Dushi Eisden: ‘Mijn pleegzoon Jerryson kwam om bij schietincident’

Over de precieze toedracht van het schietincident is nog altijd veel onduidelijk. Ook Dushi Eisden weet eigenlijk niet waarom dit gebeurd is. Ze wacht nog op de onderzoeken naar het schietincident. Op de dag zelf was Dushi aan het werk als kok bij een bedrijfsfeest toen familieleden haar belden met de vraag waar Jerryson was. ‘Ze vroegen of ik iets van hem had gehoord en of ik hem kon bellen. Hij nam altijd op, ook als hij bij vrienden was. Hij liet altijd weten waar hij was, maar deze keer kreeg ik geen antwoord. Toen vroeg mijn dochter om naar Capelle te komen. Zij zei: “Aan jou gaan ze vertellen of hij het is of niet.” Toen ben ik naar huis gegaan, heb mijn paspoort en zijn paspoort gepakt en ben naar Capelle gereden. Daar werd uiteindelijk bevestigd wat ik al vreesde. Mijn pleegzoon Jerryson, van wie ik zoveel hield, was doodgeschoten.’

Het verlies kwam hard aan bij Dushi, vooral omdat ze  juist hoop zag voor de toekomst van haar pleegzoon. Dushi is niet haar officiële naam, maar het zegt veel over wat zij wil doorgeven. ‘Dushi’ betekent schat. Voor mij betekent het liefde geven. Als ik iemand zo noem, is dat alsof ik een geruststellende hand op zijn of haar schouder leg. Het is liefde geven. Het laatste contact met Jerryson was een alledaags berichtje over twee blikjes drinken in de koelkast. “Mag ik er eentje?” Die ochtend had ik nog ontbijt voor hem klaargemaakt. Ik gunde Jerryson zoveel. Ik heb zoveel gedaan voor hem zodat hij een goed leven kon hebben en zichzelf kon zijn. Juist in de laatste weken begon hij op te bloeien. Hij werd opener en ging meer naar buiten. En toen gebeurde dit. Liever dat ik het was geweest. Hij had nog een heel leven voor zich.’

‘Toch ervaar ik rust. God draagt mij. Dat geeft me rust en vrede. Voor mij was Jerryson een Godsgeschenk. Toen ik borstkanker had en chemo kreeg, bracht zijn moeder hem bij mij. Ik dacht: ik kan nu niet voor hem zorgen. Maar omdat ik voor hem moest zorgen, moest ik toch opstaan, hoe ziek ik ook was, om hem eten te geven. Ik zei altijd tegen hem: jij hebt mij erdoorheen gehaald. De artsen gaven mij weinig hoop, maar ik bad God om extra tijd. Ik heb tegen Hem gezegd: “Feef me de kans om te blijven totdat Jerryson ongeveer 25 jaar is geworden.” Maar God had andere plannen. Ik zie dit hele schietincident als een zaadje dat onze ogen moet openen voor jongeren. Dat we meer tijd in hen moeten steken en kijken wat hen beweegt. Wat brengt hen tot hun daden? We moeten niet oordelen op wat we zien. En een zaadje moet sterven om te kunnen bloeien. Zo zie ik het. Daardoor heb ik vrede en kan ik vergeven. Het is belangrijk dat we niet alleen anderen vergeven, maar ook onszelf.’

‘Natuurlijk kan ik de politieagent vergeven. Dat is het belangrijkste wat ons wordt gevraagd. Ik heb hem een brief gestuurd en schreef dat we allemaal mensen zijn en fouten maken. Het enige wat ik hem kan geven, is mijn liefde en God. Dat is wat ik kan doen. Dit is een wake-up call om meer empathie en meer liefde voor elkaar te hebben. De stille tocht die we hadden, was niet om te veroordelen of te demonstreren. Ik zei: “We gaan liefde geven.” Want dat sloot ook aan bij wie Jerryson was. Hij hield onvoorwaardelijk van mensen. Voor hem was iedereen goed. Als mensen zeiden dat hij met slechte jongens omging, dacht ik: wie bepaalt wie slecht is? Ik hielp mensen in de buurt en hij deed dat op school. Hij beschermde kinderen die gepest werden en hielp jongeren die in de jeugdzorg zaten. Als ik dat hoor, geeft me dat rust.’

Hoewel haar betrokkenheid bij jongeren al langer bestond, heeft Jerrysons dood haar roeping verdiept. ‘Mijn liefde voor jongeren was er altijd, maar wat er met hem is gebeurd opent deuren. Het helpt mij om meer naar buiten te treden voor deze jongeren. Het gaat niet om geld, geef je tijd. Als je één jongere bereikt met je kennis of je aandacht, dan heb je al veel gegeven.

‘Het geloof is mijn dagelijkse leidraad. Elke ochtend bid ik: geef me wijsheid en de juiste woorden voor de mensen die ik ontmoet. Laat mij zien met Uw ogen en luisteren naar wat iemand nodig heeft. Dat God door mij werkt vind ik het mooiste wat ik heb. Jeremia 33 vers drie geeft mij steun: Roep Mij aan en Ik zal je antwoorden. Als ik vraag, krijg ik antwoord. Het afscheid van Jerryson is niet definitief. Ik ga hem weer ontmoeten in de hemel. Daar kijk ik naar uit. Tegen jongeren zou ik willen zeggen: “Zoek Jezus. Hoe de omstandigheden ook zijn, Hij wil het beste voor je. Als je naar Hem roept, krijg je antwoord.”‘

Met verdriet delen we mee dat Marian Eisden (59) of te wel Dushi Eisden plotseling is overleden op donderdag 12 maart jl. Onze gedachten gaan uit naar haar familie. We zijn dankbaar dat ze haar getuigenis wilde delen bij Hour of Power.