Home Kijk & lees Rien Verbiest: ‘24 uur later kregen we het bericht’

Rien Verbiest: ‘24 uur later kregen we het bericht’

'Een bloedbad in Tel Aviv' schrijft de Telegraaf. Een zelfmoordactie van Hamas in een bus vol mensen. 22 komen om het leven. Reinier Verbiest zit niet in de bus, maar staat er naast als het gebeurt. Door de enorme klap wordt zijn lichaam vele uren later gevonden, ver van de bus verwijderd. Zijn vader Rien Verbiest vertelt: 'Het zorgde voor veel misverstanden, dus pas 24 uur later belde de politie me.'

Hij kan het moment nog zo voor de geest halen alsof het de dag van gisteren was. Rien: ‘Dan ben je opgeleid als hulpverlener, maar op zo’n moment weet je het niet meer.’ Rien had zijn zoon nog via de telefoon gesproken die week want deze vertelde hem dat hij nog een week aan zijn verblijf zou plakken wanneer zijn stage die week ten einde liep. Het was een ontspannen gesprek tussen de twee. Ruim drie maanden ervoor waren vader en zoon echter niet ontspannen uit elkaar gegaan. Ze hadden zelfs een beetje onenigheid. Rien: ‘Reinier wilde zijn stage voor zijn studie fysiotherapie per se in Israel doen. Hij had een Joods meisje ontmoet wiens vader arts was. Toen hij me dit vertelde, vond ik het enerzijds schitterend maar ook spannend. Ik had er een unheimischgevoel over.’ Beschaamd voegt hij eraan toe: ‘Ik had er zo de pest in dat ik hem niet naar Schiphol heb gebracht. Zo van: doe jij lekker je eigen zin. Dan is het enorm desastreus als je je zoon niet naar Schiphol wilt brengen en hem 3,5 maand later op mag halen in een kist!’

Dan is het enorm desastreus als je je zoon in een kist mag ophalen!

Rien Verbiest - verloor zijn zoon bij bomaanslag in Israël

Door deze tragische gebeurtenis raakt Rien Verbiest compleet de weg kwijt. Het zijn jaren van rouw en verwerking. In dit proces is hij echter nooit boos op God. Het dunne lijntje dat er nog was, heeft ervoor gezorgd dat hij Gods hand in zijn leven voelde. Een prachtig boek genaamd ‘Een levenslange schaduw’is het resultaat van een lange weg uit het dal. Het bevat de verhalen van ouders die ook hun kinderen op tragische wijze verloren. Mede door het schrijven van het boek vond Rien de weg weer een beetje terug naar God. Rien: “Waar ik eerst hautaindacht het zelf te schrijven, heb ik ervaren dat God me de woorden gaf. Het gevoel dat je bij de hand wordt genomen en dat je de veerkracht hebt om eruit te komen.”

 

Wil jij een optimale website? Dan hebben we wat cookies van je nodig. Pas mijn voorkeuren aan