‘Door het lijden ben ik Jezus meer gaan liefhebben’

De organisatie waarvoor hij werkt, ontstond bijna zestig jaar geleden uit het werk van de Roemeense dominee Richard Wurmbrand. Deze predikant weet wat lijden was, want hij zat veertien jaar gevangen vanwege zijn geloof. Richard: ‘Ik heb hem nooit mogen ontmoeten, maar zijn verhalen zijn de basis geworden van SDOK. Hij riep overal waar hij kwam op om naast vervolgde christenen te staan én van hen te leren.’ Dat is precies wat hij zelf heeft gedaan. Zijn eerste ontmoeting met vervolgde christenen in India was een kantelpunt. Hij zag het lijden met eigen ogen. ‘Ik werkte destijds als verslaggever voor Radio 1 en bezocht de regio Orissa, waar kort voor mijn komst honderd christenen waren vermoord. Ik herinner me nog heel goed het gesprek dat ik met een zestienjarige jongen had. Hij heet Job. Zijn vader stond op een lijst om vermoord te worden. En ik vroeg hem: “Hoe ervaar je dit allemaal?” Toen keek hij me aan met een blik die zei: “Lees jij je Bijbel wel? Jezus zegt toch: zoals ze Mij vervolgd hebben, zullen ze u vervolgen?”‘

‘Dat moment veranderde iets in mij. Job zei nog iets dat me altijd is bijgebleven: “Life is a journey, not a destination.” Het kwam binnen, zeker omdat hij pas zestien was. En juist in die omstandigheden hoorde ik van christenen keer op keer: we hebben Jezus daar zó dichtbij ervaren.’ De verhalen die Richard sindsdien verzamelde, zijn vaak aangrijpend. Zo vertelt hij over een vernielde Bijbel uit Pakistan, overgebleven na een aanval op een christelijke wijk in Jaranwala. ‘Daar werden kerken en huizen platgebrand, alleen maar omdat twee broers werden beschuldigd van het ontheiligen van de Koran.’

Ook het verhaal van Sumaya raakt hem. Zij groeide op in een moslimgezin en kreeg al jong te horen dat christenen slecht zijn. Toen ze op eigen initiatief naar een christelijke school ging, veranderde alles. ‘Ze vertelde me hoe ze op die school zag dat de Bijbel mensen raakte. Ze zei: “Als christenen uit de Bijbel lazen, gebeurde er iets met ze.” Zelf was ze gewend de Koran te reciteren, maar dat liet haar koud. De Bijbel daarentegen deed iets met haar hart. De Bijbel had echt kracht voor haar. Het voelde alsof de woorden rechtstreeks tot haarzelf spraken. Sumaya besloot Jezus te volgen, maar dat betekende een breuk met haar familie. Ze werd mishandeld en uiteindelijk verstoten. Nu woont ze op een veilige plek, mede mogelijk gemaakt door SDOK. En ondanks alles straalt ze een diepe vreugde uit. Ze zegt: “Ik weet dat ik de waarheid heb gevonden.” Dat raakt me iedere keer weer. Ook het verhaal van de jonge Guillang. Zijn vader en drie broers werden vermoord door extremisten. Hij nam me mee naar de plek waar ze begraven liggen. En wat zegt hij? “De Bijbel is mijn beste trooster.” Ja, daar word ik stil van.’

‘Deze getuigenissen zijn voor mij een voortdurende spiegel. Ze laten mij zien dat God juist in het lijden aanwezig is. Ik las de Bijbel altijd wel. Mooie teksten over vreugde in verdrukking, dacht ik. Maar daar, in die levens van mensen van vlees en bloed, zag ik: het is waar. De vervolging van christenen neemt wereldwijd toe,. In India worden kerken vernield, voorgangers in elkaar geslagen en huizen in brand gestoken. En het gebeurt allemaal vrijwel ongestraft. De wortel van de haat is een nationalistische agenda. Men ziet het christendom als iets westers. Als je in India woont, hoor je hindoe te zijn. India is geen uitzondering. Noord-Korea, Somalië en Jemen staan bovenaan de lijst van landen met zware christenvervolging. In Noord-Korea kun je al voor het bezit van een Bijbel in een concentratiekamp belanden. Toch hoor ik zelden haat of wraakzucht. Integendeel. Overal hoor ik: “Jezus roept ons op onze vijanden lief te hebben.” Dat maakt indruk op mij.’

‘In de afgelopen periode heb ik geleerd dat diep geloof niet ontstaat zonder verdieping. Ik spreek mensen die elke dag een uur of langer bidden en Bijbel lezen. En dan denk ik: ja, dat is hoe geloof wortelt. Zoals Psalm 1 zegt: een boom geplant aan waterstromen. Ik beschrijf dat in mijn boek Diepgeworteld. Als je diep geworteld bent, kun je stormen overleven. Dat zie ik bij mijn broers en zussen wereldwijd. In ons deel van de wereld vragen we ons vaak af: kan lijden zin hebben? Maar zij laten zien dat je in verdrukking ook vreugde kunt kennen. En soms zeggen ze zelfs: “Ik had het niet willen missen, want het heeft me dichter bij Jezus gebracht.” Mijn oproep aan christenen in Nederland is daarom: Bid voor vervolgde christenen. Geef waar je kunt. En laat je raken door hun geloof. Want in hun pijn ontmoeten wij de kracht van het evangelie.’