Thelma Schoon wil verschillende werelden bij elkaar brengen

In haar dagelijks leven staat Thelma letterlijk met één been in de kerk en het andere in de maatschappij. ‘Ik hou van mijn leven als diaken en jongerenpastor, maar ook van mijn leven als docent en twintiger midden in de maatschappij. Die combinatie van werelden zie ik als een kans om bruggen te bouwen. Theologie wordt relevant op de plekken waar het spannend wordt. Als verschillende werelden naast elkaar mogen bestaan, ontstaat er een soort wisselwerking die mijn leven spannend en boeiend maakt. Dat brengt uitdagingen met zich mee. In de kerk wordt me vaak gevraagd wat jongeren bezighoudt. Terwijl mijn vrienden me juist vragen: de kerk? Hoe kom je daarbij? De kerk heeft altijd het risico om binnenkerkelijk te worden en zich te verliezen in de eigen bubbel. Daar wil ik een tegengeluid in zijn.’

Voor Thelma is de kern van het geloof een diepe verbinding met God en het mysterie van Christus. ‘Christen zijn betekent voor mij ja zeggen op de roep die van God uitgaat en een levendige relatie met Hem aangaan. Het is deel krijgen aan de weg die Christus gaat, door de diepte en zelfs de dood heen, maar ook in Zijn opstanding. In gesprekken met jongeren merkt ze echter dat deze boodschap vaak onbekend terrein is. ‘Veel jongeren zijn niet gelovig opgevoed en kennen de verhalen van hoop en vrede nauwelijks. Toch zie ik dat deze verhalen hen raken als je ze authentiek vertelt. Er zit zoveel schoonheid en rijkdom in het geloof, en dat inspireert.’

Als voormalig Jonge Theoloog des Vaderlands kreeg Thelma een podium om deze boodschap breder uit te dragen. ‘Het is eigenlijk een titel in het vooruitzicht. Je mag een jaar lang de stem van de theologie vertolken in de samenleving. Dat zie ik als een roeping. Het is mijn taak om altijd die schakel te maken tussen de kerk en de wereld.’ Ze waardeert de diversiteit in geloofstradities en haalt inspiratie uit zowel protestantse als katholieke rijkdommen. ‘We horen van elkaar te leren, door de bubbels heen. Juist die verschillen kunnen ons geloof verdiepen.’

Ondanks haar energieke en optimistische uitstraling kent Thelma ook de keerzijde van haar drukke bestaan. ‘Ik ben een tijdje overspannen geweest. Het was een periode waarin mijn lijf zei: je moet nu echt stoppen’, vertelt ze eerlijk. Die tijd van stilstand bracht haar echter ook belangrijke inzichten. ‘Tijdens Palmpasen ontving ik de communie en werd ik diep geraakt. Ik besefte dat het enige wat ik hoefde te doen, is zijn en ontvangen. Vanuit die kwetsbare plek kreeg ik nieuwe energie.’

In haar werk als jongerenpastor merkt Thelma dat veel jongeren worstelen met hun identiteit en toekomst. ‘Ik vroeg laatst wie dacht dat de toekomst beter zou worden. Niemand zei ja. Jongeren maken zich zorgen over oorlog, klimaatverandering en sociale isolatie.’ Volgens Thelma ligt hier een belangrijke taak voor de kerk. ‘Wij moeten verhalen van hoop blijven vertellen. Jezus vroeg mensen om zich een wereld vol vrede en gerechtigheid in te beelden. Alleen als je het kunt voorstellen, kun je er ook voor gaan leven.’ Die verhalen vertelt ze graag in het contact met jongeren, of het nu in de kerk is of op plekken als Taizé, waar stilte en ontmoeting centraal staan. ‘Daar ervaren jongeren echt contact. Maar de uitdaging is: hoe neem je dat gevoel mee naar huis? Zeker als je de enige jongere bent in jouw kerk.’

Een bijbelverhaal dat haar raakt, is dat van Jozef. ‘Zijn weg, van de diepste put tot de hoogste positie, en uiteindelijk de verzoening met zijn broers, vind ik diep ontroerend. Het laat zien hoe verzoening tussen mensen kan leiden tot echte vrede.’ Dat ideaal is voor Thelma een levensdoel. ‘Ik hoop dat we dat echte contact niet verliezen. Dat er, hoe groot het ook klinkt, uiteindelijk vrede is.’ Met haar sprankelende energie en diepe geloof weet Thelma Schoon jongeren te raken en inspireren. ‘De vrede die ik elke zondag als diaken zing, is niet alleen de afwezigheid van conflict. Het is een volkomen welzijn waarin recht wordt gedaan aan iedereen. Dat hoop ik uit te dragen, in de kerk én daarbuiten.’