Kijker Ineke vertelt: ‘De Heilige Geest maakte zich aan mij bekend’

Als klein meisje zat ze altijd bij haar opa in het ouderlingenbankje, niet bij haar ouders. Dit was in de Hervormde Kerk, binnen de Gereformeerde Bond. Ze denkt met warmte daaraan terug. Haar opa was haar grote voorbeeld, met hem kon ze praten over van alles en nog wat. Toen ze als kleine peuter getraind werd om zindelijk te worden en op het potje werd gezet, zat haar opa geduldig naast haar zijn Bijbel te lezen. Het feit dat ze zich dit nog herinnert, laat zien dat haar opa een grote indruk op haar maakte. Geloof was iets moois en haar kerkelijke opvoeding was zeker niet iets negatiefs. Trouw ging ze twee keer per zondag naar de kerk, met een hoedje op. Mensen bij het café lachten haar dan uit, maar dat kon haar niks schelen. ‘Ik vond het mooi, zo’n hoedje.’

Net voordat Ineke trouwt met iemand uit dezelfde kerkelijke kring, doet ze belijdenis in de kerk. ‘Dat was echt een bewuste keuze. Ik vond altijd dat je het voor jezelf moest doen, uit innerlijke overtuiging, niet omdat het op een bepaalde leeftijd werd verwacht. Toen we naar Tilburg verhuisden, sloten we ons aan bij de Gereformeerde Gemeente, wat eigenlijk bestond uit een verzameling van Gereformeerde Bonders, want er was niks anders. Er was een Er-is-hoop-bus en ik deed mee met evangelisatiewerk onder jongeren. Dat vond ik heerlijk. Ik had altijd het idee dat God bij me was en dat gaf me rust en dat gevoel is nooit weggegaan. Behalve toen ik ging scheiden. Die periode was een belangrijk keerpunt in mijn leven. Mijn scheiding bracht veel pijn en verdriet met zich mee, maar het gaf me ook een nieuwe blik op mijn achtergrond en mijn geloofsleven. Ik merkte dat ik behoefte had aan een geloof dat niet alleen uit gewoonte wordt beleefd, maar echt vanuit het hart. Dat besef heeft me gevormd en geholpen om opnieuw te ontdekken wat geloof voor mij betekent.’

‘Ik heb God nooit ergens de schuld van gegeven, want het zijn mensen die het doen. Toen kreeg ik een relatie met mijn huidige man. Die komt ook uit de Gereformeerde Bond, maar die was al vanaf zijn achttiende “afgestudeerd” zeg maar’, zegt ze lachend. ‘Nog steeds wil hij er niets van weten. Maar ik heb altijd hier naast de bank, een Bijbeltje liggen en dat lees ik. Daar zegt hij gelukkig niks van. Heel soms zegt hij dan: “Heb je dat Bijbeltje weer gepakt?” Ik kan er niet echt met hem over praten, maar wel met mijn kinderen. En mijn overbuurvrouw. Ik ben nooit m’n geloof kwijtgeraakt, maar zondags naar de kerk gaan, wisselde ik na mijn scheiding in voor leuke dingen doen. Althans, dat denk je. Het waren op zich best leuke dingen. Ik ging bijvoorbeeld winkelen, of met iemand mee of naar evenementen en dan had ik het ook naar mijn zin.’

‘Als ik in de natuur was, voelde ik me dicht bij God. En toen op een zondagmorgen, met Pinksteren dit jaar, voelde ik bij het opstaan alsof God zei: “Zet de televisie aan.” Mijn man Aaldert* was niet thuis dus dit was mijn kans om alleen te kijken naar wat ik maar wilde. Ik deed de tv aan, op zoek naar een kerkdienst, en hij stond toevallig op de zender RTL5. Het was Hour of Power. Ik kende het programma wel, maar toen Bobby Schuller sprak over de Heilige Geest raakte me dat diep. Ik voelde zoveel blijdschap. Ik ben opgegroeid in een kerk waar weinig over de Heilige Geest wordt gesproken. Mijn zus zei later: “Heb je dan nooit geluisterd?” Misschien niet, maar ik miste gewoon altijd iets. Het was zo fi jn om het nu uitgelegd te krijgen. Ik voelde me gewoon gelijk blij, want het voelde alsof de Heilige Geest zich aan mij bekend maakte: “Dit is wie Ik ben en dit is wat Ik doe. Je mag vragen om Mijn leiding.” Als ik het in woorden zou moeten gieten wat me overkwam, dan kan ik dat niet. Het was te groot. Het was een openbaring in de zin van dat je inziet dat je tekort bent gedaan, omdat het je nooit is verteld. Maar wat is God vooral tekortgekomen als ik nu zie hoe groot Hij is en wat Hij allemaal doet. Ik mag bidden tot God of Hij mij wil leiden. Dat deed ik daarvoor nooit, want ik wist het niet. Nu bid ik elke dag dat God me vast wil houden en leiden.’

‘God is altijd bij me en dat merk je in alles, al zijn het kleine dingetjes. Dat ik bijvoorbeeld de tv moest aanzetten en dat als je dat dan doet, er iets heel groots voor terugkrijgt. Ik geloof dat mijn leven geleid wordt door God. Ook als ik de Bijbel willekeurig opensla, dan lees ik heel vaak precies wat ik nodig heb. Dat is geen toeval. Dat is de Heilige Geest, maar je moet het wel willen zien. En ik moet geduld hebben. Dat hoort er ook bij, want ik vraag al best heel lang of mijn man dit ook mag inzien en dat de Heilige Geest ook aan hem mag worden geopenbaard. Maar ik weet dat God bidders niet laat staan. God heeft een plan. Nu ik die openbaring van de Heilige Geest heb gehad, leef ik meer in verbondenheid met Hem en heb ik meer rust. Ik maak me nergens zorgen om. Ook als ik zie wat er allemaal in de wereld gebeurt. Het is verschrikkelijk, maar God geeft rust. Ik heb ook geen angst meer, ook niet voor de dood. Het voelt als een bevrijding. Nu heb ik geloofszekerheid. Die gun ik iedereen. Mijn moeder zei altijd: “Geteld, geteld en te licht bevonden” en dan zei ik: “Maar er staat ook dat wie gelooft eeuwig leven heeft.” Waarom zou ik dat in twijfel trekken?’

‘Mijn opa is altijd mijn voorbeeld daarin geweest. Ik kon met hem over alles praten. Hij las ook echt de Bijbel. Als we dan zondags uit de kerk kwamen, was het een bakje koffiedrinken en dan zei hij: “Nou, dat was een fijne dienst en wat hebben we er allemaal van geleerd?” Mijn vader ging daar dan dwars tegenin met: “Nee, het was geen goede dominee en dat was niet goed en dat niet”. Maar mijn opa probeerde dat weer terug te trekken naar het Woord en zei weer: “Maar, wat heb jij geleerd dan?” Ik ben mijn opa dankbaar dat hij dat zaadje toen al in mijn hart heeft geplant.’

*Vanwege privacyredenen zijn de namen gefingeerd en is het niet Ineke op de foto.

In de rubriek ‘Kijker aan het woord’ komen kijkers of donateurs aan het woord die hun geloofsverhaal delen. Ook vertellen ze welke rol Hour of Power daarin speelt. Het zijn bemoedigende verhalen die illustreren hoe je in en vanuit Zijn liefde leeft. Zo geven we samen de liefde door!