Eva Simons: ‘God vraagt niet om perfectie, maar om overgave’
Van wereldwijde hits en rode lopers naar een eenvoudig geloofsleven vol dankbaarheid. Eva Simons heeft het allemaal gekend: de roem, de druk, de eenzaamheid – en uiteindelijk de bevrijding. Samen met haar man Sebastiaan Zwart vertelt ze open over haar weg van pijn en verslaving naar geloof, liefde en echte vrijheid. 'Ik heb geleerd dat God niet vraagt om perfectie, maar om overgave.'
Met hits als Silly Boy, Take Over Control en This Is Love stond Eva op podia over de hele wereld. Ze werkte met artiesten als Will.i.am en Afrojack, maar achter de schermen worstelde ze met verdriet en prestatiedruk. ‘Ik had geen vader die me kon beschermen of zeggen: het komt goed. Mijn vader overleed toen ik jong was en dat gat droeg ik mee. De muziekindustrie is hard. Daar is geen plek voor breekbaarheid. Je moet altijd beter, altijd hoger scoren dan je eerste hit. Lijden mag niet gezien worden, dus je maskeert alles wat je voelt.’
Diepe leegte
Eerst vul je dat gat in je hart nog met muziek, feestjes of succes, maar uiteindelijk blijf je alleen achter. Niemand begrijpt je, en de leegte wordt alleen maar groter. Ik drukt mijn pijn weg en gebruikte drugs, dronk veel, alles om niet te hoeven voelen. Want emoties – daar werd niet over gepraat. Als je maar presteert, dat was de boodschap. Maar daardoor verloor ik mezelf. Iedereen juicht als je op het podium staat, maar niemand ziet dat je hart leeg is. Dat contrast is heftig. Het applaus houdt op, en dan is er stilte. En die stilte kan genadeloos zijn.’
Het applaus houdt op en dan is er genadeloze stilte
Een ontmoeting die alles veranderde
Te midden van dat lege bestaan kwam Sebastiaan in haar leven. Ze ontmoetten elkaar in een club, maar het werd geen nacht van oppervlakkigheid – juist van verbinding. ‘Ze had knaloranje haar’, glimlacht Sebastiaan. ‘Maar wat me raakte, was haar openheid. We hebben de hele avond gepraat. Sebastiaan was al gelovig, Eva zocht haar weg. ‘Ik was toen bezig met het jodendom. Mijn ouders zijn Joods, en ik verdiepte me in de Kabbala, de mystieke leer. Maar dat was meer een zoektocht naar kennis, niet naar heling. Eigenlijk ging het niet de goede kant op.’
Het was alsof Hij iets uit mij trok
Van duisternis naar bevrijding
Die wending kwam pas later, toen ze samen een Alpha-cursus volgden. ‘Er was een moment waarop we onze wonden mochten brengen bij het kruis’, vertelt Eva. ‘Ik besefte toen dat ik mijn lijden altijd had weggestopt. We vragen God om hulp of bedanken Hem, maar we laten zelden zien waar het pijn doet. Toen ik dat wel deed, begon ik te trillen. En toen gebeurde er iets wat ik niet in woorden kan vatten.’ ‘Ik zag Eva op haar knieën bij het kruis’, vervolgt Sebastiaan. ‘Er werd voor haar gebeden en er kwam een geluid uit haar dat ik nog nooit gehoord had. Het was intens – er was zoveel liefde, maar ook strijd. Het was alsof het licht en de duisternis recht tegenover elkaar stonden. Ik geloof al mijn hele leven, maar dit had ik nog nooit meegemaakt.’ Eva noemt het moment een bevrijding. ‘Ik zag het letterlijk voor me: het was donker, en opeens zag ik Jezus komen. Er was een druppel bloed en toen werd het licht. Iets werd uit mijn rib weggenomen – alsof Hij iets uit mij trok dat niet bij mij hoorde. En op dat moment wist ik: dit is echt. Jezus leeft. Hij heeft me gered.’
We leggen alles in Gods handen
Alles veranderde
Sindsdien is haar leven niet meer hetzelfde. ‘We hebben een hobbelige weg gehad, maar het voelt nu alsof we over fijner asfalt rijden. We leggen alles wat we doen in Gods handen.’ Eva knikt instemmend. ‘Ik ben dankbaar dat Sebastiaan al geloofde. Door zijn geloof wist hij dat ik te redden was. Dat was mijn houvast toen ik zelf nog zocht. Ik heb geleerd dat God niet wil dat we sterk zijn voor Hem, maar dat we eerlijk zijn. Dat we onze pijn durven laten zien. Pas toen ik dat deed, kon Hij me genezen.’ Hun dochter Rosie is nu hun grootste zegen. ‘Onze droom is rust’, zegt Sebastiaan. ‘Dat we samen mogen genieten van haar, en van wat God ons geeft.’
Favoriete vers
Eva haalt haar bijbeltekst erbij: ‘Jesaja 40 vers 31: Mensen die op de Heer vertrouwen zullen nieuwe kracht krijgen. Ze zullen opstijgen als arenden, lopen maar niet moe worden, verder gaan maar niet uitgeput raken. Die tekst beschrijft precies wat ik heb ervaren. Eerst was ik gebroken, maar God gaf me nieuwe kracht. Voor Sebastiaan is het Psalm 23: De Heer is mijn herder, mij ontbreekt niets. Hij heeft ons geleid – door de donkerste dalen heen.’
