Home → Kijk & Lees → Europees kampioen taekwondo ontdekte wat echt belangrijk is in het leven

Europees kampioen taekwondo ontdekte wat echt belangrijk is in het leven

Dit jaar werd hij vijfvoudig Europees kampioen taekwondo. Eerder veroverde de 25-jarige Xander van Loon al een wereldtitel. Toch wil hij zichzelf niet te belangrijk maken. Het overlijden van zijn oma bepaalde hem opnieuw bij de vraag wat werkelijk waarde heeft.

Van Loon heeft inmiddels talloze wedstrijden gewonnen. Toch zal hij zichzelf niet snel “de beste van Europa” noemen. ‘Ik denk dat het gewoon een stukje nederigheid is. Ik wil niet overkomen als een soort macho die maar roept: “Zie mij.” Ik denk niet dat het daarom gaat. Ik ben zeker hartstikke trots op wat ik heb bereikt en soms doe ik mezelf misschien een beetje tekort, omdat ik niet stilsta bij wat ik allemaal al wél heb bereikt. Maar ik weet dat je geen schatten op aarde moet verzamelen. Op social media zie je natuurlijk alles van het hele toernooicircuit en iedereen. Dan denk je soms: dit is een momentopname geweest en een ander was misschien op een ander moment ook wel beter geweest. Maar één ding staat echter vast: een Europese titel heb ik gewonnen.’

Ik durf nu dingen, omdat ik door een kwetsbare periode ben gegaan

Europees kampioen taekwando Xander van Loon

Gepest

De topsporter kende als tiener een heel andere periode. Toen hij de baard in de keel kreeg, ontwikkelde hij een hoge piepstem. Op school werd hij daarmee gepest. ‘Je stem is natuurlijk iets wat heel kwetsbaar is. Als je die niet kunt gebruiken en jezelf niet kunt uiten, dus ook niet jezelf kunt uitspreken tegenover dingen die gebeuren, is het heel moeilijk. Ik heb heel veel geïncasseerd, omdat ik het heel moeilijk vond en mezelf niet verstaanbaar kon maken door mijn stem. Zodra ik zenuwachtig was, dan kwam er gewoon geen geluid uit mijn stem. Dat duurde ongeveer anderhalf jaar. Ik denk dat het mij alleen maar sterker heeft gemaakt. Ik durf nu juist meer dingen, omdat ik door zo’n kwetsbare periode ben gegaan.’

Liefde voor de vechtsport

Zijn liefde voor de vechtsport begon opvallend genoeg met een Disney-serie waarin karate voorkwam. Vooral de bewegingen, wapens en het breken van planken fascineerden hem. Toen er een flyer voor taekwondolessen in Oudewater door de brievenbus kwam, bleek de sport precies te zijn wat hij zocht. ‘Ik was zo enthousiast dat ik het gewoon niet kon loslaten en eigenlijk elke dag ermee bezig was.’ Toen zijn plaatselijke club stopte, dreigde zijn nieuwe passie alweer te eindigen. Van Loon was veertien jaar en kon niet zelfstandig naar Rotterdam, waar hij verder kon trainen. Zijn vader besloot daarom ongeveer twee keer per week met hem mee te rijden. ‘Hij deed zelf op een bankje administratie om ervoor te zorgen dat ik überhaupt de sport die ik zo leuk vond kon beoefenen. Op dat moment sta je daar niet heel erg bij stil. Maar het heeft natuurlijk een enorme betekenis. Als hij dat niet had gedaan, had ik dit allemaal niet kunnen meemaken.’

Hij wil dat je streeft naar dingen die goed zijn

Het geloof speelt eveneens een belangrijke rol in het gezin. Van Loon omschrijft God allereerst als liefde. ‘Hij is heel liefdevol naar de mensen toe en houdt van elk mens, maar is ook rechtvaardig. Dat is een hele mooie balans. Je moet niet denken: het leven komt wel goed. Maar je moet je ook niet schuldig blijven voelen over dingen die je ooit hebt gedaan en die vergeven zijn. Hij vergeeft en denkt met mensen mee, maar wil ook dat je je best doet en streeft naar de dingen die goed zijn.’

Wat belangrijk is

‘Het afgelopen jaar overleed mijn oma en ging ik nadenken over wat echt belangrijk is. Het was natuurlijk een heel moeilijke periode. Je gaat heel erg over het leven nadenken: wat is nou echt belangrijk? Na haar overlijden kwamen spullen die ik haar ooit had gegeven weer bij ons terecht. Die hadden waarde voor haar toen ze leefde. Ze had het bijvoorbeeld altijd over een plant die ik haar had gegeven. Nu ze er niet meer is, hebben deze spullen geen waarde meer voor haar. Alles wat ze nog heeft, is haar eigen identiteit. Dat heeft ze meegenomen naar de hemel. Door haar overlijden zette ik mijn sportieve successen in een ander perspectief. Want wat t is nou echt de waarde van de dingen die je bereikt? Natuurlijk vind ik het hartstikke mooi en geniet ik ervan als ik dingen behaal. Maar het belangrijkste is hoe het je vormt en wat dat met je doet, in plaats van de dingen zelf. Mijn oma was trots op zijn bekers en medailles, maar vooral op het proces waar ik doorheen ben gegaan en dat ik ben gegroeid, in plaats van op een beker zelf.’

Waar leef ik voor?

Goed genoeg

Die overtuiging bepaalt ook hoe Van Loon naar de zoektocht van veel leeftijdsgenoten kijkt. Vragen als ‘wie ben ik?’ en ‘waar leef ik voor?’ herkent hij, maar zelf zegt hij: ‘Ik heb het idee: ik ben goed genoeg. Betekenis zit niet in grootse prestaties. Het gaat om het zien van de medemens. Om echt met elkaar in verbinding te blijven. Ik hoop gewoon dat ik iets toevoeg aan het welzijn van mensen. Er zal ongetwijfeld iemand zijn die denkt: wauw, wat een mooi verhaal, hier heb ik wat aan. Dat vind ik steeds belangrijker. Jezus zegt dat we geen schatten op aarde moeten verzamelen, waar mot en roest ze verteren. Schatten op aarde zijn zo vergankelijk. Ik zeg niet dat we als christenen niet mogen genieten van wat het leven brengt. Ik geniet ook volop van mijn sport en successen. Maar juist door mijn oma heb ik gezien: dat is ook maar een klein stukje binnen het veel grotere geheel.’

Wil jij een optimale website? Dan hebben we wat cookies van je nodig. Pas mijn voorkeuren aan