Laurentine van Landeghem: ‘Bewust leven is met God leven’

De ontmoeting met de Vlaamse influencer Laurentine vindt plaats in het restaurant van het prachtige hotel The Hoxton Lloyd in Amsterdam. Iets verlaat komt ze aan op haar fiets. Ze is net terug van een reis naar Afrika met de organisatie Compassion en haar hoofd is nog vol van indrukken van deze reis. Hoewel ze nooit echt een droom had voor haar leven, wist ze wel al van jongs af aan dat ze ‘andere dingen zou gaan doen dan andere mensen; niet het standaard gewoon naar school en dan werken’. In perfect Nederlands, met af en toe een Vlaams toefje, vertelt Laurentine: ‘Ik dacht iets van op een podium of in de media of mode of iets met dieren. Het zou maar zo kunnen dat ik in Afrika gewoon tussen de olifanten zou gaan wonen. Ik had een paar passies en daar dacht ik echt wel iets belangrijks in te gaan doen.’ Bewust leven is altijd op een of andere manier toch een thema geweest in Laurentine’s leven.

‘Ja, dan denk ik nu aan leven met God. Ik merk altijd als ik wat te snel ga – dus dan ben ik niet echt bewust aan het leven – dat je gewoon maar doorgaat en doorgaat.Dan schiet bij mij ook mijn gebedsleven en stille tijd erbij in. Bewust leven is toch stilstaan en reflecteren, tijd hebben om even te kauwen op wat er die dag gebeurd is bijvoorbeeld. Maar ook in de ochtend je dag op die manier beginnen. Dat je heel bewust tijd neemt om vooruit te kijken naar de dag die komen gaat en bidt. Het is heel verleidelijk om op de automatische piloot te gaan en de tijd met God over te slaan, omdat je denkt: ik heb te weinig tijd. Nee, ik moet opstaan en meteen door, want ik moet straks de trein halen en ik moet mijn haar nog drogen. Oh ja, en de hond moet nog worden uitgelaten. Gewoon alle dagelijkse dingen die dan toch voorgaan op die tijd met God. Elizabeth Elliot schrijft daarover: “Als er te veel dingen op je bord liggen, dan liggen er dingen op die God niet heeft gegeven.” God zou jou nooit zoveel te doen geven in een dag, dat je op het einde van de dag een inzinking hebt bij wijze van spreken. Dus dan heb je echt zelf te veel op het lijstje gezet. Ook zegt zij: – ik geloof dat het uit een oude hymn komt – “Do the next right thing, in faith, with excellence, for theglory of God.” Dus als je moeder bent met vijf kinderen of zo en je weet niet waar je moet beginnen, doe dan het eerstvolgende, in geloof, uitmuntend en tot eer van God. Je hoeft niet op de zaken vooruit te lopen. Je kan ook niet meer doen dan wat je kan in het moment. Die gedachte helpt me vaak wel.’

‘Ja. Ik dacht: als ik ja, nog een kledingwinkel open, dan ben ik succesvol, dan ben ik gelukkig. Succes stond gelijk aan geluk. Maar toen ik mijn neus brak, merkte ik dat dat niet zo is. In die tijd was ik veel te druk: mijn vierde kledingwinkel zou opengaan. De avond ervoor had ik eten in de microgolfoven zitten en ik wilde dat eruit halen. Toen struikelde ik en viel met mijn neus op een houten kist. Mijn neus was gewoon verbrijzeld. Er was allemaal bloed en ik hield m’n neus vast omdat ik dacht dat hij er af zou vallen. Ik belde eerst de ambulance en toen mijn PR-manager: “Mijn neus hangt eraf.” Daarna moest ik rust nemen, want je kan niet de volgende dag al meteen door. Toen ging ik op de bank liggen en had ik voor het eerst tijd voor Netflix. Ik heb een documentaire aangezet van Avicii, zo een wereldberoemde DJ die echt aan de top van de muziekwereld stond. Hij was heel klein begonnen, net als ik, gewoon met zijn passie. Dat was zo groot geworden dat het helemaal boven zijn hoofd uitgroeide. Hij had alles, maar hij ging aan de drugs en de drank, dat had ik gelukkig niet. Ze hebben de docu niet helemaal af kunnen maken, omdat hij uiteindelijk een eind aan zijn leven maakte.’

‘Alles wat hij zei, herkende ik, dus dat was geen goed signaal. Dat vond ik heel confronterend, omdat het bij mij ook al een hele tijd niet goed ging. Ik moest iets doen want anders zou ik net zo kunnen eindigen. Toen ben ik wel echt meer concreet gaan nadenken: ga ik mijn winkels verkopen? Daarmee legde ik eigenlijk voor het eerst een stukje van mezelf af. Want wie ben ik nog als ik m’n winkels niet meer heb? Ben ik dan nog iemand? Wie vindt mij nog leuk? Willen al die andere coole bekende Vlamingen dan nog wel met me omgaan? Uiteindelijk hakte ik de knoop door. Ik koos na vijf jaar heel hard werken voor het loslaten van die identiteit, door het verkopen van mijn merknaam. Ik dacht na over hoe ik bewuster kon leven, maar kwam in al die andere vormen van spiritualiteit terecht die je eigenlijk onbewust laten denken dat jij zelf God bent. Alles heb ik geprobeerd om mezelf te vinden en de essentie van het leven. Vijf jaar lang was ik bezig met de beste versie van mezelf worden, op alle fronten. Het was hard werken en ik ging erg op en neer. Ik dwaalde letterlijk en figuurlijk af. Ik volgde mijn hart door in Spanje op een berg te gaan wonen. Toen begon ik in te zien: ik leef mijn droom wéér en toch ben ik ongelukkig. En net daar, in een dieptepunt, hoorde ik via social media voor het eerst over Jezus. Ik ging op mijn knieën en gaf me over aan Hem. Toen mocht ik gaandeweg God beter leren kennen, als Vader die voor me wil zorgen. Mijn inkomstenbron als influencer zette ik stop door offline te gaan. Ik ervaarde dat God me van die identiteit wou losmaken. Ik mocht nu mijn identiteit in Hem wortelen. Ik ben toen in een kledingwinkel gaan werken. Daarvoor moest ik mijn ego loslaten. Mensen uit België herkenden mij soms en vroegen dan: “Wat doe jij hier? Heb je een nieuwe winkel?” “Nee, ik werk hier gewoon.” Ik moest echt aan mezelf sterven.’

‘Dat het eigenlijk zo simpel is. Jezus is de weg, de waarheid en het leven. Als kind van God vraagt Hij gewoon een toegewijd hart. En tegelijk is het soms ook best wel ingewikkeld hoor, christen zijn in deze wereld. Als ik het soms uitleg aan iemand, snap ik dat die persoon denkt: jij bent gewoon compleet gek dat je dit gelooft. Het lijkt te mooi om waar te zijn. Ik zocht mijn geluk eerst in succes en verwezenlijkte dingen op eigen kracht. Toen zocht ik in allerlei vormen van spiritualiteit en wilde ik die beste versie van mezelf worden. Maar ik denk dat we als mensen gewoon allemaal ten diepste beseffen dat we tekortschieten. Dat kan ook vaak onze grootste frustratie zijn. Waarom lukt het me nu niet? Waarom word ik toch elke keer boos op mijn echtgenoot? Waarom schreeuw ik tegen mijn kinderen? Waarom vind ik het zo moeilijk om te houden van degene die ik in de spiegel zie? En ik besefte: dat is normaal, want ik ben niet perfect en ik ga ook nooit perfect zijn. Maar Jezus is wel perfect en in Hem ben ik wél genoeg. Dat is zo simpel, maar ook heel radicaal. Het is echt het vernieuwen van je denken. Waar staat het weer? Don’t be transformed by the patterns of this world. But be transformed by the renewing of your mind. Romeinen?’ (red.: Romeinen 12:2)

‘Het is niet mijn natuur, dus zeker niet altijd elke dag. Ik ben nog altijd veel te snel te druk, omdat ik gewoon enthousiast ben.’ Begint te lachen: ‘Ik ben zo enthousiast als een puppy die alles achterna rent, zeker als het met God te maken heeft. Dus dat is ook een valkuil. Ik moet wel bewust een moment plannen – en dat kan gewoon elk moment, want anders word je bijna religieus – en tegelijkertijd is het natuurlijk ook goed om routines te hebben waar je aan vasthoudt. Het is altijd die balans. Dat is moeilijk, zeker voor een ADHD’er als ik. Ten diepste is er wel die diepe rust, omdat ik nu gewoon weet wie mijn Schepper is. Ik weet Wie voor me uitgaat, dat ik geliefd, gekozen ben. Dat ook als ik tekortschiet er geen veroordeling is voor wie in Christus is. Ik ben nu drieënhalf jaar onderweg. In het begin was het allemaal op die wolk van verliefdheid, maar daarna ga je je het Woord toe-eigenen, echt in je hart graveren en in je hoofd zodat je jezelf steeds herinnert aan die waarheden. Dat het niet alleen voelen is, maar ook weten.’

‘Aan mezelf zeker wel. Het is mijn levensmissie het evangelie aan iedereen te vertellen en dan merk ik dat de vijand tegen mij zegt: “Wie denk jij eigenlijk dat je bent, dat je denkt dat je het nu bij het rechte eind hebt? Misschien ben je wel helemaal verkeerd.” Dat soort gedachten krijg ik weleens, maar het mooie is dat ik steeds kan teruggrijpen op mijn eigen getuigenis. Wat er allemaal veranderd is in mijn leven, dat kan geen mens doen of bedenken. En dat kan ook niemand afnemen. En natuurlijk het feit dat we echt kunnen weten dat Jezus geleefd heeft, gestorven is en weer is opgestaan, naar die feiten ga ik dan terug, weet je wel?’

‘Ja, het klinkt misschien stom, maar ik denk: spendeer tijd met God. Neem de tijd in stilte ook, zodat je Hem kan horen als het ware. Dat je gewoon in relatie bent met Hem, want dat is uiteindelijk wat Hij als Vader natuurlijk verlangt. Dat je op Zijn schoot komt zitten als een klein kind dat komt kroelen. Nou, ik doe dat echt bij mijn vader, dus dat probeer ik me dan voor te stellen hoe God dat ook wil. Dat Hij daarnaar verlangt dat we met Hem communiceren. En over telefoongebruik zou ik ook een tip willen meegeven. Ik denk dat dat in deze tijd heel veel afleidt van wat er echt toe doet. Ik zie soms ouders die gewoon de hele tijd naast hun kind op hun telefoon zitten. Ik zeg niet dat ik het beter zou doen, maar het rooft zoveel van je tijd en wat je daar ziet, is vaak ook nog niet per se positief voor je leven. Dus wees gewoon bewuster in het moment.’

BIO: Laurentine van Landeghem (33) is een Belgische voormalig ondernemer en influencer die nu in Nederland woont. Jarenlang was ze actief in de retail- en daarna de spirituele zelfontwikkelingswereld en ze stond bekend om haar positieve levensstijl en openheid. Maar onder dat succes was ze lang diep ongelukkig. Ze was een modemagnaat, maar werd een Jezus-magneet. Ze gaf alles op en leeft nu als evangeliste volledig in de voorziening van de Heer. Wil je hier meer over weten? Ga dan naar haar website: www.laurentine.be.