Oscar Lohuis ontmoet vervolgde christenen wereldwijd: ‘Ze zijn minder bang om te sterven dan wij’

Voor veel christenen in Nederland is vervolging iets waar ze over lezen in rapporten of horen tijdens speciale kerkdiensten. Voor miljoenen gelovigen wereldwijd is het dagelijkse realiteit. Volgens Oscar is het belangrijk dat de kerk in het Westen zich daarvan bewust blijft. ‘Open Doors brengt elk jaar in kaart waar christenen het zwaarst lijden vanwege hun geloof. Dat gebeurt heel zorgvuldig en op basis van uitgebreid onderzoek. Als je die lijst ziet, besef je hoe groot dit probleem werkelijk is.’

Een van de landen die hem diep hebben geraakt is Nigeria. Daar worden christelijke dorpen regelmatig aangevallen door extremistische groeperingen. ‘Het zijn radicale moslims die vanuit hun ideologie gebieden willen beheersen. De islam rukt in bepaalde delen van het land op van noord naar zuid. Christenen worden verdreven, kerken worden aangevallen en hele gemeenschappen slaan op de vlucht. Alleen al in Sub-Sahara Afrika zijn miljoenen christenen ontheemd geraakt. Op sommige plekken vinden verschrikkelijke slachtpartijen plaats.’

Toch zijn het niet alleen de verhalen van geweld die hem bijblijven. Juist de manier waarop christenen reageren op vervolging maakt indruk. Tijdens een bezoek aan Nigeria bracht hij een week door met voorgangers die dagelijks leven met dreiging en onzekerheid. Samen met een groep Nederlandse christenen wilde hij hen bemoedigen, maar uiteindelijk voelde hij dat de rollen waren omgedraaid. ‘Wij dachten dat wij iets kwamen brengen, maar eigenlijk hebben zij ons veel meer gegeven dan wij hun. Op een gegeven moment stonden we met elkaar voor Gods aangezicht en toen ervoer ik zo sterk de aanwezigheid van God. Ik was tot tranen toe geroerd. Je zag zoveel geloof, zoveel overgave en zoveel kracht. Het doet me denken aan wat Paulus schreef: Als ik zwak ben, ben ik sterk. Dat zie ik telkens weer terug bij de lijdende kerk. Juist wanneer mensen alles dreigen kwijt te raken, ontdekken ze hoe dichtbij God kan zijn.’

‘Er is begrijpelijk veel aandacht voor andere conflicten in de wereld. Daar gebeuren ook verschrikkelijke dingen. Maar er zijn tegelijkertijd gebieden waar veel grotere aantallen mensen slachtoffer worden van geweld en vervolging, zonder dat daar veel aandacht voor is. Dat gebrek aan aandacht vind ik pijnlijk, juist omdat zoveel christenen vragen om gebed en betrokkenheid.’ De verhalen uit Syrië bevestigen volgens Oscar wat hij wereldwijd ziet bij vervolgde christenen. ‘Je verwacht misschien bitterheid of wanhoop, maar juist daar zie je vaak een enorme geestelijke kracht. Mensen blijven Christus volgen, ondanks alles wat hun wordt aangedaan.’

Ook Noord Korea behoort volgens Oscar tot de zwaarste plekken voor christenen. Hij bezocht het land zelf en herinnert zich vooral het gevoel van totale controle. “‘k heb daar gevoeld wat onvrijheid is. Alles draait om het systeem. Alles wordt gereguleerd. De overheid bepaalt wat mensen denken, wat ze zien en wat ze mogen geloven. Alleen al het bezitten van een Bijbel kan ertoe leiden dat complete families worden gearresteerd. Dat is bijna niet voor te stellen. Het regime heeft een afschuwelijke greep op het leven van mensen. Je hoopt dat er ooit een omwenteling komt waardoor deze onderdrukking eindigt.’

Ook in India ontmoette Oscar christenen die ondanks vervolging blijven doorgaan. Een verhaal dat hem bijzonder is bijgebleven gaat over een directeur van een Bijbelschool die hij al jaren kent. Kort voordat Oscar hem bezocht, was deze man slachtoffer geworden van een gewelddadige aanval door militante hindoes. ‘Ze vielen een huis binnen waar een samenkomst plaatsvond. Ze sloegen alles kort en klein. Een stoel werd op zijn hoofd kapotgeslagen. Andere aanwezigen werden zwaar mishandeld. Het was een traumatische gebeurtenis.’

Wat Oscar Lohuis nog meer raakte, was wat er daarna gebeurde. Tijdens de coronaperiode sprak hij de man opnieuw. Omdat de Bijbelschool tijdelijk gesloten was, bezocht hij juist de dorpen waar hij eerder was aangevallen. ‘Hij ging daar bidden, mensen opzoeken en de christenen bemoedigen. Toen realiseerde ik me: hij gaat terug naar de plekken waar hij zelf in elkaar is geslagen. Hij liet zich totaal niet terugdringen. Ze zijn minder bang om te sterven dan wij. Ze leven veel sterker vanuit het besef dat dit leven niet het laatste woord heeft. Ze blijven samenkomen, ze blijven evangeliseren en ze blijven getuigen van Jezus. Dat vind ik ontzettend inspirerend.’

Een vraag die Oscar regelmatig krijgt, is waarom God vervolging en lijden toestaat. Hij begrijpt die worsteling, maar wijst erop dat de Bijbel wel degelijk richting geeft. ‘De waarom-vraag kunnen we nooit volledig beantwoorden. Toch geeft de Bijbel een kader waarbinnen we het lijden beter kunnen plaatsen. God heeft het kwaad niet in de wereld gebracht. De mens heeft gekozen voor ongehoorzaamheid en de Bijbel spreekt ook over een tegenstander die veel ellende veroorzaakt. Tegelijkertijd leert de Bijbel dat God regeert en dat Hij zelfs uit het kwade iets goeds kan laten voortkomen. In Hebreeën lezen we dat Jezus om de vreugde die vóór Hem lag het kruis heeft verdragen. Dat is een ongelooflijk krachtige gedachte. Wanneer je zicht hebt op wat komt, kun je ook moeilijke dingen dragen. Dat zien we telkens terug bij christenen die lijden vanwege hun geloof.’

De apostel Paulus inspireert Oscar enorm en hij verwijst naar een scène uit de film Paul, Apostle of Christ, waarin Paulus het aardse leven vergelijkt met een beetje water dat je uit de oceaan schept. ‘Dat kleine beetje water glipt binnen enkele seconden tussen je vingers vandaan. Zo kort is ons leven hier op aarde. Wij leven niet voor dat kleine beetje water, maar voor de oceaan. Er is een oceaan van leven, een oceaan van genade en een oceaan van liefde die ons in Christus is geschonken. Dat perspectief zie ik terug bij vervolgde christenen. Zij weten dat hun hoop verder reikt dan dit leven.’