat mijn hand doet, wie maakt het ongedaan? God zegene deze lezing van zijn Woord.

Koor –  “The Mighty Power of God”

‘K bezing de almacht onzer God die aard’ en hemel schiep die zeeën, wolken, lucht en wind ‘t heelal Tot aanzijn riep ‘k bezing zijn wijsheid die de zon doet opgaan in haar kracht de maan en sterren in Hun baan gehoorzamen te saam hun lichtgevend bestaan getuigt van zijn macht de macht van God

‘K bezing de goedheid van de Heer U geeft ons overvloed God sprak zijn woord en schiep de mens en Zag: ‘t was alles goed o God, ‘t is alles wonderbaar als ik mijn oog opsla ‘k aanschouw de grond Waarop ik sta of naar uw hemel staar zelfs bergen, zeeën, aard’ bevatten niet de grootheid van God

De heem’len vertellen de glorie van God de heem’len vertellen de glorie van God de heem’len Vertellen de historie de aarde is vol van zijn glorie de heem’len vertellen de glorie van God door Gebeden en geloof wordt uw wil gedaan onze sterkte daalt van uw troon wolken pakken saam en Stormen woeden toch blijft uw kracht bestaan wij allen ontvangen het leven van U zijn onder uw Trouwe zorg en waar wij ons begeven, o God U bent onze hulp en borg met vreugd’ erkennen wij de Kracht van uw liefde uw liefdeskracht uw liefde

Interview – Renee Bondi

RS = Robby Schuller en RB = Renee Bondi

Inleiding

Ik mag onze goede vriendin Renee Bondi verwelkomen. Zoals velen weten, had Renee vroeger al een geweldige stem. Op haar 29e raakte ze verlamd door een ongeval. De manier waarop ze herstelde,

deed de artsen versteld staan. Ze is altijd blijven zingen en heeft haar gedachten verwoord in een boek. Ze gaat voor ons zingen, maar eerst praten we met haar over haar ideeën en haar ervaringen.

Maar laten we eerst even voor haar klappen.

Interview

RB       Goedemorgen allemaal.

RS       Renee, in je boek zeg je diepzinnige dingen over het begrip ‘kracht’. Over wat voor kracht heb    je het dan?

RB       De titel van mijn boek is: Still I will praise: the power of praising God even when you don’t feel    like it. Die kracht waar je het over hebt komt van God zelf. Hij is de bron. Het is een  genezen-            de, mentale verandering die plaatsvindt als we onze focus verleggen van de last die we torsen   en naar de almachtige God. Sommigen denken: Dat is niet voor mij weggelegd, maar ik zeg u:

We bezitten allemaal de kracht om God te loven. Die biedt enorme troost en enorme be-           vrijding. Ik zit nu bijna 25 jaar in een rolstoel en er zijn tijden geweest dat ik nors en chagrijnig

en slechtgehumeurd was. Maar ik dacht: Ik moet een goede echtgenote zijn, een goede            moeder en een goede vriendin. Dus ik moet hier paal en perk aan stellen. Ik pakte snel de      Bijbel en zocht naar ‘God loven’. Er waren verhalen te over die daarover gingen. Zoals dat van   koning Josafat. Toen er een enorm leger tegen hem optrok, wat deed hij toen? Hij knielde          neer in gebed en begon God te loven. Hij liet zangers voorop gaan en zei: ‘Loof de Heer,    eeuwig duurt zijn trouw.’ Als ik dan lees hoe God dat honoreerde en hoe Josafat die slag won.

Of het verhaal van Paulus en Silas in de gevangenis. Ze loofden de Heer, ook al waren ze af-    geranseld. God honoreerde dat, schonk hen een enorm vertrouwen, enorme vrede. En dat         deed me zeggen: Goed, Heer…ik zal U loven waar en wanneer dan ook. En Hij blijft getrouw

en zegent mijn hart en mijn leven. Ik heb een aantal van dat soort verhalen geselecteerd, ze      gekoppeld aan verhalen van anderen en mezelf en wat titels gezet: ‘De kracht van

lofprijzing als je zorgen hebt.’ ‘De kracht van lofprijzing bij frustratie…’ en ‘de kracht van lofprijzing als je gebed onbeantwoord blijft.’ God ziet dat werkelijk en zegt: Ik leid je door deze     storm en breng je weer in het zonlicht. Daar gaat mijn boek over.

RS       Je hebt veel doorgemaakt in je leven. Toch blijf je God loven, ongeacht wat er gebeurt in je        leven. Hoe is het om iemand te zijn die God looft als de zon schijnt zodat je Hem ook in de        storm kunt prijzen?

RB       Ik wil jou en alle kijkers vertellen dat het me niet altijd even goed is afgegaan. Het is iets dat       voortkomt uit discipline. Ik vergelijk het met een marathon. Je zegt niet van het ene moment

op het andere: Oké, schoenen aan en 40 kilometer rennen, zonder enige training. Dat zou         gekkenwerk zijn. De geestelijke discipline van lofprijzing is iets vergelijkbaars. Die geestelijke      discipline speelt een belangrijke rol in de storm, als tegenslag ons treft. Want je hart en je          geest zijn dan al getraind om bij God aan te kloppen maar ook bij Hem te zijn in de pijn. Hij          loodst je door de storm heen, naar waar het rustig is. Maar dat vermogen ontwikkel je als je in      rustige wateren bent.

RS       Tot slot… Je hebt er lang over gedaan om dit allemaal op papier te zetten en er zit veel van       jezelf in. Wat wil je vooral dat je lezers eruit oppikken?

RB       Dat waar je ook bent op de weg van het geloof of je net vandaag ja hebt gezegd tegen God of   al je leven lang met God leeft, of ergens er tussenin dat Still I will praise je hart en hoofd zal       openen voor wat het betekent om God altijd te prijzen, zelfs als je hoofd er niet naar staat.

Waarom? Ten eerste omdat Hij het waard is. Ten tweede: Als we God prijzen, verleggen we      onze focus. Dat verandert ons denken, dan ons hart en ten slotte onze houding.

RS       Renee, je verhaal doet ons ontzettend goed. Laten we nog een keer voor haar klappen. Prijs     Hem. Zo meteen ben je in het ontvangstcentrum om te signeren. Dus ga haar even gedag        zeggen. En nu ga je voor ons zingen: ‘k Prijs U in de storm. Nogmaals applaus voor Renee.       En jij nogmaals welkom bij Hour of Power.

SOLO – RENEE BONDI – “Praise You in This Storm”

Ik dacht dat U intussen wel uw arm zou hebben uitgestrekt om m’n tranen weg te wissen dat U alles Goed gemaakt zou hebben maar opnieuw, als ik amen zeg regent het nog steeds en als de donder Klinkt kan ik in de regen U nog net horen fluisteren: ‘Ik ben met je’ en als uw genade neerdaalt strek ik Mijn armen uit en prijs de God die geeft en neemt ik zal U prijzen in de storm en mijn handen naar U Uitstrekken want U bent die U bent waar ik ook ben en elke traan die ik laat houdt U in uw hand nooit Hebt U me alleen gelaten en al is mijn hart verscheurd zal ik U prijzen in de storm ik weet nog hoe de Wind me deed wankelen U hoorde mij roepen en richtte me weer op, mijn kracht is bijna op hoe kan ik Verder gaan als ik U niet vind? maar als de donder klinkt kan ik in de regen U nog net horen Fluisteren: ik ben bij je’ en als uw genade neerdaalt strek ik m’n handen uit en prijs de God die geeft En neemt ik zal U prijzen in de storm en mijn handen uitstrekken naar U want U bent die U bent waar Ik ook ben en elke traan die ik laat houdt U in uw hand nooit hebt U me alleen gelaten en al is mijn Hart verscheurd ik zal U prijzen in de storm ik sla mijn ogen op naar de bergen van waar komt mijn Hulp? mijn hulp komt van de Heer die hemel en aarde gemaakt heeft ik sla mijn ogen op naar de Bergen van waar komt mijn hulp? mijn hulp komt van de Heer die hemel en aarde gemaakt heeft U Heeft hemel en aarde gemaakt ik zal U prijzen in de storm en m’n handen uitstrekken naar U want U Bent die U bent waar ik ook ben en elke traan die ik laat houdt U in uw hand nooit hebt U me alleen Gelaten en al is mijn hart verscheurd ik zal U prijzen in de storm en al is mijn hart verscheurd ik zal U Prijzen in de storm en al is mijn hart verscheurd ik zal U prijzen in de storm

Koor – CCA CHORUS – “I Am His Child”

Dank U, Heer, dat u naar mijn gebeden hoort dank U, Heer, dat U er voor me bent dank U, Heer, dank U, Heer want ik ben uw liefde eigenlijk niet waardig al ben ik niet gelijk aan U al ben ik geen ster die Schijnt maar wat ik ook ben ik dank de Heer dat ik zijn kind mag zijn dank U, Heer, dat u naar mijn Gebeden hoort dank U, Heer, dat U er voor me bent dank U, Heer, dank U, Heer want ik ben uw liefde

Eigenlijk niet waard al ben ik niet gelijk aan U al ben ik geen ster die straalt maar wat ik ook ben ik Dank de Heer dat ik zijn kind mag zijn dus laat me met rust, misbruik me niet want ik ben zijn kind

Plaag me niet, mishandel me niet want ik ben nog steeds zijn kind wat je ook roddelt over mij ik ben Toch zijn kind

Preek – “Was Blind But Now I See”

door Robby Schuller

Bedankt, Anna Maria en bedankt, kinderen. Geweldig gedaan.

Vandaag ga ik proberen doen u te overtuigen van iets dat heel eenvoudig is maar dat wij mensen klaarblijkelijk toch moeilijk kunnen bevatten. En dat is dit: Dat God van u houdt en dat U van Hem bent

sinds de dag van uw geboorte. Op het moment van uw verwekking was u al van de Heer. En u kunt helemaal niets ondernemen om u af te snijden van Gods liefde. Dat het geschenk van Gods liefde

volkomen kosteloos is en onverdiend. Er is geen tussenpersoon die een brug moet slaan tussen u en Jezus. Er is geen instelling, er zijn geen regels die je kunt volgen om te zorgen dat God van je houdt

of goed over je denkt. Want jij bent Gods kind en Hij houdt van je. Ook als we er een puinhoop van maken houdt God van ons en geeft om ons. Ik wil dat aantonen door het verhaal uit Johannes 9 na te vertellen. Een verhaal waarin een man, naar hij meent is afgesneden van Gods liefde in Christus  doordat hij blind is. In Johannes 9 zit een blinde man te bedelen. Jezus komt voorbij met zijn dis-cipelen. Waar zouden ze het over gehad hebben? De Tora? Het leven? Op dat moment vragen

zijn discipelen: Rabbi…hoe komt het dat hij blind geboren is? Heeft hij zelf gezondigd of zijn ouders?

Hij niet en zijn ouders ook niet, zei Jezus, maar Gods werk moet door hem zichtbaar worden. Deze vraag onthult een wereldbeeld in het oude Nabije Oosten. In die dagen geloofden mensen: Als je blind was geboren was dat een gevolg van zonde. Ik zeg het nog een keer. Als je blind of verlamd was geboren of ziek of als je lepra kreeg of zo, was dat een vloek van God omdat jij zelf had gezondigd of je ouders of iemand van hun familie. Zo’n vloek ging op je over. Dat had een bepaald effect op het

religieuze instituut van die dagen. In die dagen moest een blinde…Stel u voor hoe vreselijk het moet zijn als je blind bent in een gevaarlijke streek als het Midden-Oosten, 2000 jaar geleden. Een wereld, waarin mensen elkaar vaak naar het leven stonden. Als je blind geboren wordt ben je volstrekt af-hankelijk van anderen, die voor je moeten zorgen.  Maar het feit dat je de bergen niet kunt zien of de weg vóór je daar komt dit nog eens bij: Deze man was ook nog eens de synagoge uitgegooid omdat hij werd beschouwd als zondaar. Niet vanwege een fout, maar door zijn blindheid. Blijkbaar had hij God geërgerd. God heeft hem gestraft, dus doen wij dat ook. Het maakt niet uit hoeveel goed hij doet

of hoe populair hij ook is zij zien hem als zondaar omdat hij ziek is. Dat was de vorm die de officiële religie in Jezus’ dagen had aangenomen. En dan doet Jezus iets. Hij besluit een einde te maken aan het idee van de blinde man dat hij een verschoppeling en een zondaar is door de regels van de religie

te overtreden. Dat is wat Hij doet. Het is sabbat maar Hij spuugt en maakt modder. Voor ons lijkt dat niet zo bijzonder. Wel vreemd: Waarom zou Jezus modder maken en op de ogen van de blinde smeren? Maar in het joodse denken was dit iets vreselijks. Op de sabbat mocht je in Jezus’ tijd helemaal niks. Daar werd streng op toegezien. Je mocht je ezel niet uit een put trekken waar hij in gevallen was niet kauwen op graan. Maar twee dingen waren vooral verboden: spugen en klei  be-werken. Jezus doet dat juist wel. De blinde zit in het systeem en Jezus overtreedt een van de meest

fundamentele regels van het systeem. Hij spuugt op de grond op de sabbat en maakt modder op de sabbat, smeert het op de ogen van de blinde en wrijft het erin om de indruk te wekken dat Hij hard

staat te werken op de sabbat. Dan zegt Hij tegen hem: Ga naar het badhuis van Siloam en was u daar. Ook zoiets was niet toegestaan op de sabbat. Waarom doet Jezus dat, modder maken en spugen? Omdat Hij bewust wil breken met de formele opstelling van de religieuze autoriteiten en wil laten zien dat Hij geen zondaar is en dat God van hem houdt wat de mensen ook zeggen. De man gaat. Waarschijnlijk kostte het al uren om Siloam te bereiken. Hij vroeg misschien mensen om hulp.

Die kreeg hij niet omdat hij een zondaar was, hij moest het maar uitzoeken. Maar als hij er eindelijk is,

begint hij zijn ogen schoon te spoelen. Stel u voor dat je je hele leven blind bent en dan voor het eerst gaat zien. Hij spoelt de modder van zijn ogen en plotseling dringt er een vaag licht door. Het eerste wat hij in zijn leven zag, was water. Misschien draaide hij zich om. Moet u zich eens voorstellen: Voor het eerst van zijn leven ziet hij de kleur groen. Of de kleur blauw. Of een mooie vrouw. Of een zuil, een gebouw, rook van een vuur, een Romeinse soldaat, een paard…Hij ziet al die dingen die hij heeft

gevoeld, geroken en gehoord. Maar nu weet hij voor het eerst hoe het is om een wereld met diepte en vorm te zien. Plotseling heeft hij een visie die hij niet eerder heeft gehad. Mèt die fysieke verandering

komt er een geestelijk ontwaken dat net zo krachtig is als die lichamelijke openbaring. Opeens dringt een besef tot hem door: Hij kan nu niet alleen zien, maar hij hoort er nu ook bij. Hij is niet blind meer,

dus geen zondaar meer. Hij kan in de synagoge deelnemen aan de vieringen. Hij kan de Tora lezen, zingen en dansen en met een knap joods meisje, een gezin stichten. Hij kan werk zoeken, een vak leren, een toekomst opbouwen. Eindelijk is hij lid van de samenleving, hij valt niet meer buiten het systeem. Hij hoort erbij. En natuurlijk liep hij niet terug, hij rende, uitgelaten, opgewonden, misschien wel dansend en zingend mensen opzij duwend. ‘Ik moet naar die Jezus toe.’ Maar hij weet natuurlijk niet hoe Jezus eruitziet. Hij komt in een menigte mensen terecht, die zeggen: Hé, dat is… Laten we

de voormalige blinde Joe noemen. Hé, dat is Joe, die altijd blind was. Joe zat hier zijn hele leven al.

Ik kende hem al als kind. Iedereen kende blinde Joe. Maar de mensen denken: Hij is het niet, mensen genezen niet van blindheid. Er ontstaat een discussie, maar ten slotte zijn ze het er toch over eens:

Dat is Joe, de blindgeborene. Laten we de farizeeën vragen wat dit te betekenen heeft. Een hele menigte neemt Joe mee naar de wijze, geleerde mannen van toen, de farizeeën. ‘Farizeeën, wat is er met deze man aan de hand?’ Farizeeën waren erg op de regels. Je zou denken dat die blinde die net is genezen in wiens leven Gods Koninkrijk net is geopenbaard dat die van de farizeeën zou horen:

Wonderbaarlijk. God doet dingen die ook in de Bijbel staan. Dit is net als in de profeten, een wonder. Laten we het vieren, laten we deze man verwelkomen in onze gemeenschap. Zeggen ze dat? Nee.

Ze kijken hem aan en zeggen: Wat horen we nou? U bent genezen op de sabbat? Ze zijn niet in staat Gods geschenk te zien, Gods leven, liefde, goedheid en volheid ten gevolge van hun eigen geest-dodende formalisme. Ze zijn niet in staat te zien dat God werkzaam is in Jezus Christus. En ze wijzen Hem af omdat Hij één van hun regeltjes had overtreden. Wat Hij met opzet deed. Dan stellen ze een nog vreemdere vraag: Wie denkt u dat Hij is? Stel u voor hoe hij zich voelt. De mensen heten hem welkom, er komt een feest, een viering en nu staat hij plotseling terecht? Er is net zoiets prachtigs gebeurd en nu word ik berecht omdat Jezus op de sabbat modder heeft gemaakt? De hele manier waarop hij zijn religie zag, valt uit elkaar en het slaat helemaal nergens op dat ze hem dit vragen: En dan dwingen ze hem tot een keuze. ‘Wie zegt u dat Hij is?’ En dan heeft de man de keus: Hij kan zeggen: Jezus is een ketter, een oplichter, weet ik veel en kan dan blij de synagoge in lopen of hij kan zich aan de zijde van Jezus scharen waarna hij voor de rest van zijn leven door iedereen wordt  afge-wezen. Hij heeft de keus: Jezus of de massa. Jezus of de massa. Wil ik doen wat Jezus wil of wat mensen willen? Wil ik doen wat God wil, oprecht zijn, of wil ik me populair maken? Wil ik Gods liefde

of de liefde van de mensen? De tijd leek even stil te staan, stel ik me voor. Gaat hij de ene kant op, dan kan hij trouwen, bezit verwerven, erbij horen. Gaat hij de andere kant op, dan is dat een eenzame weg met Jezus. Wat kiest hij? Hij kijkt naar de mannen die daar staan en die daar zitten in hun zetels,

gekleed in fraaie gewaden, bekleed met gezag en met macht en dan zegt hij: Hij is een profeet. En vanaf dat moment zal hij nooit meer tot de synagoge behoren. Ze beginnen hem de les te lezen. En ze beginnen te schelden en hij scheldt terug. En hij spot met ze: Als je zijn discipel wil worden, doe dan niet zo. Wil je graag zijn discipel worden? Want je blijft naar Hem vragen. Hij wordt naar buiten ge-werkt. Hij is nog steeds blij omdat hij kan zien. Geweldig, na een leven van blindheid. Plotseling rea-liseert hij zich dat hij niet alleen fysiek blind was maar ook leed aan religieuze blindheid. Hij dacht dat hij Gods liefde of gunst alleen kon verwerven door de goedkeuring te zoeken van die groep mensen.

Als hij zich aan de regels zou houden en zou zorgen dat hij de goedkeuring van deze groep mensen kreeg dan zou God van hem houden. Maar nu realiseert hij zich dat er geen tussenpersoon is tussen u en Jezus tussen u en de Heer. Er is niemand die tussen u en Gods liefde in staat. Er zijn geen regels om Gods liefde te verwerven. Je kunt echt niets doen om zijn liefde te verdienen. Je kunt niets doen om zijn liefde te verdienen of kwijt te raken. Dat God je liefheeft, je zegent, goede dingen over je zegt dat is zo vanaf de dag van je geboorte. En die liefde raak je nooit meer kwijt. Die zal altijd bij je blijven. Alle morele besef, werkelijk moreel besef, alle ware goedheid en alle deugd komt voort uit het besef van dat gegeven. Toch heeft er zoveel ellende en zonde plaatsgevonden doordat mensen  vast-houden aan het idee van een tussenpersoon. Die is er niet. Er is geen tussenpersoon tussen u en God. En Jezus is de leraar van de paradox. Hij zegt dingen als: Als je rijk wilt zijn, geef dan alles weg.

Hij zegt: Als je wilt leven, moet eerst je ego sterven. En hier zegt Hij: Als je wilt zien moet je eerst blind worden. Je moet een volkomen vertrouwen hebben alsof je als een blinde op Jezus’ schouder leunt. Hij alleen kan je leiden. Op de één of andere manier zijn we met zijn allen dol op regeltjes. Ik zie het voortdurend de kop opsteken in allerlei structuren zowel zakelijk als maatschappelijk. Alle instellingen creëren manieren om te zorgen dat je je al dan niet aan bepaalde regels houdt. Psychologen noemen dat “grens markeringen”.( ‘boundary markers’) Er zijn bepaalde kenmerken die aangeven dat je tot een bepaalde groep behoort. Net als John Ortberg onlangs, vraag ik u: Als u een man ziet met lang haar die in een ouwe Volkswagen vol bumperstickers rijdt en een flodderig shirt draagt hoe zou u zo’n man dan noemen? Een hippie. Toch? U weet wat zijn muziek is, wat hij lekker vindt, naar wat voor tenten hij gaat. Door zijn kenmerken, zijn markeringen is hij een hippie. En als ik het heb over een man met een blinkende helm en een motor, die in leren kleding een bar in stapt dan weet u wat voor man dat is: Een biker. Hij vertoont de markeringen: Hij draagt leer, gaat uit met motormeiden, hangt rond in bars en rijdt een Harley. In de samenleving doen we net zo. Er zijn manieren om wel of juist niet bij een bepaalde groep te horen. En in religie en speciaal in het christendom zijn we dol op grens markeringen. Kristalheldere manieren om te laten zien dat hij er wel bij hoort en hij niet. Weinig dingen op de wereld zijn zo geestdodend en destructief als de reglementen en markeringen die we als samenleving inbouwen. Vooral als het te maken heeft met Gods zegen en liefde. Want die is grenzeloos en onbevooroordeeld. Toen Jezus modder maakte en die begon te kneden en op de ogen van de man smeerde, waarna hij zich moest wassen dat kan je vergelijken met tegen een hippie zeggen: Je wordt genezen als je je haar laat  milli-meteren, een mooi pak aantrekt en op Wall Street handen gaat schudden. Of dat Jezus tegen een motorrijder zou zeggen: Wil je genezen worden? Trek dan een roze t-shirt aan, een afzakkende broek en roller blades en rij lekker naar Woodstock of zo. Het zou zijn als wanneer Hij naar een oud bap-tistenvrouwtje toeging dat al jaren orgel speelde in de kerk en zou zeggen: Je zult genezen worden, maar dan moet je eerst een sigaret roken. Denkt u niet dat de mensen in Jezus’ tijd meenden dat het zondig was te spugen en modder te maken op de sabbat? Waren ze er niet ten volle van overtuigd dat een goede jood zich aan de sabbat hield, besneden was en zich aan de spijswetten hield? Ze waren ervan overtuigd dat hij gezondigd had. Hij was echt een zondaar, vonden ze. Maar ze hadden het helemaal mis. Want God heeft de mens niet voor de sabbat geschapen, maar andersom. Opdat hij rust en vreugde vindt en leven. Ik vrees soms dat we zijn vergeten wat het werkelijk inhoudt, christen te zijn. Soms lijkt een christen erg veel op deze microfoonstandaard. Kijk eens naar deze microfoon-standaard. Hij rookt of drinkt niet en dat is geweldig. Hij is goed bezig. Deze microfoonstandaard kijkt niet te veel tv, vloekt niet, liegt niet en wordt al helemaal nooit boos op iemand. En hij is vandaag naar de kerk gegaan. Hij is de belichaming van wat veel christenen denken. Wat christenen zien als christelijk is zo ongeveer wat deze microfoonstandaard belichaamt: Een levenloos, onbezield  voor-werp dat zich aan alle regeltjes houdt. Want hij houdt zich keurig aan de regels. Hij heeft zelfs een zwart pak aan. Maar dat is niet de visie Denkt u echt dat dat de visie is die God heeft voor uw leven in Christus? Jezus, die het heeft over stromen van levend water, diep in uw ziel zou die willen dat u een microfoonstandaard als voorbeeld neemt? Of is christendom méér dan bepaalde dingen laten? Ik geloof dat Jezus wil dat zijn volgelingen mensen zijn die vervuld zijn van een rijke, levenbrengende kracht. Wereldveranderaars, die als krachtbron Gods liefde hebben. Mensen die zich aan bepaalde regels houden niet vanwege de regels, maar vanuit principes die voortkomen uit de liefde, vreugde en vrede die de Heilige Geest brengt. Dat is Gods visie voor ons. Wat ik heb gezegd komt hier op neer: Instellingen komen en gaan, net als grens markeringen. Maar u bent van God, hoe u er ook uitziet, hoe u zich ook kleedt u bent van Hem. Als u dat vergeet, doet niets er meer toe. Daar begint het allemaal, voor een christen: Bij de genade en liefde van Jezus Christus in ons hart. Gelooft u dat, zeg dan met mij amen. Amen. Laten we bidden.

Gebed

Vader, we danken U en eren U en vragen U om ons werkelijk te tonen hoe het is om vrij te zijn te midden van grens markeringen, maskers en alle verplichtingen, rekeningen die we moeten betalen en dingen die ons gestrest of verveeld maken alles waar we al jaren mee kampen. Geef dat al wie als die blinde is, vrij wordt. Vrij van al die dingen die hun leven vergallen. Geef dat zij werkelijk vreugde ervaren. Heer, we hebben U lief en zijn U dankbaar. Want we kunnen tot U komen door wat Jezus voor ons heeft gedaan. In zijn naam bidden wij dit. Amen.

Samenzang – “Praise God From Whom All Blessings Flow”

Geloofd zij God, die ons bemint om U in ons behagen vindt en d’aard vervult met zijn genâ geloofd zij God, halleluja amen

Zegen

De Here zegene u en behoede u. De Here doe zijn aangezicht over u lichten en zij u genadig. De Here wende u zijn aangezicht toe en geve u vrede. In naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Amen.