Samenzang – Joyful, Joyful

Vreugde, vreugde, louter vreugde is bij U van eeuwigheid.

Schepper, die ‘t heelal verheugt en bron van eeuw’ge vreugde zijt.

Gij, die woont in licht en luister drijf de schaduwen uiteen hij, die zoekend

Doolt in ‘t duister vindt het licht bij U alleen. Amen! Amen! Amen!

Welkomstwoord door Michael Mauldin

Goedemorgen, Shepherd’s Grove. Goedemorgen. Ik wil een paar Bijbelteksten met jullie delen nu wij ons hart in dankbaarheid richten op de aanbidding van de Heer. Ik wil beginnen met Psalm 63. Die tekst gaat over een fysieke uitdrukking van dankbaarheid en aanbidding die vaak, wanneer wij ons lichaam erbij betrekken maakt dat onze geest en onze ziel vanzelf volgen. Koning David schrijft in Psalm 63:4: “Daarom zullen mijn lippen U prijzen. Zo zal ik U loven in mijn leven, in Uw Naam zal ik mijn handen opheffen.” Psalm 141:2 luidt: “Laat mijn gebed als reukwerk voor Uw aangezicht staan laat mijn opgeheven handen als het avondoffer zijn.” Psalm 134:2: “Hef uw handen op naar het heiligdom en loof de Heere.” In 1 Timotheüs 2:8 zegt Paulus tegen Timotheüs: “Ik wil dan dat de mannen op alle plaatsen bidden met opgeheven heilige handen

Gebed

Laten wij onze handen opheffen in een houding van overgave opdat wij ons hart openen voor God. Vertel Hem in je eigen woorden waar je dankbaar voor bent. Hoe Hij je uit de duisternis heeft geleid naar dit wonderbaarlijke licht. Hoe Hij de kloof heeft overbrugd zodat je verlost werd en in zijn aanwezigheid kon komen. Heer, wij danken U voor vandaag. Wij danken U dat U ons hebt gered. Dat U onze Verlosser bent. Dat U niet ver weg bent. Dat U met ons bent in onze situatie. Dat U ons helpt U te zien. U wilt voor ons strijden. Daarom heffen wij in overgave onze handen naar U op en zeggen: Wees ons nabij deze ochtend. In Jezus’ naam, amen.

Koorzang – Come, Thou Found

Kom, o bron van zegeningen, stem mijn hart op uw genâ.

Onophoudelijke stroom van goedheid, klinkt als luide lofprijs na.

Leer mij de melodie te zingen, klanken stijgen naar omhoog.

Prijs de berg, vanwaar mijn hulp komt, waar uw liefde werd getoond.

Vol van vreugde wil ik herdenken, dat ik tot U komen mocht

En ik hoop met grote blijdschap straks te komen thuis bij U.

Jezus zocht mij toen ik als vreemdeling van Gods kudde was afgedwaald.

Hij redde mij uit gevaren met dierbaar bloed heeft Hij betaald.

O, hoe groot is de genade die mij daag’lijks leidt naar U.

Laat uw goedheid als een keten mijn dolend hart aan U binden.

Geneigd te dwalen, Heer, ik voel het, geneigd de God te verlaten die ik liefheb.

Hier is mijn hart, verzegel en neem het voor uw woning daar omhoog.

O, hoe groot is de genade die mij daag’lijks leidt naar U.

Laat uw goedheid als een keten mijn dolend hart aan U binden.

Geneigd te dwalen, Heer, ik voel het, geneigd de God te verlaten die ik liefheb.

Hier is mijn hart, verzegel en neem het voor uw woning daar omhoog.

Geneigd te dwalen, Heer, ik voel het, geneigd de God te verlaten die ik liefheb.

Hier is mijn hart, verzegel en neem het voor uw woning daar omhoog.

Hier is mijn hart, verzegel en neem het voor uw woning daar omhoog.

Koorzang – Total Praise

Ik hef mijn ogen op naar de bergen

Wetende waar mijn hulp vandaan komt.

U geeft mij vrede in tijden van storm.

U bent de bron van mijn kracht.

U bent de kracht van mijn leven.

Ik hef mijn handen in aanbidding naar U op.

Heer, ik hef mijn ogen op naar de bergen.

Wetende waar mijn hulp vandaan komt.

U geeft mij vrede in tijden van storm.

U bent de bron van mijn kracht.

U bent de kracht van mijn leven.

Ik hef mijn handen in aanbidding naar U op.

U bent de bron van mijn kracht.

U bent de kracht van mijn leven.

Ik hef mijn handen in aanbidding naar U op.

Amen…

Proclamatie en Schriftlezing Zefanja 3:14-17door Bobby Schuller

Wij gaan deze proclamatie uit Zefanja 3 samen uitspreken. Onze favoriet onder de kleine profeten. Houd je handen zo, in een gebaar van ontvangen en zeg met mij: “Zing vrolijk, dochter van Sion! Juich, Israël! Wees blij en spring op van vreugde met heel uw hart, dochter van Jeruzalem! De HEERE heeft uw oordelen weggenomen, Hij heeft uw vijand weggevaagd. De Koning van Israël, de HEERE, is in uw midden: u zult geen kwaad meer zien. Op die dag zal tegen Jeruzalem gezegd worden: Wees niet bevreesd; Sion, verlies de moed niet! De HEERE, uw God, is in uw midden, een Held, Die verlossen zal. Hij zal Zich over u verheugen met blijdschap. Hij zal zwijgen in Zijn liefde. Hij zal Zich over u verblijden met gejuich.” Amen. Ga maar zitten.

Heb je dat gehoord? De Heer zal zich over ons verblijden met gejuich. De Heer zal zich over ons verblijden met gejuich. Wij zijn zijn priesterschap. Wij zijn zijn erfgoed. Wij zijn de rijkdom van zijn heilige volk. Dat zeg ik niet, dat zegt de Bijbel. Prijs God.

Welk offer breng jij?

door Bobby Schuller

Vinden jullie het goed als ik vandaag weer over het dienen van de Heer spreek? Dit is deel 3 van een serie die ik niet van plan was te doen maar het lijkt erop dat veel mensen niet bekend zijn met het idee dat het de rol van de christen is om de Heer te dienen. Amen. De Heer dienen. De meeste mensen denken dat als ik zeg Als ik mensen vraag, heb je als christen een bediening denk ik dat de meeste mensen hier, zelfs voor wij erover spreken, ja zouden zeggen. Maar als ik zou vragen, aan wie is jouw bediening gericht zou je wellicht zeggen: Aan mijn naaste of aan de verlorenen, wat goed is. Wij houden van de Grote Opdracht. Maar eerst dienen wij de Heer. Dit wordt een eredienst genoemd. Heel vaak denken wij dat dit betekent dat de voorgangers of priesters de gemeenteleden dienen. Nee, de eredienst en aanbidding is een dienst aan de Heer. Het is een bediening aan de Heer. Alles wat we hier doen is een verkwistende uitstorting uit een albasten kruik. De wereld noemt het tijdverspilling, geldverspilling, verspilling van moeite verspilling van samenkomst en het is allemaal voor één Persoon. Is dat verspilling? In Gods ogen is het geen verspilling. Wij doen het belangrijkste waarvoor wij geroepen zijn namelijk de Heer dienen en zijn rust in je leven ervaren. Amen. Ons belangrijkste doel als gelovige is dus om de Heer te dienen. Wat zong Frank Sinatra ook alweer? Nee. Als wij komen om te aanbidden, doe ik het niet op mijn manier. Amen? Ik doe het op de manier van de Heer. Dit is waar ik naartoe wil: De moderne kerk vindt dat we een kerk moeten creëren die relevant is voor mensen. Wij moeten een kerk creëren die relevant is voor mensen. Fout, fout, fout. Nee, wij moeten een kerk creëren die relevant is voor de Heer. Amen. Wij zijn een priesterschap. Als de Heer er niet is, zaaien wij alleen maar onkruid. Wij bouwen een stad van stro. Amen. Onze vraag zou moeten zijn: Was onze aanbidding aanvaardbaar voor God? Was onze bijeenkomst relevant voor de Heer? Gaf Hij erom of liet Hij het aan zich voorbijgaan? Kwam Hij opdagen of was Hij niet geïnteresseerd? Daar moet op zondag onze passie zijn. Amen. En prijs God dat jullie hier vandaag bij ons zijn. Het laat zien dat jullie de eerste dag van de week, namelijk zondag, aan de Heer geven. Prijs God.

Ik ben Bethany dankbaar dat zij mij heeft voorgesteld aan een gekke Canadese theoloog genaamd Nathan Finochio. Canadezen hier? Geweldig. Ik heb nu veel van zijn werk beluisterd. Hij heeft mij woorden gegeven om dingen te beschrijven die ik ervaar. Ik heb bijvoorbeeld al vaak gezegd dat zijn kritiek op de moderne kerk is dat ze priesters in consumenten heeft veranderd. Christenen die in de kerk samenkomen, zeggen: Ben ik gevoed? Heb ik iets meegemaakt? Vond ik de muziek leuk? Vond ik de koffie zelfs lekker? Wij hebben toch goede koffie, hè? Maar de belangrijkste vraag die wij zouden moeten stellen, is toch een andere? Het zou moeten zijn: Heb ik een aanvaardbaar offer voor de Heer gebracht? Een van de manieren waarop hij het verwoordt, vind ik perfect: Als je ooit huwelijksvoorbereiding hebt gevolgd of als je ooit relatieadvies hebt gekregen heb je waarschijnlijk iets gehoord dat ongeveer zo klinkt: Je moet van mensen houden op de manier waarop zij liefde ontvangen. Nu ontvangt iedereen liefde op een andere manier. Amen, dames? Amen, heren? Hoe vaak zeg je als man iets als ‘Ik heb de hele dag en de hele nacht gewerkt en dat heb ik voor jou gedaan’, tegen je partner? Mannen en vrouwen ontvangen liefde op een verschillende manier. Wij moeten ons niet afvragen: ‘Wat vind ik leuk als ik naar de kerk ga?’ Wat moeten wij ons dan afvragen? Hebben wij een relatie met God? Houden wij van God zoals wij zelf graag bemind willen worden of houden wij van God zoals Hij bemind wil worden? Het is geen mysterie hoe God bemind wil worden. Hij vertelt het ons duidelijk. En ik ga jullie vertellen wat er in de Schrift staat. Hij vertelt het ons duidelijk. Maar velen willen niet altijd de dingen doen die Hij ons opdraagt om een priesterschap te zijn. We moeten dat achter ons laten, ons verootmoedigen en God aanbidden zoals Hij aanbeden wil worden. Amen. Het gaat niet om ons. Het draait allemaal om Gods glorie. Laten we dit samen zeggen: ‘Het draait allemaal om Gods glorie.’ Amen.

Zelfs het bereiken van de wereld, het bereiken van de verlorenen. Het doel daarvan is om God te eren. Zelfs dat. Als dat niet het doel is van het bereiken van de verlorenen, heb je het eigenlijk gemist. Dus de hoofdvraag die we ons als christenen moeten stellen, is: Wat wil de Heer van mij? Ik wil daar nog aan toevoegen dat wij ontzag voor de Heer moeten hebben. Wij moeten begrijpen dat Hij een krachtig vuur is. Wij moeten de Heer en zijn heiligheid respecteren. Nogmaals, Finochio zei dat hij geen wanhopig vriendje is. Hij is geen wanhopig vriendje. Alsjeblieft, kom terug naar mij. Nee, dat is niet de God die wij dienen. Wij dienen een God die een krachtig vuur is, een strijder. Hij heeft een groot hart. Hij houdt van ons. Het is ongelooflijk dat Hij van ons houdt. Maar Jahweh houdt het hele universum inclusief alle zwarte gaten en zonnen- en sterrenstelsels, in zijn hand. Niet om mee te spotten. Amen. Als je je Bijbel bij je hebt, sla die dan open bij 2 Kronieken 5. Wij gaan kijken naar alle dingen die God leuk vindt. Is dat oké? Wij gaan heel praktisch te werk. Wat vindt de Heer leuk? Die vraag willen wij stellen als wij Hem aanbidden, als wij Hem dienen. Wat vindt Hij leuk? Niet wat ik leuk vind, maar wat vindt Hij leuk? Even kort: het is de moeite waard om op te merken dat een van de belangrijkste doelen van de tabernakel en later de tempel was om de Hof van Eden weer op aarde te hebben. Als je kijkt naar de tempel, is die ingedeeld als een gouden Hof van Eden. Is dat je opgevallen of heb je dat gehoord? Dat is met opzet zo gedaan. Er zijn overal cherubijnen, zoals de cherubijnen de ingang bewaakten. Er zijn palmbomen op de muren en bloemen en kalebassen. De mikwe, die je misschien tijdens Chanoeka hebt gezien, is de boom des levens. Of nee, niet de mikwe. Sorry, de menora, bedankt. De menora is de boom des levens, de kaars. En de mikwe, waar je je wast, is de rivier, enzovoort.

Oké, hebben we daar een afbeelding van? Je kunt hier dus een beetje zien dat dit helemaal in hun gedachten zat. Dat net zoals de Hof van Eden op een heuvel in een chaotische wereld was geplaatst en chaotisch betekent niet slecht, het betekent gewoon dat het chaos is. Je kunt hier een screenshot van maken als je op YouTube kijkt. Abonneer je. Of je kunt er een foto van maken. Op dezelfde manier was de tempel hier bedoeld als de Hof van Eden. En een van de meest opvallende dingen aan de Hof van Eden is dat God daar was. Hij maakt daar graag zijn ommetje. Amen? En dus is de belofte dat Ik dat opnieuw ga doen via Mijn volk, Israël. Het was dus een langgekoesterde droom van de Israëlieten om een tempel te bouwen. David kon dit om verschillende redenen niet realiseren, maar Salomo bouwt een tempel. Het duurt zeven jaar, en de belofte is dat de Heilige Geest de kracht en aanwezigheid van de Heer, zal neerdalen en rusten en wonen op de heilige berg, in de tempel. Als wij naar de tekst kijken, zien wij dat ze de tempel hebben gebouwd maar dat de aanwezigheid van God er nog niet is. Vervolgens brachten ze offers, heel veel offers en toch is de aanwezigheid van God er nog steeds niet. Ze brachten de ark naar het Heilige der Heiligen, de troon van God en toch is de aanwezigheid van God er nog steeds niet. Dan lezen wij in 2 Kronieken 5: “En het gebeurde, toen de priesters uit het heilige naar buiten kwamen alle priesters die te vinden waren, hadden zich geheiligd van welke herkomst dan ook en de Levieten, te weten alle zangers onder hen…” Zeg eens: zangers. “…Asaf, Heman, Jeduthun hun zonen en hun broeders stonden in fijn linnen gekleed ten oosten van het altaar.”

Met cimbalen, harpen…Een piano is trouwens een harp. Het is gewoon een harp die op zijn kant ligt. Lieren. Dat is een soort oude gitaar. Ze werden begeleid door 120 priesters met wat? Trompetten. Van alle instrumenten lijkt het erop dat God het meest van trompetten houdt. Waar zijn onze blazers? Niet hier. Ze halen koffie. “De trompettisten en zangers sloten zich in koor aan om de Heer te prijzen en te loven begeleid door trompetten, cimbalen en andere instrumenten.” De zangers, het koor, telde waarschijnlijk zo’n 4000 muzikanten in de tempel. Vierduizend. Is dat een groot koor? Klinkt cool, nietwaar? “Ze prezen de Heere met de woorden: Voorzeker, Hij is goed want Zijn goedertierenheid is voor eeuwig. Toen werd het huis van de Heer met een wolk vervuld. En de priesters konden, vanwege die wolk, niet blijven staan om te dienen want de heerlijkheid van de Heere had het huis van God vervuld.” Dus de aanwezigheid van God kwam niet toen de tempel werd gebouwd en niet toen de offers plaatsvonden en kwam zelfs niet toen de ark daar werd geplaatst. Wanneer dan wel? Met de lofprijzing, met… muziek. Het was muziek. Muziek. Waar houdt God van? God houdt van muziek. Dat is nummer 1. Ik weet niet waarom. Maar Hij houdt ervan. Hij houdt van zingen, Hij houdt van cimbalen en lieren, Hij houdt van harpen en Hij houdt vooral van trompetten. Ik weet het niet. Ik weet niet waarom Hij het meest van trompetten houdt. God houdt van muziek. Hebreeën 13:15 zegt: “Laten wij dan altijd door Jezus een…” Wat? “…een lofoffer brengen aan God namelijk de vrucht van lippen die Zijn Naam belijden.”

Lukas 7:36. Sla maar open. Een beroemd verhaal. “En een van de Farizeeën vroeg of Hij bij hem kwam eten en toen Hij het huis van de Farizeeër binnengegaan was, lag Hij aan. En zie, een vrouw in de stad die een zondares was kwam te weten dat Hij in het huis van de Farizeeër aanlag en zij had een albasten kruik met nardusolie. En bij Hem staande begon zij huilend Zijn voeten nat te maken met tranen en zij droogde ze af met het haar van haar hoofd en zij kuste Zijn voeten en zalfde ze met de olie. Toen de Farizeeër die Hem uitgenodigd had, dat zag, zei hij bij zichzelf: Deze Man zou, als Hij een profeet was, wel weten wie en wat voor vrouw het is die Hem aanraakt, want zij is een zondares. Maar Jezus antwoordde en zei tegen hem: Simon, Ik heb u iets te zeggen. Hij zei: Meester, zeg het. Jezus zei: Een zekere schuldeiser had twee schuldenaars. De één was hem vijfhonderd penningen schuldig. De andere vijftig. Toen zij niets hadden om te betalen, schold hij het hun beiden kwijt. Zeg dan: Wie van hen zal hem meer liefhebben? Simon antwoordde: Ik denk dat hij het is aan wie hij het meeste kwijtgescholden heeft. Jezus zei tegen hem: U hebt juist geoordeeld. En Hij keerde Zich om naar de vrouw en zei tegen Simon: Ziet u deze vrouw?” Luister nu goed. Stel je voor dat Jezus dit tegen de kerk zegt. Even maar. Ik ben in uw huis gekomen: water voor Mijn voeten hebt u niet gegeven maar zij heeft Mijn voeten met tranen natgemaakt en met het haar van haar hoofd afgedroogd. U hebt Mij geen kus gegeven maar vanaf het moment dat zij binnengekomen is heeft zij niet opgehouden Mijn voeten te kussen. U hebt Mijn hoofd niet gezalfd, maar zij heeft Mijn voeten met nardus olie gezalfd. Daarom zeg Ik u: Haar zonden, die veel waren, zijn haar vergeven want zij heeft veel liefgehad; maar aan wie weinig vergeven wordt, die heeft weinig lief. Zie je dat als je de Heer niet aanbidt, je in feite zegt: U hebt mij niet veel vergeven?

Ik bedoel, hij heeft het wel gedaan, maar niet zo veel. Niet zoals zij. Ja, hè? “En zij die mee aanlagen, begonnen bij zichzelf te zeggen: Wie is Deze Die ook zonden vergeeft? Maar Hij zei tegen de vrouw: Uw geloof heeft u behouden.” Uw wat? “Uw geloof heeft u behouden. Ga heen in vrede!” Dus waar houdt God van? God houdt hiervan. Als wij het over aanbidding hebben, houdt God hiervan. Wettische mensen haten dit. God houdt hiervan. God houdt van een ootmoedig, berouwvol hart, dat zich overgeeft in aanbidding. Hij houdt van een berouwvol hart in aanbidding. Hij houdt van tranen. Ik hou niet van huilen. Ik haat het als ik huil. Ik geneer mij altijd. God houdt ervan. Ik krijg dat warme gevoel op mijn gezicht, met snot, zoute tranen en al. God zegt: ja, eindelijk. Hij houdt ervan, dat zeg ik je. Er zijn veel Bijbelteksten die ondersteunen dat God daarvan houdt. Farizeeën houden hier niet van. Superreligieuze mensen houden niet van dit soort vertoningen in de kerk op zondag. Wij willen decorum. Geen albasten kruiken. Geen huilende vrouwen. Niemand op zijn knieën. Niets van dat alles. Waarom niet? Omdat het gênant is. Het is gênant voor religieuze mensen, maar God vindt het geweldig. Dus wij geven God niet wat wij Hem willen geven. Wij geven God wat Hij vraagt. Wat vraagt Hij? Een berouwvol hart in aanbidding. Het is net als bij David, toen David binnenkwam met de ark en hij aanbad voor de Heer. Hij was trouwens niet naakt. Hij droeg alleen een linnen priesterkleed. Maar Michal, zijn vrouw, wilde dat hij zich kleedde als een koning. Zij vond het maar niks. ‘Je kleedt je alsof je naakt bent.’ Zij wilde decorum. Hij wilde ootmoedig zijn voor de Ark van Gods aanwezigheid. Wat had God liever? Houdt God dus van huilen? Ja of nee? Houdt God van knielen? Dat doet Hij. God houdt van knielen. Wij willen Hem geven wat Hij wil.

Ik hou van pizza. Hij houdt van knielen. Dus ik geef Hem geen pizza. Amen. Ja. God houdt van knielen. Ik houd niet van knielen, maar soms voel ik dat God mij roept om te knielen dus ik doe het niet graag, maar ik kniel toch omdat Hij het graag ziet. Toch, jongens? Dat is iets wat mannen begrijpen. Ik doe het niet graag. Hij vindt het leuk, dus ik ga het doen. Amen? God houdt van knielen. Het meest gebruikte woord voor aanbidding in het Nieuwe Testament is proskuneo. Dat betekent buigen. Het komt 60 keer voor. Ik wil niet te ver afdwalen van de albasten kruik, maar ik wil nog één ding zeggen. De aanbidding van de vrouw werd door de mensen in de kamer verspilling genoemd. Jezus vond het geen verspilling. Vond Jezus die verspilling vervelend? Die kruik, die albasten kruik, was immers een jaarloon waard. Laten wij zeggen dat die tussen de 50.000 en 100.000 dollar waard was. En het is in een oogwenk verdwenen. Vond Jezus dat verspilling? Dat vond hij niet. Iemand anders wel. Iemand zei: Waarom zo’n verspilling? Weet je nog wie dat zei? Ik zal je een hint geven. Direct daarna zei hij: Je had het kunnen verkopen en aan de armen kunnen geven. Klinkt dat als een religieus iemand die je kent? Waarom zou je al dat geld verspillen aan een eredienst? Waarom zou je al dat geld verspillen aan een gebouw? Waarom zou je al dat geld verspillen aan kunst? Je kunt het geld ook gebruiken om de armen te helpen. Wie zei dat? Noem zijn naam. Judas. Heb je ooit gehoord van Judas Iskariot? Waarom zo’n verspilling? Je had het aan de armen kunnen geven. De volgende keer dat je een religieus persoon dat hoort zeggen, vraag hem dan: Hoeveel geld heb je vorig jaar aan de armen gegeven? Ik garandeer je dat het ergens tussen nul en nul zal liggen. Toch? Niet altijd.

Ik wil niet spilziek zijn maar God beschouwt de albasten kruik niet als verspilling. God maakt zich geen zorgen of we genoeg geld hebben om voor de armen te zorgen. Hij maakt zich zorgen dat het priesterschap is veranderd in consumenten. Nou ja, Hij maakt zich helemaal geen zorgen. Ik maak mij zorgen. Amen. Wij gaan consumenten in priesters veranderen. Nog eentje. Houdt God van luid geroep? Dat doet Hij, hè? Roep het maar uit. God houdt van luid geroep. Ik houd niet van geschreeuw. Ik gebruik liever mijn innerlijke stem. Maar God houdt van luid. Dus wat krijgt God? Hij krijgt luid geroep Denk je niet dat God van luid houdt? Jericho, Josafat, Ezra, toen hij voorlas…Was het Ezra? Nee, de intocht in Jeruzalem. Wie is er boos over het geschreeuw tijdens de intocht in Jeruzalem? De Farizeeën. Alle mensen riepen: hosanna, hosanna, hosanna. De kinderen roepen hosanna. Gezegend is Hij Die komt in de naam van de Heer. Hosanna. En de Farizeeën zeggen dan: rabbi…En wat zei Jezus? ‘Als zij niet roepen, zullen de stenen roepen.’ Iemand gaat er roepen. Het zal ofwel ik zijn ofwel de stenen maar ik laat mij niet door wetticisten weerhouden om te roepen als God dat wil. Ik hou niet van luid, maar als Hij zegt: Roep luid, dan doe ik dat. Ja toch? Psalm 47. “Alle volken, klap in de handen.” Laten wij het nog een keer proberen. Klap in de handen. Dat is goed. “Alle volken, klap in de handen; juich voor God met luide vreugdezang. Want de Heere, de Allerhoogste, is ontzagwekkend. Een groot Koning over de hele aarde. Hij onderwerpt volken aan ons.” Is dat iets bijzonders?

Mensen onder onze voeten, onder wiens voeten? “Hij kiest voor ons ons erfelijk bezit uit: De glorie van Jakob, die Hij heeft liefgehad. God vaart op onder gejuich”. Daar is het weer. Zijn favoriete instrument, trompetten. “Zing psalmen voor God. Zing psalmen voor onze Koning. Zing lof. Want God is Koning over heel de aarde. Zing psalmen met een onderwijzing.” Houdt God van juichen? Houdt God van klappen? Er is nog iets anders. Hier is een vreemde: Houdt God van handen? God houdt van handen. Ik houd niet van handen, maar God houdt van handen. Wist je dat? Prijs God voor wat voorganger Mauldin vanmorgen in de opening zei. Hij las alle Bijbelteksten voor die ik wilde noemen, maar ik ga ze nog eens zeggen. Mozes en de Amalekieten: handen omhoog, ze winnen. Handen omlaag, ze verliezen. Waar of niet waar? Salomo in de tempel heft zijn handen op en aanbidt God. Ezra heft bij het voorlezen van de Bijbel in de tempel zijn hand op en aanbidt God. Wanneer koning David door de woestijn zwerft en probeert te ontsnappen aan de hand van de boze koning Saul mist hij de aanwezigheid van de Heer in de tabernakel en zegt hij iets als: ‘Heer, ik kan geen wierook voor U branden. Ik kan geen offers voor U brengen. Maar wat als ik U mijn handen kan geven? Zou U dat aanvaarden?’ En de Heer zegt ja. Hier staat in Psalm 141: “Laat mijn gebed voor U zijn als wierook. Laat het opheffen van mijn handen zijn als het avondoffer.” Zeg eens: ‘God houdt van handen.’ Psalm 134:2. “Laat mijn opgeheven handen…” Ik wil dat alleen de mannen dit doen. Mannen, hef je handen op. Mannen houden er niet van om hun handen op te heffen. Ik ook niet, maar het gaat niet om mij. Ik houd er niet van om mijn handen op te heffen. Waar moeten jullie je handen opheffen? In het heiligdom. Laat maar weer zakken. Dames, jullie zijn aan de beurt. Dames, handen in de lucht. Zie je hoe snel de handen van de dames omhooggingen? Dat is iets typisch mannelijks. Ik weet niet wat het is met mannen. Wij hebben sterke schouders. Het doet ons niet eens pijn, zelfs niet voor 10 seconden.

Hoe dan ook. God houdt van handen. Het woord voor lofprijzing in de Bijbel is yada. De stam van dat woord is yad. Yad is een hand. Yadah betekent lofprijzing, maar klinkt letterlijk als handaanbidding. Handlofprijzing, yadah, yadah. Het komt 115 keer voor. Ik wil jullie handen, mensen. Dit zegt de Heer: ‘Ik wil jullie handen zien.’ En wij zeggen dan: ‘Dat doen wij niet. Ik ben presbyteriaan.’ Maar die doen het toch ook. Eigenlijk is het woord Juda ‘Yehuda’. Handprijzen. De naam Juda betekent handprijzen. Heil, heil, volk van handprijzen. Het is belangrijk voor Hem. Ik hou er niet van om mijn handen op te heffen maar Hij vindt het fijn als ik ze ophef. Hij vindt het fijn als ik klap, dus ik doe het gewoon, want het gaat niet om mij. Amen. En Hij belooft dat als ik dat doe, Hij over ons zal neerdalen. Amen. Prijs God. Dus wij hebben vastgesteld dat God van muziek houdt. God houdt van berouw. God houdt van tranen. Hij vindt het fijn als onze aanbidding uitbundig is. Hij houdt van gejuich en Hij houdt van handen. En Hij houdt van jou. Hij houdt ook van mij. Wij zijn zijn erfdeel. Er kwam een man bij mij langs die zei: ‘Iedereen steekt in de kerk zijn hand op. Daar houd ik niet van. Ik ga weg.’ Ik wilde echt niet dat hij wegging. Maar hij ging toch weg en ik dacht bij mijzelf: Ben ik geïnteresseerd in wat Joe denkt als ik aan het aanbidden ben? Maakt het ons iets uit wat Joe denkt? Mij niet. Ik hou van hem. Ik wil dat hij blijft maar ik vind het jammer dat hij dit pinkstergemeente-achtig vindt. Het is geen pinkstergemeente. Het is Joods. Dit is wat Gods volk doet, oké? Ze heffen hun handen op, ze knielen, ze huilen, ze zijn berouwvol, ze zingen en ze gebruiken vooral trompetten. Dus wij houden van iedereen. Amen? En wij willen dat iedereen meedoet. Dat is geen kritiek. Als je uit een traditie komt waar je je handen niet opheft, niet huilt, niet juicht kan het vreemd zijn. Maar geef de Heer gewoon wat Hij wil. Begrijp je wat ik bedoel? Doe het gewoon een beetje en kijk hoe het je hart raakt. God houdt van een ootmoedig hart, niet van een trots hart. Hij wil een zachtmoedig hart, niet een wettisch hart. En wij doen hier alles fatsoenlijk en ordelijk, toch? Het is altijd fatsoenlijk en ordelijk, zoals de Bijbel voorschrijft. Maar we zijn ootmoedige, Jezus minnende, Heilige Geest-discipelen. Amen?

Koorzang – Total Praise

U bent de bron van mijn kracht.

U bent de kracht van mijn leven.

Ik hef mijn handen in aanbidding naar U op.

Amen, amen…

Bedankje Bobby Schuller aan de nieuwe donateurs:

Wij zien elke dag levens veranderd worden door de liefde van Jezus. Met jouw steun voor de Nederlandse bediening van Hour of Power word je deel van een beweging die levens van mensen verandert. Ik wil je heel hartelijk bedanken voor jouw betrokkenheid. Dat betekent zoveel voor ons. Samen kunnen wij doorgaan, verschil te maken in de levens van mensen. Nogmaals hartelijk dank voor je trouwe steun. Moge God je zegenen en weet vooral: God houdt van je en wij ook.