Tv-presentator Adam Curry: ‘God had een plan met mij’

De zwarte cowboy boots onder zijn jeans verraden enigszins zijn huidige woonplaats in Texas, Amerika. Op zijn sweatshirt staat een subtiel kruis. ‘Hey, I’m Adam and this is my wife Tina.’ Menig Nederlander die Adam Curry van de Nederlandse televisie kent, zou niet vermoeden dat Adam van origine Amerikaan is. Maar, ook zijn Nederlands is hij zeker niet verleerd, heel af en toe zoekt hij naar een woord. Adam strijkt neer in een stoel en pakt zijn vape en zakt onderuit. ‘Ik neem wel af en toe een trekje hoor!’ Adam is net klaar met een tv-interview en moet even bijkomen. Terwijl hij uitblaast, zegt hij: ‘Twee jaar geleden ben ik gestopt met tabak, wiet, met alles. Ik rookte al vanaf mijn dertiende en gebruikte wiet voor recreatie en om rustig te worden. Sommigen vinden me misschien druk, maar ik ben gewoon enthousiast. Maar het maakt me niks uit wat mensen denken. Ik heb altijd geweten dat ik anders was. Ik had verkeerd haar, verkeerde kleren, verkeerde brommer. Alles was verkeerd’, zegt hij met een schaterlach.

‘Op school was ik daarom altijd een looser. Hij werd voor mensen pas interessant toen ze op de middelbare school er ineens achter kwamen dat ik ‘John Holden’ was van Radio Decibel. Toen ging ik van ‘grote looser’ ineens naar ‘die gozer is gaaf’. Ik was echt een radioman en wilde helemaal niet op televisie. Juist vanwege mijn Tourette (een neuro-psychiatrische aandoening gekenmerkt door tics). Ik heb het vanaf mijn zevende en toen ik ineens ‘Countdown’ ging doen, moest ik me heel erg concentreren om geen tics te hebben in beeld. Dat was altijd wel moeilijk. Toen ik dat grote haar kreeg, werd dat mijn helm, een soort masker om achter te verschuilen. Ik ben ook hartstikke blij met dat haar, want dat is waarom ik bekend werd. Maar eigenlijk ben ik liever die man in het donker achter z’n microfoon, baseball cap op en sigaret in z’n hand. Ik praat nu makkelijker over Tourette, want hoe meer je erover praat en open bent, hoe makkelijker het is. Ik maak er gewoon geintjes over. Toen ik voor de eerste keer in de podcast van Joe Rogan zat, zei ik meteen: “Joe, ik moet je even iets vertellen: ik heb Tourette, dus als je mij rare trekjes ziet maken, dan weet je het.” Hij zei: “Maakt mij niks uit.”’

‘Ik ben geboren in Arlington, Virginia in Amerika. Mijn ouders werkten voor de regering, dus we verhuisden regelmatig. Ik was acht maanden oud toen we vanuit Amerika naar Oeganda verhuisden. Daarna hebben we kort in Maryland gewoond en daarna gingen we naar Nederland. Eigenlijk zouden we maar drie jaar blijven, maar m’n ouders hadden het erg naar hun zin in Nederland en besloten te blijven. Ik was toen elf en vond het maar niks. Ik sprak geen woord Nederlands. Toen ik zeventien was, gingen m’n ouders uit elkaar en vrij kort daarna ging ik ook het huis uit. Je moet weten dat ik na m’n middelbare school naar college of de universiteit moest, want dat doe je in onze familie. Dus ik ging naar colllege, maar na drie maanden wilde ik stoppen want ik vond het maar niks. Maar mijn ouders zeiden: “Je hebt één maand de tijd: of je gaat terug naar school, of je hebt een baan en betaalt huur, of je bent het huis uit. En letterlijk, drieënhalf week later deed ik ‘Countdown’! Toen was ik negentien. Dus ik dacht: oké doei, ik ga! En ja, dat was ook een beetje rancune naar m’n ouders. Toen ging het heel hard: ik was op de televisie, op de radio en deed drive-in shows.’

‘Ik weet nog dat ik heb bemiddeld in de scheiding. Mijn moeder zei altijd dat mijn vader een beetje moe was, omdat hij altijd heel afwezig was. Hij viel vaak in slaap en luisterde nooit naar ons. Ik had geen goede relatie met hem. En we dachten dat hij gewoon zo briljant was dat hij aan andere dingen dacht. Hij was zeker briljant, maar ik wist niet dat hij eigenlijk gewoon alcoholist was en afwezig was omdat hij dronken was. Pas jaren later heeft mijn moeder dat verteld. Met mijn moeder had ik wel een goede relatie, maar ze was ook wel iemand die, als je haar niet belde, dan echt boos werd. Ze is jong gestorven aan longkanker. Ze was pas 65.

Ik heb mijn vader uiteindelijk wel kunnen vergeven. En nu kan ik hem eren voor wie hij was en voor wat hij deed voor mij in zijn leven. Ik kijk ernaar uit dat we elkaar tegenkomen in de hemel. Daar focus ik me veel meer op en op wat onze relatie dan gaat worden. Daar kijk ik echt naar uit. Toen ik een paar jaar geleden in zijn kerk was in Amstelveen, kwam iemand naar me toe en vertelde dat mijn vader altijd voor mij bad. Toen dacht ik: this is a message from heaven. Ik begreep het meteen. En het was heerlijk en fantastisch dat te horen. Ik was er heel blij mee. Ook ben ik blij dat hij een believer is geworden en ik hoop dat mijn moeder ook in de hemel is.’

‘Voor mij is Gods timing perfect. Als ik nu terugkijk, zie ik alles wat ik heb meegemaakt en weet ik dat ik dat moest meemaken, zodat ik het nu op dit moment begrijp. God had Zijn eigen plan voor mij. Ik moest op de juiste plek zitten, de juiste mensen om me heen hebben, ik moest op de juiste plek zijn. Op een gegeven moment keek ik naar de mensen met wie ik werkte. Het waren allemaal mannen die christen waren en ik dacht: what’s wrong with me? Toen ben ik gaan lezen. Na een week dacht ik: Jezus is echt, God is echt. Het is een proces en ik denk dat het altijd eerst een head choice is voordat het 18 inches lager gaat naar het hart. Ik ging oefenen met bidden. Ik begon heel simpel en bad voor bepaalde dingen. En een aantal van die prayers werden gehoord en toen begon ik steeds meer te begrijpen. Binnen een aantal weken gebeurde het dat ik ook ineens Stevie Wonders nummer begreep ‘Have a Talk with God’.  Het is een heel apart nummer, ik ken die hele LP van voor naar achter: When you feel your life’s too hard, just go have a talk with God. Ineens begreep ik het en begon ik met God te praten en antwoorden kwamen, dus ik ontving die feedback ineens. Ik begon steeds meer te begrijpen en op een gegeven moment zit het dan in je hart. Het echte moment was bij mijn doop. Ik heb me gewoon overgegeven aan wat er ging gebeuren.’

‘Ik ben gered van het oude leven dat ik had en dat was best een mooi leven, maar waar diende het toe? Het was alleen maar voor mezelf. Niet voor iets anders. Eerst werkte ik voor Adam. Nu voor God. Dus nu heb ik een doel en dat is God helpen met wat Hij mij geeft. Dus elke dag begin ik met het lezen van de Bijbel. Ik heb heel bewust geen smartphone, maar ook mijn flip phone gaat niet aan voordat ik een half uur lees. En dan als ik de hond uitlaat, dat is ongeveer 20 minuten, dat is wanneer ik echt ga bidden. En voor de rest probeer ik gewoon op te letten. Oké, wat wil Je dat ik vandaag doe? Dus ik zeg: “Yes God! What is the question?” Ik heb de waarheid van alles ontdekt, dat Jezus de weg is. Ik weet waarom ik hier ben en wat ik moet doen. Ik ben first and foremost a son of God en ik probeer zo goed mogelijk Jezus te volgen, Zijn leer aan te nemen en zo te functioneren in deze wereld. En ik heb een vader van alles, Abba Vader, die er is als je Hem nodig hebt. Dat is toch fantastisch! Ik hoop dat iedereen dat kan meemaken, want de wereld is zo messed up. Mensen hebben dat nodig. En ondertussen maak ik er geen geheim van dat ik gered ben!’

Dit interview werd gepubliceerd in ons HoopMagazine van januari 2025.

Adam Curry is een voormalig radio-dj. Hij begon als radiopiraat voor onder andere Radio Decibel en presenteerde onder het vast pseudoniem John Holden. Adam verwierf bekendheid als de presentator van Curry en Van Inkel (samen met Jeroen van Inkel) op Hilversum 3. Daarna was hij onder meer te horen op Radio Veronica en Z100 New York en te zien op SBS 6 en het Amerikaanse MTV. Curry is een ondernemer en vandaag de dag wordt hij ook wel de Podfather genoemd, omdat hij de eerste podcast op de kaart zette.