Mijn tijd met God: de kracht van geloof

Er is een krachtig principe, de wet van geloof. Als je verlangt naar overvloed in je leven, moet je eerst geloven dat het mogelijk is. God is overvloedig en wil je zegenen. Geloof je in Zijn goedheid en overvloed voor jou? Geloof is namelijk de sleutel die de zegeningen van God activeert. Wat je gelooft, vormt je werkelijkheid. Het vers van vandaag zegt het letterlijk: ‘Het zal u geschieden naar uw geloof.’ Als geloven soms moeilijk is, onthoud dan dat God geduldig is, net als bij Mozes. Zelfs als wij twijfelen of worstelen met geloof, blijft God bij ons, vol goedheid, vol geduld en vol liefde. Laat dit vandaag je bemoediging zijn: omarm Gods overvloed, Zijn leven en Zijn liefde alsof ze van jou zijn, want dat zijn ze ook. Als je je ver weg van God voelt of vrede mist, weet dan dat het niet zo hoeft te blijven. Kies ervoor om te geloven in Jezus Christus en welkom in een relatie waarin je écht gekend en diep geliefd bent. God is meer dan genoeg. Hij is een God die deuren opent, je stappen leidt en je verleden niet tegen je gebruikt. Met Hem is alles mogelijk. Waar je ook bent in het leven: Gods liefde en overvloed zijn vandaag beschikbaar voor jou. Open je hart en geloof.

Gebed: Vader, ik verlang naar Uw overvloed in mijn leven. Ik kies ervoor te geloven dat bij U alle dingen mogelijk zijn. Vervul mij met geloof, en help mij elke dag te vertrouwen op Uw goedheid en voorziening. Amen.

Je kent het bijzondere verhaal van de Samaritaanse vrouw bij de bron vast wel. Ik wil er vanuit een iets andere invalshoek naar kijken dan je misschien gewend bent. De context van het verhaal is namelijk belangrijk. De details zie je als lezer makkelijk over het hoofd. Jezus is in Judea, waar de religieuze leiders steeds meer bezwaar maken tegen Zijn boodschap. Daarom besluit Hij om Jeruzalem in het zuiden te verlaten en terug te keren naar Galilea, in het noorden. Tussen die twee gebieden ligt Samaria, het land van de Samaritanen. Volgens de Joden waren zij half-Joden, want eeuwen eerder – toen het noordelijke rijk werd veroverd door de Assyriërs – waren de overgebleven Joden met andere volken samengegaan en zo was een nieuwe bevolkingsgroep ontstaan. Sindsdien bestond er tussen Joden en Samaritanen een wederzijdse afkeer. Ze geloofden in dezelfde God, maar aanbaden Hem op verschillende bergen. Deze ontmoeting laat heel duidelijk zien dat Jezus Zich niet laat begrenzen door culturele muren. Hij kiest er bewust voor om door Samaria te reizen op weg naar huis en rust bij een waterput. En daar is die ontmoeting: een Samaritaanse vrouw komt om water te putten. Tegen alle gewoonten in, spreekt Jezus haar aan: ‘Wil je Mij iets te drinken geven?’ In die tijd haalden vrouwen zelden alleen water; ze deden dat samen, als een sociaal moment. Dat deze vrouw alleen komt, vertelt ons dat ze een buitenstaander was. En juist bij deze vrouw breekt Jezus met de regels, met de verwachtingen, met de traditie door in gesprek te gaan met haar.

Gebed: Vader, leer mij Uw liefde te delen, vrij van de grenzen van cultuur of traditie. Help mij, net als Jezus, te zien wieU ziet, en Uw genade te brengen waar niemand het verwacht. Amen.

De vrouw begrijpt het eigenlijk niet heel goed als Jezus vertelt dat Hij het levende water is. Ze vat het letterlijk op en kijkt naar de omstandigheden. Hij heeft geen emmer en de put is diep. Waar gaat hij dat vandaan halen? ‘Bent U soms meer dan onze vader Jakob, die ons deze put gaf en er zelf uit dronk, samen met zijn zonen en zijn vee?, vraagt ze Hem. Wat opvalt, is dat de vrouw nog niet begrijpt dat Jezus het over iets geestelijks heeft. En er is nóg iets belangrijks: de plek waar dit gesprek plaatsvindt. Ze staan bij een bron. In de Bijbel is dat nooit zomaar een detail, want bij een bron gebeurde vaak iets beslissends. Mozes, Isaak en Jakob ontmoetten allemaal hun vrouw bij een bron. Het was niet alleen een plek om water te halen, maar ook een plek van ontmoeting, waar relaties begonnen. In de tijd van Jezus waren bronnen bekende ontmoetingsplekken, vaak ook voor jonge mensen die hoopten een levenspartner te vinden. En Jezus? Hij is ongeveer dertig jaar oud, de leeftijd waarop een gerespecteerde rabbi verwacht werd te trouwen. Dat maakt deze scène des te meer bijzonder: hier staat een vrouw, alleen en vermeden door haar gemeenschap, bij een bron en ze ontmoet Jezus. Maar in plaats van een aardse relatie biedt Jezus haar iets oneindig diepers: Zichzelf, het levende water. Een leven dat de dorst van haar hart voorgoed zal stillen.

Gebed: Vader, ik verlang naar Uw levende water. Vul mijn ziel, vernieuw mijn geest, en laat Uw leven in mij opwellen tot in eeuwigheid. Amen.

Jezus vraagt de vrouw of ze haar man kan halen. Hij spreekt haar eerst aan op menselijk niveau en raakt daarbij iets heel persoonlijks, iets kwetsbaars. Ja, ze woont wel samen met een man, maar daar is ze niet mee getrouwd en het is niet haar eerste man, dus ze antwoordt heel eerlijk: ‘Ik heb geen man.’ En wat doet Jezus? Hij wijst haar niet af. Hij oordeelt haar niet. Hij ziet haar precies zoals ze is, met haar verleden, haar fouten, haar verlangen en Hij kiest voor begrip en genade. Op dat moment is de vrouw diep geraakt. Ze beseft: deze man weet alles van mij. Hij moet een profeet zijn! Dan vraagt ze waar God eigenlijk aanbeden moet worden, want de Joden aanbidden op de berg Sion in Jeruzalem en de Samaritanen op de berg Gerizim. Wat is nu de juiste plek? Dan zegt Jezus iets revolutionairs: ‘Vrouw, geloof Mij, er komt een tijd dat jullie de Vader niet op deze berg en ook niet in Jeruzalem zullen aanbidden. De ware aanbidders zullen de Vader aanbidden in geest en waarheid. Want dat zijn de mensen waar de Vader naar op zoek is.’ Jezus maakt duidelijk dat ware aanbidding niet draait om een plaats, een gebouw of een ritueel. Echte aanbidding komt uit het hart. Het is eerlijk, oprecht en zonder masker. God verlangt niet naar perfectie, maar naar echtheid. Mensen die hun eigen geest kennen en Gods Geest. Hij zoekt mensen die Hem aanbidden in het spanningsveld van die waarheid. Mensen die hun leven aan Hem toevertrouwen, precies zoals ze zijn, wetend wie God is.

Gebed:

Vader, leer mij U te aanbidden in geest en in waarheid. Maak mijn hart oprecht en zuiver, zodat mijn lof en liefde echt zijn. Amen.