Home Televisie Dankbaarheid doet wonderen

Opening

In 1970 ging een tv-programma van start dat miljoenen mensen anders naar het geloof deed kijken: Hour of Power. Dit is de dag die de Here heeft gemaakt. Laten we ons verheugen. Nog altijd laat Hour of Power een nieuw geluid voor een nieuwe generatie horen. Als je op God vertrouwt, kan niks je tegenhouden. Want wat uw omstandigheden en problemen ook zijn dit moment kan uw uur van kracht zijn.

Samenzang – Joyful, Joyful

Vreugde, vreugde, louter vreugde is bij U van eeuwigheid.
Schepper, die ’t heelal verheugt en bron van eeuw’ge vreugde zijt.
Gij, die woont in licht en luister drijf de schaduwen uiteen hij, die zoekend Doolt in ’t duister vindt het licht bij U alleen. Amen! Amen! Amen!

Welkomstwoord
Door Bobby Schuller en Hannah Schuller

Dit is de dag die de Here heeft gemaakt. We zullen ons daarover verheugen. Goedemorgen. Welkom in Shepherd’s Grove. Geef de mensen in uw buurt een hand en zeg: God houdt van u en ik ook. Goedemorgen, fijn dat u er bent. God heeft u iets te zeggen. En wat uw problemen ook zijn, wij bidden dat u straks opgeladen naar huis gaat. En zo zal het ook zijn.

Gebed

Heer, wij komen met al onze lasten bij U. Dank U dat U ons liefheeft, betrokken bent bij ons leven, dat U ons zegent en dat onze toekomst helder is. Dank U dat geen omstandigheid onze hoop en vreugde kan wegnemen. Wij geloven dat goede dingen zullen komen. Wij hebben U lief. In Jezus’ naam bidden wij, amen.

Koor – “I Sing the Mighty Power of God”

‘K bezing de almacht onzer God, die aard’ en hemel schiep Die zeeën, wolken, lucht en wind, ’t heelal tot aanzijn riep ‘K bezing zijn wijsheid die de zon doet opgaan in zijn kracht De maan en sterren in hun baan getuigen van zijn macht

‘K bezing de goedheid van de Heer Hij geeft ons overvloed
God sprak zijn woord en schiep de mens en zag: ’t was alles goed

Ons leven, Heer, behoort aan U, wij zien uw trouwe zorg

En waar wij ons begeven Heer, U bent onze hulp en borg Er is geen plant, er is geen bloem, die niet uw macht erkent De wolkenpracht, de ruwe storm zijn bij uw troon bekend

Want ieder leven komt van U, bewaar ons in uw zorg
En waar wij mogen gaan of staan, U bent onze hulp en borg

Gift of Music – VOICES OF HOPE CHILDREN’S CHOIR – “At the Riverside”

Aan de rivier aan de rivier, stap in het water Stap in het water, kinderen, stap in het water God laat het water bewegen
Zie je die man daar in het wit?

God laat het water bewegen
De leider lijkt op een Israëliet
God laat het water bewegen
Stap in het water, stap in het water, kinderen Stap in het water

God laat het water bewegen
Ga naar de oever van de rivier
Daar wacht de Heiland met open armen Laat je zorgen en verdriet maar achter Neem je last op en laat hem daar
Aan de oever van de rivier
Zie je die mensen, in het rood gekleed? God laat het water bewegen
Het zijn de mensen door Mozes geleid God laat het water bewegen
Stap in het water
Stap in het water, kinderen
Stap in het water
God laat het water bewegen
Ga naar de oever van de rivier
Daar wacht de Heiland met open armen Laat je zorgen en verdriet maar achter Neem je last op en laat hem daar
Aan de oever van de rivier
Aan de oever van de rivier
God laat het water bewegen
Aan de oever van de rivier

Hannah Schuller bedankt de Voices of Hope Children’s Choir en Sarah Grandpre

Dat is niet mis. Kinderkoor Voices of Hope wordt geleid door Sarah Grandpre. Onze dochter zit nu ook op het koor. Zij vindt het reuze spannend. Vanmorgen schoot zij overeind in bed en zei: Was ik maar oud genoeg om koffie te drinken. En toen: Ik kan haast niet geloven dat het eindelijk zover is. Dank je voor alles wat je voor hen doet, Sarah.

Schriftlezing – Lukas 17:11-19 door Hannah Schuller

Luister ter voorbereiding op de preek naar deze woorden uit Lucas: Op weg naar Jeruzalem trok Jezus door het grensgebied van Samaria en Galilea. Toen Hij daar een dorp wilde binnengaan kwamen Hem tien mensen tegemoet, die aan huidvraat leden. Zij bleven op een afstand staan. Zij verhieven hun stem en riepen: Jezus, Meester, heb medelijden met ons! Toen Hij hen zag, zei Hij tegen hen: Ga u aan de priesters laten zien. Terwijl zij gingen werden zij gereinigd. Eén van hen, die zag dat hij genezen was keerde terug en loofde God met luide stem. Hij viel neer aan Jezus’ voeten om Hem te danken. Het was een Samaritaan. Toen zei Jezus: Zijn er niet tien gereinigd? Waar zijn de negen anderen? Wilde alleen deze vreemdeling terugkomen om God eer te bewijzen? Hij zei tegen de Samaritaan: Sta op en ga. Uw geloof heeft u gered. Wij gelovigen zorgen dat ons hart dankbaar is tegenover God. Amen.

Koor – “When I Survey the Wondrous Cross”
Als ik bij ’t kruishout peinzend sta, waaraan Gods Zoon zijn leven liet

Dan acht ik ’t wereldse enkel scha, alle aardse grootheid zinkt in ’t niet

Verhoed het, Heer, dat ‘k roemen zou dan in des Heilands kruis alleen Daar ‘k enkel op uw bloed vertrouw bent U mijn heil en anders geen

Zie, hoe mijns Heilands zacht gelaat slechts liefde en smarte spreidt ten toon Werd ooit ene liefde zo versmaad? droeg één gelaat ooit zulk een kroon?

Zo ’t ganse aardrijk ’t mijne waar’ dat zou een gift zijn veel te klein Voor zijne liefde, wonderbaar wil ‘k eeuwig gans de zijne zijn, amen

Gift of Music – VOICES OF HOPE CHILDREN’S CHOIR – “How Can I Keep from Singing”

Mijn leven is een lied zonder eind, Wat kan ik anders dan zingen? Boven de smarten van de wereld Wat kan ik anders dan zingen? Wat kan ik anders dan zingen?

Al raast om me heen de storm
Ik ken de waarheid en geloof erin
En al sluit zich het donker om me heen Hoor ik de muziek schallen
Ik hoor het lied, hoewel ver weg
Dat een nieuwe schepping welkom heet Een lied dat echoot in mijn ziel
Boven het aards geweeklaag uit
Mijn leven is een lied zonder eind
Wat kan ik anders dan zingen?
Boven de smarten van de wereld
Wat kan ik anders dan zingen?
Wat kan ik anders dan zingen?
Aan de rots, aan de rots hou ik me vast

Aan de rots
Aan de rots
Aan de rots
Mijn leven is een lied zonder eind Wat kan ik anders dan zingen? Boven de smarten van de wereld Wat kan ik anders dan zingen? Mijn leven is een lied zonder eind Wat kan ik anders dan zingen?

– hoe kan ik stoppen met zingen? – aan de rots hou ik me vast
– hoor mijn gezang

Boven de smarten van de wereld Wat kan ik anders dan zingen? Wat kan ik anders dan zingen? Wat kan ik anders dan zingen?

Proclamatie met Bobby Schuller

Zegt u met mij: Ik ben niet wat ik doe of wat ik heb. Ik ben niet wat mensen over mij zeggen.
Ik ben Gods geliefde kind. Dat is wie ik ben. Dat kan niemand mij afnemen. Ik hoef mij geen zorgen te maken of te haasten. Ik mag vertrouwen op mijn vriend Jezus en zijn liefde delen met de wereld.

Preek – Wandelen in geloof en dankbaarheid door Bobby Schuller

U mag gaan zitten. Ik wil u aanmoedigen de Here te gedenken. In de goede en de slechte tijden van ons leven is het goed de Here te gedenken zijn ware aard, zijn liefde voor ons het verbond dat Hij met ons heeft en waaraan Hij zich houdt en zijn betrouwbaarheid. Het is belangrijk God te gedenken bij alles wat wij doen, dankbare mensen te zijn. Als wij dankbaar zijn verandert dat onze blik op onze omstandigheden en ook onze blik op ons eigen verhaal. Veel mensen met een prachtig heden haten hun verleden. Wij kijken terug op onze tegenslagen of denken aan onze familie, een onrechtvaardige behandeling of hoe wij bestolen zijn in zaken, voor de rechter gesleept, beledigd. Hoe meer wij daarbij verbitterd stilstaan, des te meer tast het ons heden aan. Terugkijkend op ons leven moeten we God uit de grond van ons hart danken, alle tegenslagen ten spijt. Dank U dat U me er doorheen hebt gesleept. Dank U dat U mij alles heeft gegeven om te worden wie ik nu ben. Dank U voor alle geweldige dingen in moeilijke tijden. Als wij dankbare mensen worden, gaan wij ons verhaal anders zien. Niet als een tragedie, maar als een smeltkroes waarin u zo een geweldig mens bent geworden. Zonder tegenspoed zou u niet zijn wie u bent. Hij is goed, Hij sleept u er doorheen. U kunt Hem danken voor de kleine dingen en dat Hij u zo ver heeft gebracht. Want dit is pas het begin. U heeft een stralende toekomst. Ook daarvoor mag u God danken. Als wij dankbare mensen worden lijkt de hemel zich te openen voor onze harten. Er ontstaat een nieuw model als wij ons verhaal bekijken door de lens van dankbaarheid, niet van slachtofferschap. Velen van u zijn slachtoffer. Kijken wij door de lens van dankbaarheid en niet door de lens van spijt of verbittering. Als wij zeggen: Dank U dat U mij zo ver hebt gebracht dan krijgen wij een frisse blik op onze toekomst. Dus een frisse blik op je verleden leidt tot een frisse blik op je toekomst. Hoe beter je je verleden ziet, des te beter zie je je toekomst. En als je vandaag in dankbaarheid leeft, dan ga je steeds helderder zien en krijg je steeds meer oog voor alle mogelijkheden. Er is zoveel mogelijk, maar soms zijn wij er blind voor door verdriet, pijn of ziekte. Werk aan je dankbaarheid. Er is veel onderzoek gedaan naar geluk, blijdschap of een vol leven. Ik heb het er meermalen over gehad. Maar wat geleerden verbaast is dat de meeste mensen een soort vaste mate van geluk hebben. Het is een soort standaardinstelling. Bij de meeste mensen werkt het zo. Stel, je wint de loterij. Ik hoop het voor je. En ook dat je dan een tiende afstaat. Als je de loterij wint, ben je opgetogen voor een periode van een half jaar. Nietzsche zei: De mens is een wezen dat aan alles gewend kan raken. Ten slotte kom je terug op dat oude gelukspunt van een half jaar eerder. Maar ook het tegenovergestelde: Als je iets ergs overkomt, als je blind wordt of een chronische kwaal krijgt of je raakt je zaak kwijt dan volgt er meestal een half jaar van wanhoop, woede en frustratie maar na een half jaar ongeveer ben je terug op je oorspronkelijke gelukspunt. Wonderlijk toch? Onderzoekers dachten: Hoe kunnen wij dit zelf beïnvloeden? Ze ontdekten maar één manier om blijvende verandering te brengen. Ik heb het eerder genoemd. Robert Edmonds van de University of Michigan en Dr. Ben-Shahar van Harvard hebben het ontdekt: De enige manier is door geregeld dankbaarheid te betonen. Opschrijven of uitspreken hoe dankbaar je bent. Zij lieten zien dat als je dat doet dat je dan blijvend gelukkiger kunt worden. Dankbaarheid verbindt ons hart met God. Ik weet nog dat ik voor het eerst nationaal park Yosemite bezocht. Een atheïstische vriend van mijn broer zei: Geloven in God is stom. Alleen als ik in Yosemite ben, denk ik: Misschien bestaat Hij toch. Dat soort ervaringen. Yosemite of gewoon een mooie wandeling, besneeuwde bergen of de zon die ondergaat in zee. Dan kan je je gewoon dankbaar voelen. Wie ben je dan dankbaar? Ja, als je in God gelooft. C.S. Lewis heeft gezegd: Een van de moeilijkste dingen voor een atheïst is als je je enorm dankbaar voelt maar niemand kunt bedanken. C.S. Lewis was atheïst. Als hoogleraar aan Oxford werd hij

christen. Uiterst intelligent natuurlijk. Als christen zouden wij God ook moeten danken voor de kleine dingen. Want God danken versterkt de intieme band met de Heilige Geest. Daarmee erkennen wij Gods zegen, die ons met Hem verbindt. Het brengt ons geloof, hoop, leven, een frisse blik, goede dingen. Ga ermee door. Ik preek vandaag over Lukas 17, een van mijn favoriete passages. Ik lees het nogmaals. Hannah las het net al, maar ik heb een lagere stem, dus ‘Op weg naar Jeruzalem…’ Hij is dus bijna in Jeruzalem. ‘trok Jezus door het grensgebied van Samaria en Galilea.’ In Samaria wonen de Samaritanen, in Galilea de joden. ‘Toen Hij een dorp wilde binnengaan, kwam tien mensen met huidvraat…’ Het eerste kernwoord. Zeg allemaal: huidvraat. Zij bleven op een afstand staan. Zeg allemaal: op een afstand. Zij verhieven hun stem en riepen: Jezus, Meester, heb medelijden met ons! Toen Hij hen zag, zei Hij tegen hen: Ga u aan de priesters laten zien. Terwijl zij gingen…Zeg allemaal: terwijl zij gingen, werden zij gereinigd. Eén van hen, die zag dat hij genezen was keerde terug en loofde God met luide stem. Zeg allemaal: met luide stem. Daar is natuurlijk niets mis mee. Hij viel neer aan Jezus’ voeten om Hem te danken. Het was…Ik vraag u nog één keer om mij met luide stem na te zeggen: een Samaritaan. Toen zei Jezus: Zijn er niet tien gereinigd? Waar zijn de negen anderen? Wilde alleen deze vreemdeling terugkomen om God eer te bewijzen? Een paar dingen… Mensen met huidvraat of lepra. Leprozen. In het oude Jodendom werden leprozen uitgestoten, met het oog op de volksgezondheid. Mensen reisden veel en leefden dicht opeen. Eén leproos kon iedereen aantasten. Dus was het idee: Zij mogen geen mensen besmetten, dus zetten wij hen in leprozenkolonies. Waarom komen er zo veel leprozen voor in de Bijbel? Deels doordat allerlei huidziekten werden aangemerkt als lepra. Ook eczeem. Als je een joodse man was en je ging elke zaterdag met je gezin naar de tempel en het leven je toelachte en plotseling bleek dat je lepra of eczeem had, dan werd je plompverloren in een leprozenkolonie gezet. Daar moest je blijven tot je beter was en voor velen betekende dat: de rest van hun leven. Zeg je familie maar gedag en pas je als lepralijder aan aan de nieuwe norm. Bovendien was er het verkeerde theologische inzicht dat ziekte werd veroorzaakt door een vloek van God. En dat Jezus zondaars en zo genas was denk ik om te bewijzen dat God je niet ziek maakt. Jezus maakte niemand ziek. Ze waren uitgestotenen. Je kwam alleen uit zo’n leprozenkolonie weg als je je in de tempel aan een priester ging tonen. De priester bekeek je en zei dan: Ik zie nog een plekje, je moet terug. Of hij zei: Ziet er goed uit, je mag je leven weer oppakken. Het tweede punt dat je moet begrijpen gaat over de Samaritanen. Wij denken positief over hen vanwege die gelijkenis. Maar Samaritanen zijn ook verschoppelingen. Bastaards. Een half ras. Buitenstaanders. Half joods, half Assyrisch. Hun eerste grote rijk was het Akkadisch-Assyrische Rijk dat niet minder dan 1500 jaar duurde. Verbijsterend. En zij waren nog erger dan andere brute heersers: Het meest gewelddadige rijk dat ooit heeft bestaan. Marteling, noem maar op. Ik ga er nu niet op in. Iedereen haatte de Assyriërs. Zo erg dat toen de Babyloniërs en Perzen de Assyrische hoofdstad Ninevé innamen, zij alles platbrandden en de bewoners tot de laatste man afslachtten. Zij wilden hen wegvagen uit de geschiedenis. Zo slecht waren de Assyriërs. De Assyriërs waren doorgedrongen tot halverwege Israël, ik meen in de 8e eeuw voor Christus. Zij hadden het hele noordelijke koninkrijk, de stam van Ephraïm en de halve stam Manasse meegevoerd naar Assyrië. Zij stuurden Assyriërs naar dat gebied om nakomelingen te verwekken en de resterende bevolking te overvleugelen. Als het Assyrische Rijk ten val komt, zijn er mensen in Noord Israël die hun religieuze erfgoed willen heroveren. Zij willen een herinnering of een identiteit heroveren. Zo ontstaat er een bizar mengsel van individuen, Samaritanen genaamd. Ze hebben een Thora die erg lijkt op de joodse Thora, maar toch anders is. En zoals de joden een heilige berg hebben, de Tempelberg in Jeruzalem waar Abraham Isaäk wilde offeren en waar het Verbond werd gesloten zo hadden zij hun eigen heilige berg, Gerizim, waarop zij een tempel bouwden. Zij hebben dus hun eigen berg en hun eigen Thora en daardoor ontstaat een venijnige vijandschap, waarbij de joden hen voor de voeten werpen dat zij bastaarden zijn. Jullie zijn halve Assyriërs, duivels zijn jullie. Jullie zijn ketters, met een valse Bijbel en een valse tempel. Dus door de eeuwen heen bestond er grote bitterheid vooral van de joden richting de Samaritanen. Samaritanen werden gehaat. Dat maakt de gelijkenis van de Barmhartige Samaritaan zo krachtig. In dit verhaal is een Samaritaan in een groepje joodse leprozen terechtgekomen. Zij waren allemaal uitgestoten. Vrienden, denk ik want tragedies verenigen ons, ongeacht religie, ras et cetera. Zij zien Jezus in de verte en roepen Hem toe: Jezus, red ons. Waarom op een afstand? Leprozen moeten op minstens 50 passen afstand van gezonde mensen blijven. Voortdurend moesten zij roepen: Ik heb lepra. Dan renden de mensen letterlijk van hen vandaan en namen hun kinderen mee. Zij waren dus volstrekt geïsoleerd, afgewezen, hoorden nergens bij. Het ergste van lepra was dat je nergens bij hoorde. Dus zij roepen allemaal naar Jezus: Genees ons. En hoe reageert Hij? Hij zegt: Ga je laten zien aan de priester. Je laat je aan de priester zien als je

gezond bent. Maar zij zijn nog ziek. Toch begonnen zij meteen te lopen. En dan staat er: ‘terwijl ze gingen…’ Allemaal! ‘werden ze gereinigd.’ Dus zij konden zich aan de priester laten zien en hij keurde hen goed. Maar let op: De Samaritaan is verzeild geraakt in dat groepje joden. Jezus is een zeer joodse rabbi en spreekt tot joodse mensen. Toevallig is er een Samaritaan bij. Zij zijn met hun tienen en gaan zich laten zien. Waar is zijn tempel? Zijn tempel en zijn priesters zijn niet in Jeruzalem. Die zijn in het noorden, op de Gerizim. Dus hij denkt: Blijkbaar denkt Hij dat ik joods ben. Ik speel het spelletje mee. Zo dringt hij daar binnen. Hij verschuilt zich in de groep. Hij denkt: Hij zei dat ik naar de tempel moest gaan. Samaritanen mochten niet eens in de tempel. Maar hij gaat wel en laat zich aan een joodse priester zien. Die zegt: Wat kom je eigenlijk doen? Je bent niet eens joods, je hoeft niet… Voor hem is het dus een bizarre ervaring. Belangrijk is hier dat de Samaritaan het niet begrijpt. Hij denkt: misschien hou ik Jezus nu wel voor de gek. Hij weet niet of hij beter zal worden. Hij weet dat hij niet joods is, is nooit in de tempel geweest. Weet hij wel of hij genezen zal worden? Ik denk het niet. Volgens mij denkt hij: Het zou kunnen. Hij denkt vanuit mogelijkheden. Hij redeneert: Ik weet niet of het gaat werken, maar Hij zei dat ik het moest doen. Iets beters heb ik toch niet te doen. Ik ga het gewoon proberen. En terwijl hij ging…Terwijl hij ging werd hij genezen. Je moet God niet in een hokje stoppen. Hij zit niet in een Samaritaans of joods hokje. In geen enkel hokje. God is God. Als Hij je zegt iets te doen, doe het dan. Stop Hem niet in een hokje. Wonderlijk verhaal. Want wie van de tien genezen mensen komt Jezus bedanken? De Samaritaan. Die roept: Het werkt echt! Te gek. Het is echt te gek. De Samaritaan holt terug. Jezus zegt: Is niet iedereen genezen? Jawel, zegt hij, maar zij hadden het erg druk. Jij niet dan? -Ja, maar ik ben een Samaritaan. Ik verdiende geen genezing. Ik ben een Samaritaan. Ik heb dit niet verdiend. Ik ben een Samaritaan. Het was mijn tempelberg niet.

Ik ben een Samaritaan. Ik had het recht niet. Wat leren wij van de Samaritaan? Wist Jezus van tevoren dat hij Samaritaan was? Vast en zeker. Je kunt het ook aan het uiterlijk zien. Het was te zien. Iedereen wist dat hij Samaritaan was. Jezus stuurde hem denk ik om zijn geloof in God op de proef te stellen. En om ons te laten zien dat God alles kan wat Hij wil. Wij denken altijd in plannen en resultaten en vaste manieren waarop dingen moeten. God moet zich aanpassen. Pas U aan, God, want het gaat als volgt. En vooral in onze planmatig georganiseerde samenleving leert het christendom ons dat wij helemaal geen duidelijkheid krijgen. Wij krijgen niet te horen wat er gaat gebeuren. Wij krijgen het geloof. Wij moeten door de mist, Gods hand vasthoudend, niet wetend waarheen maar in het vertrouwen dat het goed komt. De Samaritaan leert ons: Als wij gaan, al lijkt het onlogisch, al past het niet in ons model, als wij gaan, worden wij genezen, gereinigd, dan is de overwinning aan ons. Het leert ons om niet blind te staren op resultaten de toekomst licht op te vatten en te geloven: Als God mijn naaste kan genezen, kan Hij mij ook genezen. Als Hij mijn naaste, die alles wel goed doet kan redden terwijl ik allerlei minpunten heb. Als God mijn perfecte naaste redt,

wat ik niet ben zal Hij mij toch redden. Hij zal zich aan het Verbond houden. Hij is goed. Getrouw. Hij hecht niet aan status. Hij houdt van mij, ongeacht wat ik doe. God heeft een wonder voor u. Vergelijk jezelf niet met anderen, maar hou losjes vast aan zijn Woord en zeg: Ik ben dankbaar dat God mij naar mijn eeuwige bestemming zal brengen. Hij is goed en mijn vertrouwen waard. Wie voelde de meeste blijdschap van die tien? Zij waren allemaal dolblij. De joden onder hen hadden de meeste reden, gezien de religieuze context. Maar voor mij is duidelijk dat de Samaritaan het meest blij en dankbaar was. Hij komt als enige terug. Ik geloof dat aanmatiging en te specifieke verwachtingen dodelijk zijn voor je blijdschap en dankbaarheid. We moeten ons losjes laten leiden door geloof. Dat betekent niet dat wij denken: God heeft weinig te bieden, maar: God heeft zoveel goeds voor mij, dat kan ik niet eens plannen of overzien. Dat laatste is erg belangrijk. Losjes vasthouden betekent: Dit kan ik niet plannen want ik kan niet zien hoeveel goeds God voor mij heeft. Wandelen in geloof en denken vanuit mogelijkheden betekent dat je een dromer wordt en een beetje begint te zien van Gods geweldige plannen voor jou. En heb je daar een beeld van in je hoofd, dan ben je er al half. Dus losjes vasthouden en elk moment in dankbaarheid ontvangen. Zo werkt het voor een blijde leerling van Jezus: Als wij dankbaar denken aan Gods goedheid voor ons, roeren wij ons geloof om. Dat geeft ons vertrouwen. Dat leidt tot inzicht en tot toename van ons geloof. Het is een cirkel. . Door dankbaar te zijn roeren wij ons geloof om. Ik hoorde Victoria Osteen een keer spreken. Zij had een mooie vergelijking: Het leven is als chocolademelk. Boeiend, zei ik. Zij zei: Als je chocoladesiroop in een glas melk giet, gaat alles naar de bodem. Je moet het omroeren. Als je het in de ijskast zet en na een uur weer kijkt zit de chocola weer op de bodem en moet je weer roeren. Uit eigen ervaring wist ik dat dat waar is. Als wij ons laten leiden door geloof, een positief, hoopvol mens willen zijn dan moeten wij ons geloof regelmatig omroeren. En dat doe je door dankbaar te zijn. Een dankbaar iemand is iemand die wonderen aantrekt. Hoe dankbaarder je mensen en God bent des te meer zorg je voor verrassingen

op je pad. Dat heb ik zo vaak gezien. Door terug te denken aan Gods goedheid, roer je je geloof om. Wees dankbaar voor de dagelijkse dingen in uw leven. God wil dat u ze ziet. De manier om ze altijd te zien, ook als wij lijden, is door dankbaarheid. Dat verandert je mentaliteit, het gevoel waarmee ’s morgens wakker wordt. Ik beloof het u: goede dingen zullen komen. Wandelen in geloof is wandelen naar de overwinning.

Gebed

Heer, dat ontvangen wij van U. We openen ons hart en onze geest en vertrouwen dat U ons naar onze bestemming zult leiden. U bent zo trouw en hebt ons al zo ver gebracht. Wij hebben U lief en vertrouwen op U. In Jezus’ naam, amen.

Koor – “All Hail the Power of Jesus’ Name”

Bewijst nu eer aan Jezus’ naam en buigt u voor Hem neer Aanbidt Hem met de engelen saam en kroont Hem hoogste Heer Aanbidt Hem met de engelen saam en kroont Hem hoogste Heer Als eens de wereld voor Hem buigt bewijst zijn volk Hem eer Een machtig koor verheft zijn stem en kroont Hem hoogste Heer Een machtig koor verheft zijn stem en kroont Hem hoogste Heer Amen

Zegen

Fijn dat u er was, ik hou van u. U krijgt een fantastische, gezegende, bijzondere week. Ga in vreugde, in Jezus’ naam. De Here zegene u en behoede u.
De Here doe zijn aangezicht over u lichten en zij u genadig.
De Here wende u zijn aangezicht toe en Hij geve u vrede.

In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Amen.

Aanmelden nieuwsbrief

Wil jij een optimale website? Dan hebben we wat cookies van je nodig. Pas mijn voorkeuren aan