Mirjam Polak brengt licht in Libanon

Een spontane reis naar Beiroet werd het begin van haar missie om licht te brengen in een van de meest complexe en gebroken landen ter wereld. Waarom Beiroet? ‘Ik wist nauwelijks waar Libanon lag. Met alleen een reisgids in mijn rugzak stapte ik het vliegtuig in. Tijdens de vlucht voelde ik iets bijzonders. Ik was altijd bang geweest om te vliegen, maar dit keer dacht ik: daar ga ik, vrijheid tegemoet. De verhalen van kinderen in weeshuizen raakten me enorm. Het was alsof ik een liefde voor dit volk kreeg die ik niet kon negeren.’ Terug in Nederland bleef Libanon in haar gedachten, en toen de economische crisis uitbrak, wist ze dat ze meer moest doen. ‘Ik stond letterlijk bovenop de brokstukken van het hostel waar ik tijdens mijn eerste bezoek verbleef. Dat beeld laat me nooit meer los.’

Libanon wordt al jaren geteisterd door armoede, politieke chaos en trauma. Toch blijft Mirjam zich richten op het brengen van hoop. ‘Ik heb heel veel duisternis gezien, maar ook steeds weer hoe het licht doorbreekt. Dat geeft me kracht om door te gaan.’ Naast haar werk in weeshuizen en andere hulpprojecten werkt Mirjam als counselor aan een universiteit in Beiroet. ‘De studenten waarmee ik werk, dragen zoveel pijn met zich mee. Soms komen ze met verhalen die je hart breken, zoals een studente die zei: “Ik voel me alsof ik in een metalen box met water zit en steeds verder verdrink.” Ik zei haar: “Ik wil niet dat je verdrinkt. Kan ik je hand even vasthouden?” Het was een klein gebaar, maar het bracht haar even terug naar de oppervlakte. Diezelfde studente vertelde later dat een duif op een dag door haar raam naar binnen vloog en in haar schoot landde. Voor haar was dat een teken van hoop, en ik zag het als een manifestatie van Gods aanwezigheid.’

‘Ik heb veel geleerd van mijn opa, hij was vroeger marinier. Hij zei altijd: “Wees trouw aan God en doe het goede.” Dat klinkt simpel, maar het is niet altijd gemakkelijk. We hebben inmiddels meer dan duizend mensen kunnen helpen met voedsel, medicijnen en andere basisbehoeften. Het zijn kleinschalige projecten, maar we kennen de mensen persoonlijk. Dat maakt het zo waardevol.’

Voor Mirjam is haar werk meer dan een baan; het is haar roeping. ‘Jezus is alles voor mij. Hij liet ons niet verzuipen en kwam naast ons staan. Dat drijft mij om hetzelfde te doen, zelfs als het moeilijk is. Het is niet makkelijk, maar de liefde van God is mij alles waard. Het licht moet doorgaan, voor Libanon en de mensen die daar leven. Ole is mijn trouwe metgezel en viervoeter. Hij brengt luchtigheid in een wereld vol verdriet. Zijn vreugde herinnert me eraan dat er altijd reden is om door te gaan. Iedere dag is een nieuwe kans om hoop te brengen. Dat is wat mij drijft, en dat zal ik blijven doen, wat er ook gebeurt.’