Bokser Adriaan Melissant vond God na een diepe crisis

Adriaan Melissant groeit op in een christelijk gezin, maar raakt al jong gefascineerd door alles wat daarbuiten ligt. ‘Op de middelbare school kwam ik in aanraking met andere dingen. Ik ging roken en drinken en ineens gingen er deuren open waarvan ik niet wist wat het effect op lange termijn zou zijn.Het  was leuk en het gaf snelle blijdschap. Als ik een joint rookte, waren mijn problemen even weg en voelde alles lichter. Op de lange termijn maakt het je kapot. Ik haalde er niet het geluk uit wat ik dacht te vinden.’

Ondertussen bouwt hij een succesvolle carrière op in de sales en verdient goed geld. Hij werkt locatie-onafhankelijk en reist veel. ‘Ik verkocht diensten en later coachingprogramma’s. Daardoor kon ik naar landen als Griekenland, Spanje, Italië en Marokko. Het leven oogde vrij en zorgeloos, maar dat beeld klopte niet.’

Aan de buitenkant lijkt alles op orde, maar van binnen groeit de leegte. ‘In het begin motiveerde het geld me nog, maar dat verdween. Ik deed mijn werk omdat het moest en raakte in een sleur waar ik niet meer uitkwam. De voldoening die ik zocht, bleef uit. Ik merkte dat succes geen antwoord geeft op wat er vanbinnen speelt. Om dat gevoel te onderdrukken greep ik steeds vaker naar drugs. Ik stond op met een joint om dat gevoel weg te blowen. In het begin blowde ik met vrienden, maar later zat ik steeds vaker alleen. Dan werd het echt: ik in mijn eigen wereldje.’

Zijn gebruik neemt toe en zijn gedachten worden steeds donkerder en dwingender. ‘Ik kreeg waanideeën. Ik kreeg gedachten als: vandaag is mijn laatste dag, ik ben een slecht mens en als ik sterf, ga ik naar de hel. Dat was echt heel heftig en het voelde alsof ik daar niet meer uit kon komen. Ik bereikte het dieptepunt op mijn zolderkamer waar ik werkte en leefde. Ik had het kamertje zo ingericht dat het leek alsof ik een mooi kantoor had, maar het was gewoon een zolder. Daar dacht ik: het gaat niet goed met me. Als dit het leven is, dan hoeft het voor mij niet meer.’

In die wanhoop spreekt hij een eenvoudig, maar oprecht gebed uit. ‘Ik zei: “Heer, als U er echt bent, Jezus, haal mij uit deze situatie.” Ik kreeg kippenvel en een gedachte: ik wil je wel helpen, maar dan moet je Mij volgen, want nu ga je je eigen weg. Toen viel mijn blik op een Bijbel die ergens op een plank lag. Ik sloeg hem open en kwam uit bij Johannes 14 vers 6. Toen wist ik: dit is de weg die ik moet gaan en niet langer mijn eigen weg.’

Niet alles verandert in één keer, maar er is wel iets fundamenteels verschoven. ‘Ik leefde niet meteen anders. Ik rookte nog en deed dingen waarvan ik wist dat ze niet goed waren. Maar ik wist: er is meer en God is nog niet klaar met mij. Ik begon te bidden en de Bijbel te lezen en langzaam begon ik te begrijpen wie Hij is en wat Hij met mijn leven wil. Ik leerde Hem kennen door Zijn woord en door de stilte te zoeken.’

Op zijn 23e komt er een moment van duidelijke overgave en richting. ‘In november 2023 heb ik de knoop doorgehakt en me laten dopen. Vanaf dat moment ervaar ik een diepe verandering. Ik ben nooit meer dezelfde geweest en dat voel ik elke dag. De oude Adriaan is gestorven en er is een nieuwe schepping gekomen. Ik hoef niet meer terug naar wie ik was, want ik weet nu wie ik ben. Ik draag geen pijn meer mee uit mijn verleden. Die is ingewisseld voor vrede in mijn hart. God is mijn Vader en er is niemand die meer van mij houdt dan Hij. Ik weet dat ik er niet alleen voor sta.’

Vandaag de dag zet Adriaan zijn ervaringen om in iets nieuws en praktisch. Hij werkt als bokscoach en begeleidt anderen in hun ontwikkeling. ‘Ik geloof dat iedereen een kampioen is in Gods ogen, op zijn eigen manier. Het gaat ook om mindset en hoe je naar jezelf kijkt. Ik wil een inspiratie zijn voor jonge mensen die niet weten wat hun doel is. Dat ze niet grijpen naar een joint of een sigaret, maar leren staan in wie ze zijn.’

Ook deelt hij zijn geloof openlijk, waar hij ook gaat, op straat en in zijn dagelijks leven. Sommige mensen reageren boos, maar anderen zijn juist op zoek naar hoop. Ik wist niet dat God van mij hield en dacht dat Hij boos op mij was. Maar ik heb Hem leren kennen als een liefhebbende Vader die naar mij omziet en dat gun ik iedereen die nog zoekende is.’