Opening

Welkom in Shepherd’s Grove in Garden Grove, Californië. Welkom bij Hour of Power met Bobby Schuller.

Samenzang – Joyful, Joyful

Vreugde, vreugde, louter vreugde is bij U van eeuwigheid. Schepper, die ‘t heelal verheugt en bron Van eeuw’ge vreugde zijt. Gij, die woont in licht en luister drijf de schaduwen uiteen hij, die zoekend Doolt in ‘t duister vindt het licht bij U alleen. Amen! Amen! Amen!

Welkomstwoord

Door Bobby Schuller

Dit is de dag die de Heer heeft gemaakt. Wij zullen ons erover verheugen.

Koor – “Jesus Shall Reign Where’er the Sun”

Jezus zal heersen waar de zon gaat om de grote aarde om de maan zijn lichten banen trekt zover het Verste land zich strekt wij bidden nu, tot onze Heer wij prijzen zijne naam ter eer zijn naam is als een Zoete geur Hij alleen geeft ons leven kleur het lied in alle talen zal zijn liefde loven, overal en uit de Kindermond ontspringt de lofzang die zijn naam omringt laat loven al wat adem heeft de koning die Ons alles geeft o aarde om dit nieuw begin stem met het lied der eng’len in amen

Welkomstwoord en Gebed

door Bobby Schuller

Goedemorgen. Welkom in Shepherd’s Grove. Fijn dat u er bent. Groet de mensen rondom u in naam van God: Zeg: God houdt van u en ik ook. Laten we bidden.

Vader, we zijn hier om U te danken voor het leven. Dank U voor iedere ademtocht die U ons hebt gegeven. We zijn zo dankbaar dat U zich ons herinnert, dat U ons kent. We vragen U om ons hier te bekleden met uw Geest opdat we de wereld om ons heen beter kunnen maken en uw Koninkrijkswerk kunnen doen. Wij prijzen u in ons lied, onze woorden, onze studie en ons samenzijn. Heer, wij prijzen U. En Vader, we zijn hier uitsluitend dankzij Jezus. In zijn naam bidden wij. Amen.

Koor – “For the Beauty of the Earth”

Voor de schoonheid van deez’ aard voor de schoonheid van ‘t heelal liefde aan ons geopenbaard bij Ons is en wezen zal machtig God en aller Heer brengen wij U dank en eer voor de dag en ‘t nachtelijk Uur voor het wonder der natuur heuvels, dalen, zon en maan sterren schijnen in hun baan machtig God en aller Heer brengen wij U dank en eer voor de vreugd die liefde geeft broeder, zuster, ouder, Kind, vrienden boven en op aard alle gaven goed en mild machtig God en aller Heer brengen wij U Dank en eer

Schriftlezing –  2 Corintiën 9:7; Galaten 6:10

door Chad Blake

U mag gaan zitten. Luistert u ter voorbereiding op Brads preek naar deze woorden uit 2 Korintiërs en Galaten. Laat ieder zoveel geven als hij zelf besloten heeft zonder tegenzin of dwang. Want God heeft lief wie blijmoedig geeft. Laten we dus, in de tijd die ons nog rest, voor iedereen het goede doen vooral voor onze geloofsgenoten. God zegene deze lezing uit zijn Heilig Woord.

Koor – “Lord, You Have Been our Dwelling Place”

Here, Gij zijt ons een toevlucht geweest van geslacht tot geslacht Here, Gij zijt ons een toevlucht Geweest Gij zijt ons een toevlucht geweest Here, Gij zijt ons een toevlucht geweest eer de bergen Geboren waren en gij de aarde had voortgebracht Gij zijt ons een toevlucht geweest leer ons zo onze Dagen tellen dat wij een wijs hart bekomen verzadig ons in de morgenstond opdat wij ons verheugen

Opdat wij ons verheugen opdat wij ons verheugen al onze dagen Here, Gij zijt ons een toevlucht Geweest van geslacht tot geslacht Here, Gij zijt ons een toevlucht geweest Gij zijt ons een toevlucht Geweest O God, die droeg ons voorgeslacht in nacht en stormgebruis bewijs ook ons uw trouw en Macht wees eeuwig ons tehuis de schaduw van uw troon omsloot uw heiligen weleer bij U beveiligd is Ons lot en zeker ons verweer Gij zijt, van voor Gij zee en aard’ hebt door uw woord bereid altijd Dezelfde, die Gij waart de God der eeuwigheid amen, amen, amen

(Item over Geven maakt blij)

Hoe oud bent u? -97. In oktober word ik 98. Ik woon in een ouderencomplex. Vroeger ging er twee keer per week een bus naar de supermarkt. Maar die dienst is opgeheven, ik weet niet waarom. Veel mensen kwamen toen nergens meer. Zoals mijn buurvrouw Joyce, een heel bedeesd iemand. Ze zei: ‘Als er geen bus meer komt, zoeken ze vast een ander huis voor me. Maar ik wil hier helemaal niet weg.’ Ik zei: Joyce, ik rij voortaan wekelijks met je naar de supermarkt. Maar m’n rijbewijs werd ingenomen. Iemand vond dat ik te oud was. Terwijl ik geen enkele aantekening had. Daar was ik echt kapot van. Het gaf me het gevoel dat ik oud en nutteloos was. Ik rij heel goed, echt waar. Ik ben niet angstig, maar wel heel voorzichtig. Ik hou me aan de regels. Ik wilde mijn rijbewijs terug. Ik had iets beloofd, en dan wil ik die belofte nakomen, als het even kan. Ik haalde het weer. Ik ben op aarde. Als ik iets goeds kan doen, moet ik het doen. Dat zou iedereen moeten doen. Niet alleen aan jezelf denken. Ik heb geen geld om te geven maar ik kan mezelf en mijn tijd geven. Talloze mensen hebben niemand die zich om hen bekommert. Zo dacht ik erover. We moeten onze naaste liefhebben, een vriend zijn. Dat geeft vreugde.

Instrumentaal – HOP BRASS QUINTET – “In this Very Room”

Instrumentaal – HOP BRASS QUINTET – “Amazing Grace”

Preek – “Money in the Kingdom of God: Joyful Givers”

door Brad Formsma

Goedemorgen. Een grote eer om hier te zijn. Hour of Power is al lang in mijn leven. Toen ik acht of negen was, woonde ik in Grand Rapids, Michigan. Als ik geen zin had om naar de kerk te gaan, gaf ik een kunstmatig hoestje ten beste. Als dat niet hielp, ging ik over op het volgende argument: Mama, ik kan ook naar kerk-tv kijken. Dat gebeurde vaak. En als ik die dienst zag dacht ik: Dat lijkt niet op een kerk, maar op de hemel, het paradijs. In Grand Rapids in de winter is er geen zon. Er is ook niks te doen. Het is dus een grote eer om hier te staan. Ik ben erg benieuwd wat hier vandaag gaat gebeuren.

Ik wil eerst even een peiling houden. Wie van u heeft wel eens gegeven uit plichtsgevoel of schuld-gevoel uit schaamte, onder dwang. Noem maar op. Ooit. Ik ook, u bent in goed gezelschap. En wie van u hebben wel eens recht vanuit het hart gegeven? Het werd u ingefluisterd misschien door Gods Geest en u deed het onmiddellijk, en dat was zeer vreugdevol. Wie heeft dat weleens gedaan? Daar gaan we het vandaag over hebben. Ik ben een bedrijf begonnen in mijn laatste jaar op de middelbare school. Het bedrijfje groeide. 18 jaar lang bleef het bedrijf groeien, in Grand Rapids. Ik wil erbij  ver-tellen dat afgelopen augustus ons gezin in Orange County is komen wonen, in het Irvine-district. We zitten hier dus vlakbij en daar zijn we heel blij mee. We hopen gauw kennis te maken met jullie, in de loop van ons verblijf hier. Mijn bedrijf bleef maar groeien en ik kreeg daar een onderscheiding voor.

Tijdens een interview werd me gevraagd: Wat zou je droombaan zijn? Wat zou je het liefst doen als geld geen rol speelde? Wat zou voor jou die droombaan zijn? Ik zei: Ik zou dolgraag mensen willen

aanmoedigen tot geven. In deze wereld is iedereen erg op zichzelf gericht. Ik ben geen uitzondering.

Maar er is ook de realiteit dat het beter is te geven dan te ontvangen. Ik geloof dat ik dat graag zou doen. Iedereen weet dat woorden kracht hebben. Een paar jaar later verkocht ik ons bedrijfje en ging mij meer toeleggen op vrijgevigheid. Maar toen drong het tot me door dat ik op een heel verkeerde manier over vrijgevigheid dacht. Ik dacht dat het een plicht was, een verplichting. Ik had een aantal ervaringen gehad die me werkelijk sterkten in de overtuiging dat ik gelijk had. Maar op een keer las ik de passage 2 Korintiërs 9. Ik lees hem nog eens. Het is de tekst die vanmorgen is gelezen. Bedenk dit: wie karig zaait zal karig oogsten. Wie overvloedig zaait zal overvloedig oogsten. Laat ieder zoveel geven als hij zelf besloten heeft zonder tegenzin of dwang want God heeft lief wie blijmoedig geeft.

Ik kan vrijgevig zijn met mijn gedachten aan een ander. We zijn allemaal hetzelfde. Misschien iemand die mij dient of die ik ontmoet via mijn werk. De context doet er niet toe. Ik kan vrijgevig zijn met mijn woorden, met mijn spullen en met geld. Laten we het wat breder bekijken dan alleen in de context van geld. Geld is belangrijk. Jezus spreekt erover. Van de week stond ik op een loopband in een  sport-school bij mij in de buurt. Die dag lag mijn hele schema overhoop. Alles liep fout. Ik had vroeg willen gaan, maar het was al 3 uur. Ik voelde mij gefrustreerd omdat ik mijn lijstje niet had afgewerkt. Ik kom binnen en daar zit een moeder en een gehandicapte jongen van begin 20. Hij zit in zijn rolstoel, waar hij duidelijk al zijn leven lang in zit. Ik stap op de loopband, die vlakbij zijn rolstoel stond. Ik begon te lopen en…Kent u dat, dat je het gevoel hebt dat er iemand naar je kijkt? Ik keek opzij en de jongen zat strak naar mijn voeten te kijken. Ik dacht: Dit voelt niet prettig. Ik ren gewoon door. Maar opeens dacht ik: Dit is een kans om vrijgevig te zijn met mijn tijd en met woorden. Ik stapte van de band en stelde mij aan hem voor. We wisselden wat dingen uit, waar we woonden en zo. Hij had een hele tengere hand. Hij zei: Fijn dat u hier bent. Wauw, dacht ik. Een leuk gesprekje. Ik maakte de loopoefening af en toen zag ik dat hij nog steeds naar mijn voeten zat te staren. Lekker gelopen? vroeg hij. Nou en of, zei ik. En zo praatten we verder. En hij straalde, omdat hij een gesprek met iemand voerde. Zijn moeder keek met tranen in haar ogen toe. Ze glimlachte. Ik had hem geen geld gegeven. Maar toen ik wegging was ik echt in de wolken. Wat gebeurde er nou? dacht ik. Maar het was de vreugde van het geven. ‘Geven’ moeten we dus ruim zien. Zo heb ik drie soorten mensen leren kennen. De blijmoedige gever. Hij of zij geeft, ze vinden het fijn, het gaat goed maar af en toe denken ze: Pfff, ik moet weer…

De kerk dringt weer aan, ik moet geven. Dus we moeten voortdurend ons gevoel checken als het gaat om vrijgevigheid. En dan heb je ook de knorrige gever. Die geeft wel, maar eigenlijk met tegenzin. Ze bekijken het zakelijk. Het is iets dat ze moeten doen. En dan heb je mensen die niet geven. Nooit. Die mensen zijn er heel veel. En helaas onthouden ze zichzelf veel vreugde. Zo zijn er vele valstrikken. Ik wou eens iets nieuws proberen. Ik ga die valstrikken illustreren. Er zijn valstrikken in onze geest. We zeggen: Eerst miljonair worden, dan geven. Zolang ik geen miljonair ben heb ik niks te geven. Dat is het geluid van een val die dichtslaat. Probeert u dit niet thuis. Een andere valstrik kan zijn: Dit is niet het juiste moment. De kerk is op mijn geld uit. Dat is valstrik nummer 2. En dan de grootste valstrik.

Dat zou kunnen zijn: Ik heb helemaal niks te geven. En valstrik nummer 3 is een grote leugen want we hebben allemaal wel iets te geven. Ik heb ontdekt dat geven al heel vroeg in ons leven begint. Het moet alleen goed worden begeleid. Laten we eens even nagaan wat de valstrik in ons hoofd is. Want die kunnen we aanwijzen. We weten dat die er is en hij wijst ons een uitweg. Als we verder lezen in dat stuk van Korintiërs, waar nu geen tijd voor is schrijft Paulus over een uitweg hieruit. Er is namelijk een vijand die ons bittere gedachten ingeeft. Zoals: die kerk heeft 25 jaar geleden m’n geld verkeerd besteed. Daar ben ik nog steeds kwaad over. Daarmee doet u zichzelf tekort. Dat is al zo lang ge-leden. Laten we stilstaan bij zulke gedachten. Later komt de passage: Onze strijd is niet gericht tegen mensen, maar tegen machten en andere zaken. Dus hij wijst een uitweg. We kunnen bidden. ‘Heer vergeef me dat ik verkeerd denk.’ Verdiep je in Gods Woord en kijk wat Hij erover zegt. En laat het daarna los, ga verder, begroet een nieuwe dag. Vraag de Heilige Geest om een nieuw inzicht hier-over. Dat zou ik u adviseren te doen met betrekking tot gedachten die u krijgt. Wat we hebben geleerd over vrijgevigheid is: Als je geeft, leef je langer. Je hebt minder medicijnen nodig en je bent gelukkiger.

Ik heb een vriend en mentor, dr. Stanley Tamm. Gisteren sprak ik hem. Hij is 99. Ik zei: Stanley, beleef jij nog vreugde aan het geven? Jazeker, zei hij. Ik zei: Dat is dan vast de reden dat je nog steeds leeft.

Hij grinnikte. ‘Dat zou best eens kunnen. Maar nu wil ik wel naar de hemel. Mijn vrouw is er al.’ Ik ben ‘I Like Giving’ begonnen. Aanleiding was een krantenbericht over iets dat in onze stad was gebeurd.

In 2008. Er was een foto van een Soedanese vader en zoon. Vluchtelingen bij ons in de buurt. Hun fietsen waren gestolen. Ik dacht: Die hebben al zoveel meegemaakt en nu zijn hun fietsen weg. Dus zijn we met het gezin op pad gegaan. We kochten fietsen voor ze. We wisten niet waar het was, zo een adres staat niet in de krant. We belden de kerk en ga maar door. Maar uiteindelijk…Toen we het gezin hadden gevonden kon die vader alleen maar zeggen: ‘Fiets mooi! Fiets mooi!’ Vanwege de taalbarrière. Wij zeiden: Goed zo, je vindt ze mooi. En vertrokken weer. Toen ik dat verhaal vertelde,

inclusief dat ‘fiets mooi’ ontstond er ook een taal. Ik kreeg allerlei berichten: ‘Ik hou van dit.’ ‘Ik hou van dat.’ ‘Ik hou ervan om 98 te zijn.’ Plotseling wilden allerlei mensen hun geef-verhaal delen. Ze beseften dat het anderen inspireerde. Ze gebruikten het om het eigen gezin te beïnvloeden. Dus we zijn een organisatie begonnen. We verzamelen verhalen en vertellen ze heel mooi na. De wereld ziet ze via sociale media en kerken wereldwijd downloaden ze ter illustratie. Ik hoop dat ik u vandaag heb

aangemoedigd en geïnspireerd. Dit is echt. Dit is hoe God het werkelijk bedoeld heeft. Wij hebben zijn gevende aard in ons als we zijn Zoon in ons hebben. Hij is een gever. En Hij wil dat we ons leven werkelijk leven. Wij moeten de hele wereld laten zien dat het zo hoort te zijn, in de dagelijkse,

wekelijkse, maandelijkse contacten. Ik heb dit proces kunnen waarnemen binnen mijn eigen gezin.Mijn kinderen denken anders. Pas zaten we aan de keukentafel. We doen altijd ‘hoogtepunt/dieptepunt van de dag.’

Onze dochter van 8 zat een keer te stralen. Wat is er, Gracie? vroeg ik. ‘Ik wil een hoogtepunt zeggen’ zei ze. Goed, dan mag jij eerst, zei ik. Wat was je hoogtepunt vandaag? Ze zei: Ik had gespaard voor

nagellak met glitters. Ik had 10 dollar en ging met mama naar de winkel. We stonden te kijken wat ze allemaal hadden. Toen vonden we eindelijk de nagellak die we wilden. Maar er waren twee  tiener-meisjes die ook wat wilden kopen. Ik hoorde ze zeggen dat ze niet genoeg geld hadden. Ze gaf ze haar geld en de hele tocht naar huis zei mijn dochter: ‘Wat was dat fijn. Het was fijn, papa.’ Ik zei: Maar heb je nou die nagellak, Gracie? Nee, zei ze. Als we geven, verschuift de focus van ons naar anderen. Dat geeft zoveel vreugde dat je je problemen vergeet en alles waar je zo druk mee bezig was. Een mooi verhaal omdat het zo eenvoudig is. Wie zou er geen kleindochter willen die vrijgevig is en gericht op anderen? Of zo’n kleinzoon, zoon of dochter? Dat zouden we allemaal willen. We hopen dat dit leidt tot een trend van vrijgevigheid in het hele land dat dit de boventoon gaat voeren. Dat ziet u ook in dat filmpje. De media beginnen het op te merken. Ze willen bewijzen zien, cijfers. Maar deze verhalen komen niet voort uit een opdracht. Het is niet: Ga jij eens fietsen kopen. Of: Breng jij de buurvrouw eens naar de supermarkt. Ze willen je gewoon inspireren, waarna jij moet beslissen hoe jij dat geven gaat invullen. En als je dat doet, zegt God: Ik heb lief wie blijmoedig geeft. Als God zegt wat Hij liefheeft lijkt dat me iets waar we extra veel aandacht aan moeten schenken. Dank u dat ik hier mocht staan. Ik ben erg benieuwd naar uw belevenissen bij het geven. Nogmaals dank.

Koor – “We Build a New Tomorrow”

Ons wacht een nieuwe morgen wij horen in zijn plan en mogen helpen bouwen want God kent onze Gang ons denken maakt de toekomst ons hand’len doet ons gaan ons wacht een nieuwe morgen zijn Werk wacht: treedt dan aan

Chad Blake bedankt Brad Formsma

Was dat niet geweldig? Kunnen we nog een keer klappen voor Brad? Ik kwam op allerlei goeie ideeën

tijdens zijn verhaal. Bedankt Brad, heel uitdagend. U kunt Brad zo achterin ontmoeten. Hij is met zijn zoon Drew en hun boek. En wees vrijgevig. Drew spaart om straks te kunnen studeren. Dus ga Brad en Drew gedag zeggen, koop een boek en zeg het voort. Als ik een verhaal over vrijgevigheid hoor, word ik al blij. Kan je nagaan hoe fijn het is om te doen. Voor het uitspreken van de zegen vraag ik Brad en Drew hier.

Dit is Drew. Een officiële vertegenwoordiger. Als u denkt: wie is die jongen die boeken verkoopt? Hij hoort erbij. Ik ben erg trots op Drew. Mag ik met u bidden?

Zegen door Brad Formsma

Heer, ik bid U geef ons een frisse, nieuwe visie op vrijgevigheid. Geef dat de geest van vrijgevigheid

over ons komt dat we anders gaan leven en dat we door onze daden anderen tot U brengen. Opdat zij, bij het zien van onze goede daden, U verheerlijken. Vader in de hemel, in Jezus’ naam vragen we dit. Amen.