Column Jan van den Bosch: wie ben ik

Misschien is dit wel de belangrijkste vraag voor de velen. Ben ik een product van toeval en tijd om ergens geboren te worden en weer dood te gaan, of is er meer tussen hemel en aarde? En waarom is een ontmoeting met God zo belangrijk?

Terug in de tijd… Mozes staat bij de brandende braamstruik en hoort God zeggen: ‘Ik ben die Ik ben.’ Die eeuwenoude woorden zijn ook vandaag nog een kompas. Ze vertellen ons dat onze identiteit niet rust op toeval of prestaties, maar op Degene die ons kent en roept. Wij zijn geschapen naar Zijn beeld, geliefd en gewild vanaf het begin. In Christus zijn wij nieuwe mensen geworden, vrij van schuld en verleden. Bobby Schuller heeft het er vaak over, dat Zijn Geest in ons woont, zodat wij licht uitstralen in de wereld en samen een gemeenschap vormen die Zijn liefde zichtbaar maakt. Ons diepste bestaan vindt zekerheid in de belofte: ‘Ik ben bij je.’

Deze maand is de tiende Henri Nouwen Conferentie, en al tien jaar is de belangstelling groot. Het thema: ‘De weg naar Vrede’ staat centraal. Ik zou zeggen, actueler kan het niet. Henri Nouwen kon het zo mooi uitleggen – niet met ingewikkelde theorieën – maar met een eenvoudig verhaal. Hij zag vrede niet als een ver doel, maar als een weg die je vandaag al kunt bewandelen. Vrede is de manier waarop je leeft, hoe je omgaat met God, jezelf en de ander. Hij kende gebrokenheid – ook in zichzelf – en ontdekte dat vrede juist groeit waar kwetsbaarheid gedeeld wordt. In De Ark-gemeenschappen leerde hij dat eenvoud, samen eten en elkaars nabijheid, vrede laten opbloeien. Zo zie ik dat ook weer voor me op de Henri Nouwen Conferentie. Niet kracht, maarkwetsbare liefde is de bron van verbondenheid.

Deze zomer mocht ik die verbondenheid ervaren tijdens een reis langs mijn vakantieparken in het buitenland. In de rust ontstonden onverwachtmooie ontmoetingen met kijkers van Hour of  Power. Bij een tent met een kop koffie, of een chalet met een glas wijn, deelden mensen hun verhalen. Jongeren vertelden hoe zij hoop en richting vinden door Hour of Power. Ouderen deelden hoe zij troost en kracht ontvangen in moeilijke tijden. Hun openheid en dankbaarheid raakten mij diep. Het liet mij opnieuw zien hoeveel impact een getuigenis of preek kan hebben. In die gesprekken proefde ik iets van wat Nouwen bedoelde: vrede als een weg die je samen bewandelt, stap voor stap, gedragen door de ‘Ik ben’ die met ons meegaat.