Nirky raakt in een geloofscrisis nadat ze 7 kinderen verloor

Nirky Postema wist eigenlijk al vrij jong dat ze geen kinderen kon krijgen. Tone ze trouwde met Jort was dat in het volle besef dat hun leven waarschijnlijk zonder kinderen zou zijn. Toch hielden ze beiden de deur naar boven open, want ze geloofden in een God van wonderen. En dat wonder gebeurt. Tijden een kerkdienst ervaart Nirky iets bijzonders. ‘De voorganger was aan het bidden voor genezing voor iedereen. Toen heb ik mijn handen om mijn buik gelegd en opeens voelde ik een warmte. Uiteindelijk bleek dat een wonder te zijn want ik werd zwanger!’

Vol blijdschap deelt Nirky het met haar omgeving. ‘Iedereen moest weten hoe groot God is en dat Hij echt een onmogelijke wonder heeft voltrokken. Ik wou gewoon heel graag dat mensen ook naar God zouden gaan, naar Jezus zouden gaan. Dus om die reden ging ik het overal vertellen. Maar na 24 weken zwangerschap gaat het mis. In diezelfde nacht had ik opeens bloedverlies. Grote paniek. We gingen naar het ziekenhuis en toen bleek dat het helemaal mis was. Ons zoontje Ishmerai heeft maar vijf dagen geleefd. We moesten als ouders een onmogelijk besluit nemen, want wij moesten het akkoord geven dat hij van de beademing ging. Dat was verschrikkelijk.’

Jort: ‘We geloofden zo in het wonder dat we dachten bij de begrafenis, zo meteen dan komt hij weer tot leven. Dagenlang bleef ik naar het graf gaan, vol hoop. Dan dacht ik: nu is er een engel geweest die hem levend heeft gemaakt. Hoewel je echt afscheid hebt genomen, leef je ergens in de hoop van: misschien toch nog. Ik miste mijn kindje en zag dat Nirky eraan onderdoor ging. Ze stelde me steeds de waarom-vraag.’ Nirky vult aan: ‘Ik heb het God nooit kwalijk genomen, maar ik snapte Hem gewoon niet. Waarom Hij mij enerzijds moeder liet worden en dat wonder zo eindigde. Ik begrijp het eigenlijk nog steeds niet.’

Het rouwproces grijpt diep in op hun huwelijk en ze gaan daarin allebei hun eigen weg. Jort: ‘Ik had natuurlijk ook mijn vragen, maar ik voelde me ook machteloos. Je hebt je eigen verdriet, je mist gewoon je kindje, en dan zie je ook je vrouw er zo aan lijden.’ Nirky: ‘Na Ishmerai werd ik zwanger van Ilani maar hij had iets aan zijn nieren. Toen van Tahlia. Gelukkig was zij gezond. Daarna werd ik nog drie keer zwanger, maar die zwangerschappen eindigden helaas in een miskraam. Toen kwam Elisio en hij bleek dezelfde ziekte te hebben als Ilani. Hij overleed na achttien dagen intensieve zorg.’

‘Onze dochter Tahlia is zo’n grote vreugde voor ons. Maar het verdriet om de verloren kinderen verdwijnt daarmee niet. Soms tijdens dat ik heel blij was dat ik mijn dochter had, miste ik ook wat ik met haar meemaakte – dat dat met de andere twee ook niet kon. Het is heel erg gemengd.’ Nirky en Jort kregen nog een gezond kind maar na het verschijnen van haar boek ‘Zes Parels in de hemel’ verloren ze nog een kindje, dus zijn het zeven parels in de hemel. ‘De enige troost die ik nog heb, is dat ik ze ooit allemaal ga zien. Natuurlijk had ik ze liever bij mij gehad, maar als we lezen hoe het in de hemel is, is het gewoon prachtig. Voor hen is het eigenlijk een winst. Gemis is vooral voor ons die hierachter blijven.’

De vraag waarom blijft terugkeren. Jort heeft een keer een droom hierover. ‘Ik had heel erg het idee dat Jezus ergens op een brug stond en ik zag mijn kindje verdrinken. En ik had het idee: Hij kan erin springen en hem redden, maar Hij doet het niet. Hij kijkt ernaar. Dat gevoel had ik heel erg. Waarom helpt U niet? U kunt het. En U kijkt, maar U doet het niet. Ik heb geen antwoord gekregen en begrijpen doe ik het nog steeds niet.’

Hun favoriete Bijbeltekst is Romeinen 8 vers 28: God doet alle dingen medewerken ten goede voor hen die Hem liefhebben. Jort legt uit waarom juist deze tekst zo belangrijk voor hen is: ‘Er zit geen uitleg in dat vers. Niet wie de oorzaak is, of wat de oorzaak is. Al die vragen: was het de duisternis? Heeft de Heer er een hand in gehad? Was het gewoon een gebroken schepping? Al die dingen… het staat er niet in. Het is gewoon: als er iets gebeurt, blijf op de Heer vertrouwen, heb Hem lief, en God laat alle dingen meewerken ten goede.’