DoorBrekers Peter en Ilona Paauwe: ‘Ons geloof richt zich op wie God is
'Ik heb ontdekt dat liefhebben een werkwoord is.' Met die ene zin vat Peter Paauwe veel samen van de weg die hij en zijn vrouw Ilona hebben afgelegd. De voorgangers van DoorBrekers vertellen openhartig over hun huwelijk dat op knappen stond, over seizoenen van ziekte, twijfel en gebrokenheid, en over de hoop die juist daar tot leven kwam. Hoe blijf je staan als je lichaam niet meewerkt, je huwelijk hapert en het leven anders loopt dan je had gedacht?
DoorBrekers, de kerk die Peter en Ilona inmiddels al ruim twintig jaar leiden, wil volgens Peter vooral een plek zijn waar mensen Gods liefde op een praktische manier leren kennen. ‘Het is een gemeente waar we uitreiken naar de mensen die God nodig hebben, maar ook een gemeente waar levens worden vernieuwd. Jonge mensen zijn op zoek naar echtheid en naar iets geestelijks. We proberen de formaliteit weg te halen, want formaliteit creëert afstand. Het gaat er niet om dat je kennis opdoet, maar dat wat je hoort op zondag doorwerkt in je dagelijkse leven.’
Het ging niet goed tussen ons
Lang voordat er sprake was van DoorBrekers, stond hun huwelijk onder spanning. Ilona blikt terug op die periode. Ze waren samen verhuisd van Krabbendijke naar Barneveld, maar voor Ilona betekende dat dat ze haar hele vertrouwde omgeving en familie achterliet. “Peter was vooral bezig met zijn carrière. “Ik was eenzaam thuis,” vertelt ze. “Op een gegeven moment zei ik tegen Peter: ‘Volgens mij gaat het niet heel goed tussen ons. Hoe kunnen we dat veranderen?’ En hij zei heel cynisch tegen: “Ga bidden.” Diezelfde avond knielde ik bij m’n bed en zei maar drie woorden: “Here, help ons.” Twee dagen later ging Peter naar de kerk, waar een preek hem diep raakte.’
Kiptaart
Peter beschrijft hoe hij zich op zijn midden twintig plots bewust werd van sterfelijkheid en richtingloosheid. ‘Ik kwam erachter dat mijn ladder tegen de verkeerde muur stond.’ Vanaf die zondag begon er iets te verschuiven. Geloof werd voor hem geen vorm maar relatie. Dat gaf nieuwe richting aan zijn leven, hun huwelijk en uiteindelijk de kerk die ze zouden opbouwen. Wanneer Jan van den Bosch vraagt welke Bijbelse figuren ze aan tafel zouden willen uitnodigen, kiest Ilona voor Mozes. ‘Hij zei: ‘”k kan niet spreken.’”Dat herken ik. Ik heb dat zo lang geroepen vanuit onzekerheid. Ik was niet gewend dat vrouwen spraken. Nu sta ik samen met Peter op het podium.’ Peter zou Paulus uitnodigen, en zou hem zijn populaire kiptaart voorzetten. ‘Daar scoor ik thuis altijd mee,’ zegt hij lachend.
Ons geloof is niet gericht op wat Hij doet, maar op wie Hij is
Ziekte en kwetsbaarheid
In 2018 kreeg Peter te maken met de ziekte van Ménière. ‘Op de meest gekke momenten word je aangevallen met duizeligheid. Je kunt niet lopen en bent uren uitgeschakeld. Het is me overal overkomen: in het vliegtuig, de trein, zelfs op het podium. In een vliegtuig, onderweg naar Indonesië, had ik een diep gesprek met God. Ik vroeg: “Vader, wat is de bedoeling hiervan?” Ik ervoer dat God zei: “Ik zie het, ik weet het en ik ga je sterker maken dan ooit tevoren.” Ik dacht dat dat betekende dat de ziekte snel voorbij zou zijn, maar het werd juist slechter. Toch ben ik er sterker uitgekomen. Niet lichamelijk, maar innerlijk.’ Voor Ilona was die periode zwaar. ‘Ik vond het heel heftig om hem zo te zien. Toch heb ik God nooit de schuld gegeven. Ik dacht: als jij het niet kan, dan ga ik het doen. Dan ga ik meer spreken, meer leiding nemen.’
Identiteit, geloof en geestelijke groei
In hun pastorale werk zien Ilona en Peter veel mensen binnenkomen met pijn, verlies en gebrokenheid. Peter vertelt over een man die zich voorstelde met de woorden ‘Ik ben gescheiden’. Toen zei ik direct tegen hem: “De volgende keer dat je je voorstelt ga je nooit meer noemen dat je gescheiden bent. Jij bent wie je bent. Dat iets in je leven gebeurd is, is niet jouw identiteit.” Daarmee raak ik aan de kern van onze boodschap. Geloof richt zich niet op omstandigheden maar op Gods karakter. Een van de fundamenten van het geloof is geloof in God. Er staat niet geloof in voorspoed of geloof in genezing. Ons geloof richt zich op wie Hij is. Hij is een geneesheer, een voorziener, een herder. Maar ons geloof richt zich op God, niet op wat Hij voor ons kan doen.’
Verandering vindt plaats op kleine schaal
Hoewel DoorBrekers grote diensten kent, vindt echte verandering volgens Peter op kleinere schaal plaats. ‘In huiskamers, in kleine groepen waar mensen onderwijs krijgen en gesprekken voeren.’ Peter laat een familiebijbel zien die al zes generaties meegaat. Toen hij die bijbel ooit van zijn vader kreeg, ontdekte hij dat de trouwdatum van zijn voorouders, 23 mei, exact dezelfde is als de datum waarop hij en Ilona trouwden. ‘God is een God van generaties. Ons geloof is niet gericht op wat Hij doet, maar op wie Hij is. En juist daardoor kun je in alle seizoenen blijven staan.’
