Esther Vorsterman van Oijen ziet toenemende nood bij GenZ jongeren

Eén overtuiging loopt er als een rode draad doorheen: deze generatie jongeren zal gered worden door Jezus Christus. Die overtuiging vindt haar oorsprong in een droom die Esther diep raakte. Ze zag jongeren aan de rand van een afgrond staan, met onder hen diep, donker water. Achter hen stond een oudere generatie.  Ze riep naar hen: ‘”Kijk uit dat ze er niet invallen, want dan verdrinken ze.” Maar zij zeiden: “Nee hoor, ze kunnen zwemmen.” En dan gaat het mis.  Eerst viel een jongen, daarna maakte een meisje een misstap. Ik sprong hen achterna en riep: “Grijp mijn benen maar vast.” Op een bovennatuurlijke manier kwamen we samen op een rots terecht. Toen ik wakker werd, bleef mijn hart onrustig en ik vroeg God wat dit betekende. Hij zei: “Esther, er is een hele generatie aan het verdrinken, maar aan de binnenkant. Niemand ziet het.” Jongeren zijn vastgelopen in eenzaamheid, depressie, angst en verslaving. Dat besef liet me niet meer los.’

De droom kreeg later een onverwacht vervolg. Esther vertelde deze droom tijdens een jeugdweekend, zonder direct reactie te verwachten. ‘Na afloop een jongen naar me toe. Hij zei: “Ik ben die jongen die aan het verdrinken is. Ik heb precies dezelfde droom gehad. Zou je voor me willen bidden?” Ik heb hem als het ware weer met zijn voeten op de rots gezet, op Jezus Christus. Toen zei ik tegen hem: “Wat God voor jou heeft gedaan, kan Hij ook voor anderen doen.” Vanaf dat moment verschoof mijn focus. Waar ik jarenlang vooral sprak voor een oudere generatie, voelde ik nu een duidelijke roeping richting jongeren. Ik dacht: hoe moeten zij het doen? Wie staat er voor hen op?’

Die bewogenheid voor jongeren staat niet los van haar eigen weg. Jarenlang was Esther fulltime actief in het spreken en voortdurend onderweg. Tot ze op een ochtend wakker werd en een stille, zachte stem hoorde die zei: “Esther, Ik mis je.” ‘Mijn eerste reactie was defensief. Ik zei: “Maar Heer, ik werk toch voor U?” Het antwoord raakte me diep. Hij zei: “Ik heb nooit gezocht naar iemand met een werkrelatie, maar naar een intimiteitsrelatie.” Dat moment leidde tot een rigoureus besluit. Ik ging met sabbatical en zegde alles af. Dat was ontzettend moeilijk. De vraag kwam meteen: wie ben je nog als je niet meer spreekt, niet meer zichtbaar bent? Ook de angst om vergeten te worden speelde mee. Maar ik dacht: als ze Jezus maar niet vergeten.’

Wat begon als een sabbatical van enkele maanden, werd uiteindelijk een periode van een jaar. In die tijd ontdekte Esther dat haar identiteit niet lag in wat ze deed, maar in wie ze is. ‘Ik ben een dochter van de Allerhoogste Koning. Dat klinkt misschien eenvoudig, maar het is een diep besef. Je hoeft Gods liefde niet te verdienen en je kunt haar ook niet verspelen. In die periode schreef ik het boek Geboren voor een tijd als deze, waarin ik mijn persoonlijke lessen verbindt met het bijbelverhaal van koningin Esther. Het boek is geschreven voor met name die nieuwe generatie, die zo vaak vraagt: hoe doe ik dit? De kernboodschap is: je kunt vluchten of vechten. Je bent de juiste persoon, op de juiste tijd, op de juiste plaats. Die ene stem doet ertoe. Deze generatie jongeren verdrinkt misschien aan de binnenkant, maar ze is niet verloren. God heeft haar niet losgelaten. Deze generatie zal gered worden door Jezus Christus!’