79-jarige leerkracht staat nog voor de klas

Toen Joke 65 werd, stond ze voor een keuze. ‘Ik dacht: waarom zou ik stoppen? De directeur zei toen: “Je mag wel doorgaan hoor.” Ik was natuurlijk blij dat ik als juf met grijze haren nog voor de klas mocht staan.’ Inmiddels vervangt ze regelmatig zieke leraren en voelt ze zich helemaal in haar element. ‘Kinderen geven mij energie. Ik kom uitgerust uit school. Ik heb veertien kleinkinderen, dus ik hoor precies wat er gaande is. Ook op school praat ik met de kinderen, zodat ik weet wat hen bezighoudt. Als ik een klas binnenkom, maak ik eerst contact met de kinderen. Van daar’it kun je werken.”

Kinderen aanmoedigen om het goede te doen is een belangrijk onderdeel van haar lesgeven. ‘Ik teken op het smartboard twee smileys en zet daar namen onder van kinderen die iets goeds doen. Toen ik dat voor het eerst deed, keek een jongen me verrast aan. Hij had begrepen wat ik bedoelde en deed zijn best om ook op het bord te komen. Dat was zo leuk om te zien. Kinderen zijn levendig en fleurig. Soms zijn ze ondeugend, en dan denk ik: jongens, het is me ook wat om zo te moeten luisteren. Maar in plaats van boos te worden, begin ik soms heel hard te lachen. Dan kijken ze me verbaasd aan: oh, ze wordt niet boos!’

Op 54-jarige leeftijd kreeg Joke de diagnose uitgezaaide borstkanker. ‘Iedereen om me heen was in zak en as, maar ik dacht: hier kom ik doorheen. Dat was mijn overtuiging.” Het traject was zwaar, met chemokuren en bestraling, maar ze koos voor een gecombineerde behandeling om het proces te versnellen. “Ik zei: doe het allebei tegelijk, als dat kan. Toen hebben ze getest of mijn lichaam dat aankon, en dat bleek zo te zijn. Ik heb een sterk geloof en voel me gezegend. God geeft me intuïtie en kracht. Dat heeft me door die periode heen geholpen. We hadden drie kinderen thuis en Marieke deed een tussenjaar. Ze zei: “Mam, ik kom zes weken naar huis om te helpen.” Dat was ontzettend waardevol. Het was een zware tijd, maar ik ben er goed doorheen gekomen. Mijn geloof en overtuiging dat God bij mij was, hebben mij geholpen om positief te blijven.’

‘Ik ben op Tweede Paasdag geboren. Ik draag de paaszegen met me mee. Voor mij betekent dat de hoop en het licht van de opgestane Heer. Waar je ook bent en wat je ook doet, Hij gaat met je mee. Dat geeft mij kracht en vertrouwen om naar het positieve te kijken, ook in moeilijke tijden.’ Naast lesgeven is Joke lid van diverse clubjes, zoals een leesclub, een kookclub en een wandelclub. ‘Mijn kleinkinderen zeggen: “Oma is een oma van clubjes” en dat klopt ook! Door actief te blijven en contact te zoeken met mensen, blijf je jong van geest. Ik ben een bakkersdochter en hou van bakken. Soms breng ik iets langs bij ouderen in de wijk. Zo kom ik bij mensen over de vloer waar weinig anderen komen. Het is mooi om op die manier contacten te leggen.’

Met haar wijsheid en levenservaring heeft Joke een belangrijke boodschap voor de jongere generatie. ‘Gebruik de talenten die je hebt gekregen en zet je daarvoor in. Zie om naar andere mensen en help waar je kunt. Van geven word je blij. Mijn favoriete Bijbeltekst sluit daar mooi bij aan: God is licht en liefde. Dat licht probeer ik elke dag door te geven. Positief denken is heel belangrijk. Kijk naar de kansen die God je geeft, en grijp ze. Ik zie het wel zitten om door te gaan met lesgeven zolang het kan. Misschien sta ik op mijn 95e nog wel voor de klas! Maar als het niet meer lukt of ik niet meer gevraagd word, dan stopt het vanzelf. Tot die tijd blijf ik genieten.’